راهنمای والدین: Persona4 the ANIMATION

(برای بینندگان بریتانیایی): کلمه «spaz» به ندرت، بیشتر خطاب به شخصیت تدی استفاده میشه. این کلمه اینجا بیشتر معنی عامیانه «دیوونه» یا «عجیب‌وغریب» میده و جنبه تبعیض‌آمیز نداره (با اینکه هیئت رده‌بندی سنی بریتانیا اون رو این‌طوری برچسب زده).

در قسمت ۸، خون از دماغ کانجی تاتسومی جاری میشه که باعث ترسیدن یوکیکو امگی میشه و اون رو پرت میکنه تو رودخونه. یک صحنه اسلوموشن مبالغه‌آمیز از خون‌دماغ شدیدش پخش میشه. این تنها باریه که صحنه خونی توی سریال دیده میشه، اون هم فقط جنبه کمدی داره.

بعداً در اواخر سریال و در نبرد نهایی با ایزانامی، مشخص میشه که همه قهرمان‌ها به جز یو کشته شدن. اما بعد از شکست دادن اون، همگی دوباره زنده میشن.

قاتل واقعی، آداچی، یک روانی کاملاً مجنونه. اون تهدید میکنه که قهرمان‌ها (که فقط یه مشت نوجوان هستن) رو می‌کشه و با پرسونای خودش به سینه پرسونای یو خنجر می‌زنه (یو از درد فریاد می‌کشه). بعداً یه تفنگ پر رو به سمت سر یو نشونه می‌گیره و در حالی که هیولاهاش بقیه قهرمان‌ها رو له می‌کنن، باهاش بازی می‌کنه. بعداً می‌بینیم که سعی می‌کنه خودکشی کنه اما جلوش رو می‌گیرن. کل نبرد با قاتل واقعی بسیار تاریک و شدید است و برد غیرممکن به نظر می‌رسه.

در یک صحنه، یو هنگام پوست کندن میوه انگشتش رو می‌بره و یک قطره خون کوچک نشان داده میشه.

دوجیما هنگام تعقیب ناماتامه تصادف شدیدی می‌کنه. بعداً اون رو توی بیمارستان با باندپیچی و آتل‌بندی متعدد می‌بینیم.

سایه‌ها (Shadows) بسیار خشونت‌آمیز هستن و سعی می‌کنن صاحبان اصلی خودشون رو بکشن و تحقیر کنن.

چندین شخصیت با استفاده از پرسوناهایشون با هیولاها و سایه‌ها می‌جنگن. پرسوناها با شمشیربازی و جادو با هیولاها مبارزه می‌کنن؛ این خشونت صحنه خونی نداره اما بسیار استلیزه است و هیولاها معمولاً منفجر شده و به دود سیاه تبدیل میشن.

قربانیان با پرت شدن به دنیای تلویزیون کشته میشن؛ چند روز بعد که مه شهر رو می‌گیره، توسط سایه‌های خودشون به قتل می‌رسن. هیچ خونی نشان داده نمیشه، اما اجساد در حال پوسیدگی اونا از دور دیده میشه که به صورت وارونه از تیرهای تلفن آویزان شده‌اند.

داستان اصلی این انیمه درباره گروهی از نوجوان‌هاست که سعی دارن راز یک سری قتل‌های خشونت‌آمیز رو کشف کنن. با این حال، در طول سریال تقریباً هیچ خونی نشان داده نمیشه و خبری از صحنه‌های دل‌وئنده‌روده نیست.