May-December-January
رابطه کلر و میگوی زمانی به چالش کشیده میشود که کلر عاشق میگوی، صمیمیترین دوست پسرش میشود. اوضاع زمانی پیچیدهتر میشود که مشخص میگردد میگوی نیز مخفیانه با پسری که او را میگوی صدا میزند در رابطه است...
سال انتشار: 2022 کارگردان: Mac Alejandre ژانر: Drama نویسندگان: Ricky Lee امتیاز: 5.2راهنمای والدین May-December-January
نقدها و نظرات
Dominic Kebre (منتقد)
تلخ، اما زیبا
وقتی به فیلمهای فیلیپینی تحسینشده در سطح بینالمللی که از سال ۲۰۱۹ به بعد اکران شدن نگاه میکنیم، با یه مشت بازیگر جوان روبرو میشیم که من بهشون میگم «نسل طلایی»، چون همهشون استعداد فوقالعاده و مهارت بازیگریای از خودشون نشون میدن که اصلاً از بازیگرهای زیر یا اوایل بیست سالگی انتظار نداری. همه چی سال ۲۰۱۹ با فیلم ”Fuccbois” با بازی کوکوی ده سانتوس، رویس کابررا و میگز ویلاسیس شروع شد، بعد ”Kalel,15” که پایهگذار حرفه بینالمللی الیجا کانلاس بود، و ”Metamorphosis” با بازی خیرهکننده گولد آسرون. حالا فک کن به بعضی از زیباترین سریالهای BL، مثل ”Gameboys” که الیجا و کوکوی به مردم سراسر جهان کمک کردن تا درد قرنطینههای کرونا رو تحمل کنن، ”Gaya sa Pelikula” که پائولو و ایان پانگیلینان رو به ستارههای بینالمللی تبدیل کرد، ”Meet My Angel 1 & 2” با بازی عالی کالب اونگ و انزو سانتیاگو، و سریالهای گی مثل ”Love at the End of the World”، ”Daddy Love” و ”?Papa, What is Love” با بازی رکس لانتانو، به علاوه کلی فیلم کوتاه دیگه با همین بازیگرها؛ اون وقت متوجه میشی چرا دارم از «نسل طلایی» بازیگرهای فیلیپینی حرف میزنم.
امروز دارم یه نمونه دیگه از فیلمهای باکیفیت رو بررسی میکنم، یعنی ”May December January” که باعث میشه کیچ مینموتو هم به این کلوب اختصاصی «بازیگران نسل طلایی فیلیپین» ملحق بشه. خلاصه داستان ”May December January” رو کوتاه میگم چون نمیخوام تمام صحنههای فوقالعاده نوشتهشده و بازیشده این تراژدی رو اسپویل کنم — که واقعاً هم یه تراژدیه! داستان در مورد پول (با بازی گولد آسرون) هست که بیماری قلبی علاجناپذیر داره و با مادرش کلر (آندرئا دل روزاریو) توی یه خانه زیبا در منطقهای دورافتاده در کوهستان زندگی میکنه. میگوی (کیچ مینموتو)، صمیمیترین دوست پول، زمان زیادی رو توی این خانه میگذرونه و عاشق کلر میشه. رابطه اونا به یه علاقه و عشق دوطرفه تبدیل میشه که اولش از پول مخفی میکنن. اما پول که خودش گی هست و مخفیانه روی میگوی کراش داره، از رابطه مادرش با صمیمیترین دوستش باخبر میشه. واکنش اون نشوندهنده یه غم عمیق و در عین حال عشق عمیق به مادرشه. وقتی سلامتی پول پسرفت میکنه و احتمال مرگ ناگهانیش بالا میره، کلر از میگوی میخواد با پول سکس داشته باشه تا پول قبل از مرگش این حس رو تجربه کنه. صحنه سکس پول و میگوی اوج فیلمه، بهخصوص که بیننده حس میکنه پول خیلی زود بعد از اون میمیره. وقتی واقعاً میمیره قلب انسان به درد میاد، و عروسی میگوی و کلر در پایان فیلم شاید غمانگیزترین عروسی تاریخ سینما باشه.
داستان ممکن به نظر شبیه پلات یه فیلم پورن ارزان بیاد، و اگه انقدر حساس و ظریف نوشته نشده بود که پیشزمینه و انگیزه هر سه شخصیت کاملاً قابل درک باشه، ممکن بود همینطور بشه. حتی صحنههای سکس نگاه هوسبازانه ندارن، بلکه مراحل تکامل روابط شخصیتهای اصلی رو به تصویر میکشن. بازیهای فوقالعاده این حس رو تقویت میکنه که ما داریم یه مطالعه شخصیتی زیبا رو میبینیم نه فیلمی که فضولی و کنجکاوی سخیف بیننده رو هدف گرفته باشه؛ فیلمی که شرایط مبهم اون خانه ایزوله توی تپهها رو به داستانی جذاب از عشق، حسرت و رسیدن تبدیل میکنه، البته با تراژدیکترین پایان ممکن. ما باور میکنیم که کلر تحتتاثیر اعتراف عشقی میگوی قرار گرفته، و درک میکنیم که قبل از پذیرش احساساتش نسبت به این مرد جوان چقدر با خودش دستوپنجه نرم میکنه. همچنین باور میکنیم که میگوی دنبال یه تصاحب سریع و گذرا نیست، و وقتی پول اتفاقی میفهمه توی اتاق خواب مادرش چه خبره، باهاش پا به پای او رنج میکشیم.
بعد از بازی متقاعدکننده کیچ در نقش آکیلیس زننما در ”Gameboys 2”، شک داشتم که بتونه نقش یه مرد جوان جذاب و مشخصاً استریت رو بازی کنه، اما مهارت بازیگریش رو نشون داد که از پس هر دو نقش کاملاً متفاوت برمیاد. گولد هم شخصیت پول رو به همون اندازه باورپذیر مجسم میکنه — اون استعداد نفوذ به ذهن بینندهها رو داره طوری که عاشق شخصیتی میشن که بازی میکنه (ببخشید، حضور فوقالعادهاش به عنوان بازیگر گاهی منو جوگیر میکنه!). کیچ و گولد صحنههای مشترک زیبایی دارن که ثابت میکنه شخصیتهاشون واقعاً عاشق هم هستن و هوای هم رو دارن. یه صحنه هست که وقتی توی یه تخت خوابیدن، پول سعی میکنه یواشکی میگوی رو ببوسه، و واکنش میگوی به اعتراف پول درباره کراش مخفیش واقعاً بازیگری زیبایی از طرف هر دوتاشونه.
در مورد فیلمبرداری، به نظرم با رویکرد حساس فیلمنامه همخوانی داره، چون خیلی مواظبه که به حریم خصوصی شخصیتها دستدرازی نکنه؛ شاید متناقض به نظر برسه چون صحنههای بسیار صمیمی وجود داره، اما دوربین همیشه فاصله رو حفظ میکنه یا صحنه توی یه اتاق نیمهتاریکه. لوکیشنها زیبان، اگرچه باید اعتراف کنم این شاید سلیقه شخصی من باشه. من کلاً محیطهای روستایی رو دوست دارم و توی این فیلم نه تنها ایزوله بودن خانه کلر و پول، بلکه صحنههای داخل جنگل هم خیلی به دلم نشست. در مجموع، این فیلم با احتیط کامل به یه موضوع حساس نزدیک میشه و فیلمنامه، کارگردانی و بازیگری اون رو به یه اثر هنری تبدیل کرده. اگه سرگرمیهای سبک رو ترجیح میدید پیشنهاد میکنم سراغ این فیلم نرید، اما اگه میتونید با یه تراژدی قشنگ و غمانگیز کنار بیاید، این فیلم خوراک خودتونه.
کشور: فیلیپین (۲۰۲۲)
مدت زمان: ۱ ساعت و ۳۵ دقیقه
کارگردان: مک آلخاندره
بازیگران: آندرئا دل روزاریو، گولد آسرون، کیچ مینموتو و دیگران.
kinrich30 (منتقد)
این فیلم داستان دو تا دوست صمیمی رو روایت میکنه که هر کدوم یه راز مخفی از اون یکی دارن. یکیشون مخفیانه گی هست و عاشق دوست صمیمیشه و درست زمانی که میخواد احساساتش رو اعتراف کنه، میفهمه دوستش با مادرش رابطه داره. اون میخواد مادرش و دوست صمیمیش خوشبخت باشن، واسه همین اولش بروز نمیده که باخبر شده، اما وقتی مشخص میشه که بیماری کشندهای داره اوضاع پیچیده میشه. فیلم نسبتاً خوبی بود، اما خدایی خیلی غمانگیز هم بود.
2026-08-29