飯戲攻心

CinemaSerf (منتقد)

این یکی از آن فیلم‌های خانوادگی است که به نظر می‌رسد در ایام کریسمس بیشتر به دل می‌نشیند؛ زمانی که همه ما معمولاً دور هم جمع می‌شویم و کمی بعد، آرزو می‌کنیم کاش این کار را نکرده بودیم! این دورهمی طبق پیش‌بینی به سمت نابودی پیش می‌رود، وقتی «برنارد» (با بازی لوئیس چونگ) دوست‌دختر جدیدش را به دو برادرش معرفی می‌کند. مشکل اینجاست که او، یعنی «مونیکا» (با بازی استفی تانگ)، قبلاً با برادر بزرگ‌تر یعنی «استیو» (با بازی چی-وا وونگ) قرار می‌گرفته است! چه وضعیت معذب‌کننده‌ای! خوشبختانه، استیو اخیراً با یک سرآشپز فوق‌العاده به نام «جوزفین» (با بازی ایوانا وونگ) آشنا شده و موفق می‌شود او را راضی کند که نقش دوست‌دختر جدید و بلندمدتش را بازی کند. تمام این ماجراها توسط «لونگ» (با بازی چارم مان چان) که شخصیتی شیطان است و تنها کسی است که دوست‌دختر واقعی دارد یعنی «میو» (با بازی مین چن لین)، تحریک می‌شود! در حالی که آپارتمان بزرگشان کم‌کم میزبان چهره‌های جدیدی می‌شود، هرج‌ومرج و سوءتفاهم‌ها به اوج می‌رسد و این پسرهای بیچاره خیلی زود خودشان را در دردسر بزرگی می‌بینند. فیلم رگه‌هایی از کمدی اسلپ‌استیک کلامی و پرسرعت دارد، و اگرچه جوک‌ها بعد از گذشت یک ساعت کمی تکراری و خسته‌کننده می‌شوند، اما شخصیت‌ها جذاب هستند و تقلاهایشان موقع حرکت به سمت پایانی که می‌دانیم شاید عاقبت خوشی برای هیچ‌کس نداشته باشد، به اندازه کافی سرگرم‌کننده (و قابل باور) است. بازی فیش لیو در نقش مادر پیر با طعنه‌ها و جملات نغزش که مرتب لبخند به لب می‌آورد هم بسیار جذاب است. فیلم طولانی است، اما همچنان جذاب و مفرح است.