Bad Behaviour
یک بازیگر سابق خردسال که در یک دورهٔ مراقبه به رهبری یک راهنمای معنوی به دنبال رسیدن به آرامش و روشنگری است، رابطه نزدیک اما پرفرازونشیب خود با دخترش را مدیریت می‌کند.
سال انتشار: 2023 کارگردان: Alice Englert ژانر: Comedy، Drama، Horror نویسندگان: Alice Englert امتیاز: 4.3نقدها و نظرات
Manuel São Bento (منتقد)
نقد کامل و بدون اسپویلر در: https://www.msbreviews.com/movie-reviews/bad-behaviour-review-sundance-2023
«فیلم ”رفتار بد“ از بازی تمام‌عیار و قدرتمند جنیفر کانلی بهره می‌بره، اما بیش از حد آشفته، از نظر لحن نامتعادل و از نظر داستانی پراکنده‌ست و نمی‌شه باهاش ارتباط برقرار کرد. فیلم قبل از اینکه رابطه مادر و دختری جذاب بشه، وقت زیادی رو تلف کارهای بی‌معنی می‌کنه. ناامیدکننده بود.»
امتیاز: -D
CinemaSerf (منتقد)
اولین فیلمی که سال ۲۰۲۴ تنهایی تو سینما دیدم. فقط من بودم و سالن سینما، و بعد از نیم ساعت تازه داشتم می‌فهمیدم چرا هیچ‌کس نیومده! «لوسی» (جنیفر کانلی) در مسیر رفتن به یک مرکز مراقبه دورافتاده در اورگان، سعی داره تلفنی با دخترش «دیلن» (با بازی آلیس انگلرت که کارگردان فیلم هم هست) صحبت کنه. دخترش هزاران مایل اون‌ورتر توی نیوزیلنده و کاملاً حس می‌کنیم که تمایل چندانی به این گفتگو نداره. این حس بی‌حوصلگی خیلی زود به ما هم سرایت می‌کنه، چون حالا باید تجربه لوسی رو در این مرکز معنوی به نام «لاورنچ» تحمل کنیم. جایی که ظاهراً ورود تکنولوژی بهش ممنوعه و توسط شخصی به نام «ایلان» (بن ویشاو) اداره می‌شه؛ کسی که مردم رو تشویق می‌کنه تا قلب، روح و ذهنشون رو به روی یک‌سری حرف‌های مفت و بی‌معنی درباره «خودشناسی» باز کنن. حالا تا جایی که قرار بوده این فیلم هجویه‌ای بر این‌جور مراکز کلاهبرداری باشه، تا حدی کار می‌کنه - مخصوصاً با ورود «بورلی» (داشا نکراسوف) که یک مدل و دی‌جی هست و لوسی نه تنها در اولین نگاه ازش متنفر می‌شه، بلکه پایه صندلی رو هم می‌کوبه بهش! در همین حال، دخترش هم توی لوکیشن عجیب‌وغریب فیلمی که توش بدلکاره، درگیر ماجرای خودش می‌شه. این اتفاق باعث می‌شه کارش رو از دست بده و با عجله برگرده خونه تا کنار مادرش باشه که حالا بازداشت شده. اگه تا الان حوصله‌تون سر نرفته، بخش جذاب‌ترش (بخوانید بدترش) هنوز تو راهه: یک داستان واقعاً تهوع‌آور از اختلافات خانوادگی، اقدام به خودکشی با چندتا قرص در قسمت کم‌عمق استخر، و در نهایت، چندتا گفتگوی عمیق وسط جنگل در حالی که صدای جریان آب ملایم رودخانه به گوش می‌رسه! آیا می‌تونن رابطه‌شون رو نجات بدن؟ اصلاً نیازی به نجات هست؟ اصلاً برای ما فرقی می‌کنه؟ شاید این داستان روی کاغذ و به عنوان فیلمنامه جذاب‌تر بوده، و بعضی وقت‌ها خشم «لوسی» رو از روی پرده حس می‌کردم، اما در بیشتر بخش‌ها، این اثر شبیه به یک تئاتر بسیار ضعیف بود که دوباره به یادم آورد بن ویشاو اصلاً روی پرده سینما بازیگر فوق‌العاده‌ای نیست - در واقع، شک دارم اصلاً بازیگری کرده باشه! همون‌طور که «یودا» ممکنه بگه: یک سکانس جالب، یک فیلم خوب نمی‌سازه.
2024-01-10