レジェンド＆バタフライ

CinemaSerf (منتقد)

وقتی دو قلمروی همسایه در آستانه جنگ قرار می‌گیرند، حاکمانشان تصمیم می‌گیرند بهترین راه حل این باشد که پسر یکی، یعنی «اودا» (با بازی تاکویا کیمورا)، با دختر دیگری، یعنی «نوهیمه» (با بازی هاروکا آیاسه) ازدواج کند. هیچ‌کدامشان تمایلی به این ماجرا ندارند، ولی به هر حال وفاداری خانوادگی و این جور حرف‌ها حکمفرماست... خیلی زود و در همان صحنه ماساژ شانه، کاملاً دستگیرتان می‌شود که این دو نفر اصلاً برای هم ساخته نشده‌اند! در واقع، نوهیمه تقریباً در همه چیز خیلی ماهرتر از شوهرش نشان می‌دهد و ترسی هم ندارد که جلوی اشراف‌زادگان حرف دلش را بزند؛ چیزی که در آن زمان برای زن‌ها اصلاً پذیرفته نبود!

اتفاقاتی که بعد از این می‌افتد تا حدی قابل پیش‌بینی است، اما خب این برهه از قرن شانزدهم ژاپن پر از دسیسه، بازی‌های سیاسی، دورویی و جاه‌طلبی است. فیلم در طول ۲ ساعت و ۴۵ دقیقه با ریتمی مناسب، پرده از جاه‌طلبی‌های یک نسل و بازی‌های سیاسی برمی‌دارد؛ اثری که هم خوش‌ساخت است و هم به خوبی تماشاگر را درگیر می‌کند. آیاسه بهترین نقش‌آفرینی فیلم را ارائه می‌دهد و بقیه بازیگران هم پا به پای پیشرفت داستان خوب پیش می‌روند. برای من، پرداختن به این تناقض درونی جالب بود: اینکه در جامعه‌ای زندگی کنی که باید به اربابت عشق بورزی و احترام بگذاری، در حالی که هم‌زمان دنبال راهی هستی تا از پشت به او خنجر بزنی!

جلوه‌های ویژه کامپیوتری زیادی در فیلم وجود دارد؛ خب سال ۲۰۲۳ است و جز این انتظاری نمی‌رود. با این وجود، طراحی لباس و زره‌ها فوق‌العاده است و صحنه‌های مبارزه هم خوشبختانه تکراری و خسته‌کننده نمی‌شوند. نشستن پای یک فیلم با این مدت زمان پای تلویزیون زمان زیادی می‌برد و مطمئنم روی پرده سینما جلوه خیلی بهتری داشت، اما اگر به این ژانر علاقه دارید، قطعاً ارزش دیدن را دارد.