کافه قانون

ParkMin (منتقد)

امتیاز: 3

همان اول کار، مشکلات فنی سریال آن‌قدر توی ذوق می‌زد که نمی‌شد نادیده‌شان گرفت. سطح رنگ‌های مشکی آن‌قدر بی‌روح و شسته شده بود که مجبور شدم دستی از طریق پلیر مدیا برایش پروفایل رنگی بسازم. بخش بزرگی از سریال زیر نور مستقیم و تند آفتاب فیلم‌برداری شده بود که این مشکل را صد برابر بدتر می‌کرد. گذشته از این مسائل فنی، قرار بود سریال ترکیبی از ژانر عاشقانه، کمدی و حقوقی باشد؛ رگه‌هایی از این ژانرها وجود دارد، اما سریال در ترکیب و تلفیق آن‌ها به طرز فجیعی گند زده است. شاید چندتا تیکه و اصطلاح دم‌دستی حقوقی هم پرتاب کنند، ولی این‌ها برای اینکه بشود برچسب ژانر حقوقی را روی آن چسباند کافی نیست، چه رسد به اسمش. برام عجیبه که کسی بتواند این را خنده‌دار پیدا کند؛ فکر کنم حتی آدم‌های اولیه و غارنشین هم باهاش به مشکل برمی‌خورდნენ. در نهایت، هر چیزی که به مفهوم رمانس مربوط می‌شد بی‌بروبرگرد داغون بود. آن‌ها حتی نتوانستند ذره‌ای شیمی بین خودشان ایجاد کنند، در حالی که این اولین قدم برای هر نوع رابطه‌ای است. لی سونگ-گی نباید این پروژه را قبول می‌کرد. برای سریال‌هایی که ۹۰ درصد وقت مفیدشان را روی هیچیِ مطلق هرز می‌دهند، این یکی جایگاه محکمی در ۱۰ تای اول من خواهد داشت. با تمام این تفاسیر، متاسفانه این سریال بدترینِ در نوع خودش نیست؛ بدتر از این‌ها را هم دیده‌ام.

2024-02-04