Bookworm

CinemaSerf (منتقد)

وقتی یک اتفاق خانگی کوچک با توستر باعث بستری شدن مادرش در بیمارستان می‌شود، «میلدرد» جوان (نل فیشر) متوجه می‌شود که قرار است پدرش از او مراقبت کند. مسئله این است که او تا به حال اصلاً پدرش را ندیده است، بنابراین آمدن «استراون وایز» (الایجا وود) با لباس‌های عجیب‌وغریبش که از راه شعبده‌بازی امرار معاش می‌کند، برای این دختر نسبتاً بدبین اصلا جذاب به نظر نمی‌رسد. با این حال او مشتاق است که دختر را راضی کند، بنابراین وقتی میلدرد پیشنهاد می‌کند برای دیدن یک پلنگ سیاه افسانه‌ای که در حومه شهر پرسه می‌زند به کمپینگ بروند، او با کمال میل قبول می‌کند. با کوله‌پشتی و دوربین آماده، راهی سفری می‌شوند که رابطه‌شان را به شکلی نسبتاً قابل پیش‌بینی اما سرگرم‌کننده تکامل می‌دهد. در طول مسیر، موسیقی متن کاملاً یادآور آثار موریکونه است، آن‌ها با «آرنو» (مایکل اسمیلی) که به شکلی ترسناک شبیه به لپرکان است و دستیارش «زو» (مورگان اویلی) برخورد می‌کنند و کلی ماجراجویی در انتظارشان است تا شواهدی از این گربه بزرگ سیاه پیدا کنند (و جایزه ۵۰ هزار دلاری اثبات وجود آن را به دست آورند). شیمی جذابی بین فیشر و وود وجود دارد، فیلم‌نامه فرصت‌های زیادی برای طنز تلخ به دختر می‌دهد و همچنین یک شادی بازیگوشانه لذت‌بخش از وود ساطع می‌شود که مشخص است از بازگشت به یک نیوزیلندِ عاری از «اورک»ها لذت می‌برد. فیلم‌برداری به خوبی حومه شهر را به نمایش می‌گذارد و کل داستان شباهتی به آثار بنیاد فیلم کودکان دارد. دیدن فیلمی که به عنوان تنوع، تمرکز خود را بیشتر روی فیلم‌نامه و شخصیت‌ها می‌گذارد بسیار خوب است، و دقیقاً بدون هیچ جلوه‌های ویژه کامپیوتری (CGI) و کلی قارچ، این اثر کاملاً سرگرم‌کننده است. تازه، پاهای او اصلاً چطور اول کار زیر آن درخت بزرگ گیر کرده بود؟