The Shore

CinemaSerf (منتقد)

«جیم» (با بازی کیران هایندز) همراه با دخترش «پاتریشیا» (کری کاندن) از سان‌فرانسیسکو وارد ایرلند شمالی میشه و به سمت خانه دوران کودکی‌اش میره؛ جایی که «پدی» (کونلت هیل) با ترکیب کردن حقوق بیکاری و درآمدهای حاصل از صید غیرقانونی صدف با رفقایش در ساحل محلی، به سختی روزگار می‌گذرونه. همون‌طور که دارن از منظره لذت می‌برن، «جیم» برای «پاتریشیا» تعریف می‌کنه که دوستی‌اش با «پدی» چطور شروع شد و بعد از چند ماجرای عشقی و بالا گرفتن درگیری‌های ایرلند شمالی، چطور همه‌چیز به هم ریخت. بیست و پنج سال از اون زمان گذشته و حالا سوال اصلی اینه: آیا می‌تونن با هم آشتی کنن یا دیگه خیلی دیر شده؟ فیلم شاید ده دقیقه‌ای کش اومده باشه و طولانی به نظر برسه، اما اواخرش حسابی جون می‌گیره و قشنگ میشه؛ مخصوصاً جایی که «پدی» این مهمان تازه رو از دور با بازرس اداره بیمه بیکاری اشتباه می‌گیره و یه صحنه خنده‌دار روی شن‌ها خلق میشه که انگار صاف از دل فیلم «زین‌های درخشان» دراومده! برای کشوری که با تراژدی‌های زیادی دست‌وپنجه نرم کرده، این اثر فیلمی واقعاً تأثیرگذار درباره پتانسیل و قدرت بخششه، اونم به سبک کاملاً ایرلندی؛ نه خیلی سرراست و بدون دردسر، و نه خالی از شوخ‌طبعی و خنده.