The Heat

The Heat

سارا اشبرن (Sarah Ashburn)، مامور اف‌بی‌آی، بسیار جاه‌طلب است و به دنبال ترفیع رتبه می‌گردد، اما با همکارانش رابطه خوبی ندارد. او به بوستون فرستاده می‌شود تا با ردیابی روخاس (Rojas)، رابط یک قاچاقچی مواد مخدر فراری به نام آقای لارکین (Mr. Larkin)، هویت او را فاش کند. به او گفته شده که اگر لارکین را پیدا کند، شانس زیادی برای ترفیع خواهد داشت. وقتی به بوستون می‌رسد، متوجه می‌شود که لارکین در حال حذف رقبای خود و به دست گرفتن عملیات آن‌هاست. او می‌فهمد که روخاس در بازداشت پلیس بوستون است و برای بازجویی پیش او می‌رود، اما به او هشدار می‌دهند پلیسی که روخاس را دستگیر کرده، یعنی شنون مولینز (Shannon Mullins)، روی قلمرو خود بسیار حساس است و اصلاً خوش‌برخورد نیست. وقتی این دو با هم ملاقات می‌کنند، با هم کنار نمی‌آیند. وقتی مولینز متوجه دلیل حضور اشبرن در بوستون می‌شود، تصمیم می‌گیرد خودش لارکین را پیدا کند. رئیس اشبرن به او دستور می‌دهد با مولینز همکاری کند، اما این کار ساده نخواهد بود؛ چون اشبرن همه کارها را طبق قانون انجام می‌دهد در حالی که مولینز روش‌های خاص خودش را دارد.

سال انتشار: 2013 کارگردان: Paul Feig ژانر: Action، Comedy، Crime نویسندگان: Katie Dippold امتیاز: 6.6

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

یک تفسیر واقعاً جذاب از تم پلیس خوب و پلیس بد.

2013-12-23


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7.5

راستش فکر نمی‌کنم فیلمی بهتر از این برای رفع خستگیِ یک دوشنبه‌شبِ پرکار وجود داشته باشه.

2014-01-20


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5.5

**داستان: ۵ از ۲۰** احتمالاً بزرگترین نقطه ضعف فیلم همینجاست. داستان همون ماجرای کلیشه‌ای دو نفره که با هم نمی‌سازن و آخر فیلم میشن بهترین دوستای هم. علاوه بر اون، کل هدف داستان اینه که شخصیت‌ها اون رئیس «آدم‌بده‌ی کلیشه‌ای» باند مواد مخدر رو بگیرن. واقعاً فقط همون داستان‌های پلیسیِ بازیافتی و بنجل هالیووده که دوباره تعریف شده، اما کلی صحنه‌های خنده‌دار بهش اضافه کردن. واقعاً جزئیات خاصی ندارم که بگم چون چیز زیادی برای تحلیل وجود نداره. **ارزش تماشای مجدد: ۵ از ۱۵** اشتباه نکنید، با اینکه داستان افتضاحه ولی فیلم به شدت خنده‌داره. قشنگ با کمدی‌های سال ۲۰۱۳ رقابت می‌کنه. طبق روال همیشگیِ امتیازدهی من، اگه فیلمی ترکِ تفسیر (commentary) داشته باشه، دو بار تماشاش می‌کنم. این فیلم چهار پنج تا تفسیر جداگونه داشت، ولی من فقط اونی که کارگردان توش بود رو دیدم. واقعاً فکر نمی‌کنم بتونم بیشتر از این پاش بشینم، چون بالاخره یه فیلم دو ساعته‌ست. دیگه هیچ‌وقت تماشاش نمی‌کنم مگر اینکه توی تلویزیون پخش بشه و خیلی حوصله‌م سر رفته باشه، ولی فقط به خاطر جنبه کمدی‌ش، پیشنهاد می‌کنم حتماً یه بار ببینیدش. **بازیگری: ۱۵ از ۲۰** جالبه که بازیگری‌ها عالیه. البته با وجود ستاره‌های تراز اول، خیلی هم عجیب نیست. ساندرا بولاک (Sandra Bullock) توی تک‌تک صحنه‌هاش می‌ترکونه. خیلی از سکانس‌هاش توی فیلم بداهه بوده. سکانس مورد علاقه من اون صحنه بیمارستان نزدیکای آخر فیلمه که روی زمین می‌خزه و در نهایت دو بار به بیضه‌های آدم‌بده شلیک می‌کنه. با اینکه کلاً از ملیسا مک‌کارتی (Melissa McCarthy) خوشم نمیاد، ولی بازی اون هم عالی بود. نقش یه پلیس متکبر، بددهن، کثیف و رو اعصاب رو بهتر از هر کس دیگه‌ای از آب درآورد. یه ستاره یوتیوب به اسم Spoken Reasons هم اولین بازی‌ش رو توی این فیلم در نقش یک مجرم انجام میده که واقعاً تحسین‌برانگیزه. **تولید صدا: ۱۰ از ۲۰** به نظرم موسیقی متن فیلم همون موسیقی‌های کلیشه‌ای هالیوودی بود که فقط آهنگ‌های معروف رو پخش می‌کنن. بیشتر آهنگ‌ها رپ زنانه از هنرمندایی مثل انجل هیز (Angel Haze) و آزالیا بنکس (Azealia Banks) بود، ولی چند تا آهنگ کلاسیک پاپ/راک از تد نیوجنت، ایر ساپلای و بوستون هم داشت. چیزی که خیلی بهم حال داد شنیدن آهنگ Left Eye از رپر کریشان (Kreayshawn) بود که همین‌طوری یهو پخش شد. زیاد با موسیقی متن حال نکردم، ولی در کل جلوه‌های صوتی و تولید صدا خیلی خوب انجام شده بود. چیز خارق‌العاده‌ای نبود، ولی خوب بود. **تولید بصری: ۱۵ از ۲۰** تیم فیلمبرداری خیلی خوب از لوکیشن‌های مختلف شهر بوستون استفاده کرده بود. این فیلم همه چی داره، از انبار بزرگ رنگ گرفته تا کافه‌های محلی و تعقیب و گریز با ماشین. تعداد بدلکاری‌های فیلم هم سرگرم‌کننده‌ست. اوایل فیلم ملیسا مک‌کارتی ماشینش رو بین دو تا ماشین دیگه پارک می‌کنه، اما جا نیست که در رو باز کنه. آخرش از پنجره می‌خزه بیرون و میره توی یه ماشین دیگه و بعدش کلی کلنجار میره تا از اون ماشین بیاد بیرون. همین جزئیات کوچیک که طنز خوبی به فیلم اضافه می‌کنن واقعاً تاثیرگذارن. یه سری جلوه‌های ویژه خیلی خوب هم توی فیلم هست و یه صحنه هم دارن که یه ماشین رو منفجر می‌کنن.

2015-03-21