While We Watched

CinemaSerf (منتقد)

با اینکه خیلی حوصله شلوغی‌های این مستند را نداشتم، اما نگاهی جذاب - و نگران‌کننده - به وضعیت روزنامه‌نگاری در این پرجمعیت‌ترین دموکراسی جهان به ما ارائه می‌دهد. فیلم راوی کومار، مجری سرشناس اخبار پربیننده شبکه NDTV را دنبال می‌کند. سبک گزارشگری تحقیقی او به چالش کشیدن سیستم حاکم بر سر مسائل مختلف قانونی است و کم‌کم می‌بینیم که تعصب کورکورانه دیگران چطور زندگی‌اش را به جهنم تبدیل می‌کند. به او اتهاماتی مثل خیانت زده می‌شود و از آنجا که تهدیدها علیه جان، خانه و خانواده‌اش واقعی و خشن هستند، همیشه یک محافظ پلیس دارد. این موضوع وقتی نگران‌کننده‌تر می‌شود که در زمانی که درخواست‌ها از گوشه و کنار جهان برای نظارت بیشتر دولت‌ها افزایش یافته، کاملاً روشن می‌شود که دولت‌ها هم بدشان نمی‌آید کمی سانسور چاشنی کار کنند.

با اینکه هیچ‌کدام از این‌ها اینجا به‌طور مستقیم ثابت نمی‌شود، اما پارازیت انداختن روی پخش برنامه‌هایشان، تحقیقات روی کارکنانشان و فضای عموماً تهدیدآمیز مخالفانِ سبک گزارشگری آزادانه او، تأثیر سردکننده‌ای نه تنها روی ما به عنوان بیننده، بلکه روی همکارانش می‌گذارد که کم‌کم از این ارعاب مداوم و حسِ به درِ بسته زدن خسته می‌شوند. وینای شوکلا (Vinay Shukla) همچنین به شکلی بسیار مؤثر نشان می‌دهد که در حالی که غرب مدام از نژادپرستی تاریخی حرف می‌زند، شکاف‌ها در این کشور بزرگ، امروزی، عمیق و بیشتر بر پایه خطوط مذهبی است؛ نوعی فرقه‎گرایی مذهبی ریشه‌دار در تاریخ که هم غیرمنطقی است و هم آزاردهنده.

صحنه‌ای وجود دارد که کومار از شلوغی بیش از حد اطلاعات روی صفحه تلویزیون شکایت می‌کند، و این همان نقدی است که من به کل این اثر دارم. فیلم خیلی شتاب‌زده است. سبک ارائه اطلاعات تکراری است (واقعاً چقدر باید ویدیوهای شروع برنامه را ببینیم؟) و استفاده مداوم از پخش برنامه‌های رقبایشان اولش جذاب است اما کم‌کم حس و حالش را از دست می‌دهد - احتمالاً باید خیلی بیشتر از من با بازار تلویزیون هند آشنا باشید تا بفهمید کی به کی است و هرکس طرفدار چیست - و چند دقیقه توضیح در ابتدا می‌توانست کمک بزرگی باشد.

با این حال، کومار مردی سنجیده و مسئولیت‌پذیر به نظر می‌رسد که مصمم است تمرکز برنامه را روی چیزهایی نگه دارد که واقعاً برای مردم کشورش مهم است، نه فقط برای آدم‌های ملی‌گرا و افراطی؛ و با اینکه داستان در فضای پرجوش‌وخروش هند جریان دارد، اما می‌تواند به همان اندازه در جاهایی صدق کند که رسانه‌ها می‌توانند بحث‌ها و به‌طور بالقوه، زندگی خیلی‌ها را تباه کنند.