بلوند اتمی
لورین براتون (Charlize Theron)، ارزشمندترین مامور سرویس اطلاعات مخفی ملکه، ترکیبی از مهارتهای جاسوسی، جذابیت و خشونت است و حاضر است برای زنده ماندن در ماموریت غیرممکن خود، از تمام تواناییهایش استفاده کند. او که به تنهایی به برلین فرستاده شده تا پروندهای بیبها را از این شهر ناآرام خارج کند، با رئیس ایستگاه محلی، دیوید پرسیوال (James McAvoy) متحد میشود تا راه خود را از میان مرگبارترین بازی جاسوسان پیدا کند.
سال انتشار: 2017 کارگردان: David Leitch ژانر: Action، Thriller نویسندگان: Kurt Johnstad، Antony Johnston، Sam Hart امتیاز: 6.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
درباره «بلوند اتمی» شنیدهام که میگویند اثری توخالی در یک بستهبندی جذاب است. در پاسخ باید بگویم که کلمه «جذاب» حق مطلب را ادا نمیکند، این فیلم لعنتی از نظر بصری فوقالعاده زیباست! اما به جز این، حرفشان تا حدی درست است. نه، جدی بگویم، خودِ داستان بیش از حدِ انتظار خوب است. حتی ضعیفترین بخشهای فیلم، هر چقدر هم که مته به خشخاش بگذارید، باز هم از حداقل استانداردهای قابل قبول فراتر میروند. واقعاً با اثری طرف هستیم که «فرم» را بر «محتوا» مقدم دانسته و من درک میکنم که چرا بعضیها به این موضوع اعتراض دارند. اما دقت کنید: فرم **بر** محتوا، نه فرم **به جای** محتوا. من هیچجا حس نکردم که داستان فقط بهانهای سرهمبندی شده برای رسیدن به سکانس اکشن بعدی است. داستان همان چیزی بود که باید میبود (یک ادای دین واقعی به تریلرهای جاسوسی اواخر دوران جنگ سرد) و زیباییشناسی، موسیقی و طراحی صحنه، صرفاً روشی بود که برای روایت این داستان انتخاب شده بود. و چه انتخاب درخشانی! قبل از تماشای فیلم مطمئن بودم که از آن خوشم میآید، چون حتی اگر فقط نسخه طولانیتری از تریلرش میبود، باز هم با سلیقه من جور در میآمد. اما بعد از تماشای آن، فهمیدم که فراتر از این حرفهاست؛ من فقط «بلوند اتمی» را دوست نداشتم، عاشقش شدم. _نمره نهایی: ۴ ستاره - جذابیت بسیار بالا. یکی از محبوبهای شخصی من._
2017-07-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این یک داستان جاسوسی خوب و محکم از دوران جنگ سرد با کلی صحنه اکشن است. باید بگویم که از این فیلم خیلی خوشم آمد. انتظار یک فیلم اکشن سطحی و اغراقآمیز را داشتم که قهرمانش یک دختر جذاب اما نه چندان باهوش باشد که فقط بلد است کتککاری کند. اما در کمال تعجب، چیزی فراتر از آن نصیبم شد. البته فیلم کاملاً حال و هوای هالیوودی دارد، بالاخره قرار است یک فیلم اکشن باشد، اما به طرز غافلگیرکنندهای خوب ساخته شده و شارلیز ترون در نقش آن دختر جذاب، باهوش و بزنبهادر عالی ظاهر شده است. یک نکته جالب این است که داستان در قالب یک جلسه بازجویی در مقر MI6 روایت میشود. این نوع روایت میتواند ریسکی باشد چون اگر نویسنده ماهر نباشد، ممکن است همان اولِ کار، هیجان و اتفاقات فیلم را لو بدهد. اما به نظرم در اینجا به درستی از آن استفاده شده است. فیلم فضایی تاریک و خشن دارد که کاملاً با فضای آلمان شرقی سابق همخوانی دارد. خوشبختانه سازندگان به سراغ آن سبک فیلمبرداری سیاه و سفید و خستهکننده همیشگی نرفتهاند. در عوض، صحنههای تاریک با تم آبی فیلمبرداری شدهاند و تصاویر واقعاً پر از رنگ هستند. داستان هم همان تم استاندارد «جاسوسی که به پشت دیوار برلین فرستاده میشود و همه چیز به هم میریزد» را دارد. از نظر داستانی چیز خیلی خاصی نیست و حفرههای داستانی و چرخشهای غیرمنطقی همیشگی را دارد. چیزی که این فیلم را خوب میکند، نحوه اجرای آن است. همانطور که گفتم شارلیز ترون در نقشش عالی است؛ بددهن، جذاب و به شدت خشن. برخلاف خیلی از قهرمانهای این سبک فیلمها، او فقط درد وارد نمیکند، بلکه خودش هم درد میکشد. در واقع فیلم با صحنههایی شروع میشود که او کبودیهای تمام بدنش را نشان میدهد. برای تکمیل ماجرا، چند مامور وحشی KGB، همکار خائن، پناهنده و شخصیتهای دیگر هم داریم. همه اینها با هم یک سواری پرهیجان از کارهای جاسوسی، تعقیب و گریز و کتککاریهای وحشیانه را رقم میزنند. از نظر من همه چیز خیلی خوب اجرا شده است. خبری از جلوههای ویژه مسخره و منفجر کردن همه چیز نیست، بلکه اکشنها تنبهتن و واقعی هستند. پایان فیلم را هم خیلی دوست داشتم. غافلگیری آخر شاید بزرگترین سورپرایز سال نبود، اما قطعاً چسبید. من اصلاً از فیلمهایی که با کلی سوال بیپاسخ و اهداف ناتمام تمام میشوند خوشم نمیآید، اما این فیلم خوشبختانه اینطور نبود. برای من این فیلم واقعاً خوب بود؛ قطعاً بهتر از چیزی که انتظار داشتم.
2018-01-30
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
توی رویاهام من لورین براتونم، اما در واقعیت مونا لیزا ویتو هستم. خب، آدم که میتونه رویا ببینه! شارلیز ترون توی این فیلم خودِ کماله، سرد و یخی و بینقص.
2021-09-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
توی رویاهام من لورین براتونم، اما در واقعیت مونا لیزا ویتو هستم. خب، آدم که میتونه رویا ببینه! شارلیز ترون توی این فیلم خودِ کماله، سرد و یخی و بینقص.
2021-09-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
باید فیلم خوبی میشد. یک فیلم جاسوسی با یک داستان پایه جاسوسی است که وعده خیانت و دسیسه میدهد. اما هیچوقت آن تعلیق و تنشی را که ویژگی اصلی فیلمهای جاسوسی خوب است، ارائه نمیدهد... و از طرفی آن اتمسفر سرگرمکننده و اکشنِ خالص فیلمهای پاپکورنی را هم ندارد. در نهایت با فیلمی طرف هستید که نه به اندازه «سه روز کندور» یا سریال «آمریکاییها» تنشزا و معماگونه است، و نه به اندازه جیمز باند یک اکشن سرگرمکننده و بیمغز. تمام عناصر لازم وجود داشتند، اما انگار هیچوقت نتوانستند آنها را با هم ترکیب کنند. مثل آن ضربالمثل قدیمی سرخپوستی که میگوید: «اگر دنبال دو تا خرگوش بدوی، هر دو را گم میکنی.» و این دقیقاً اتفاقی است که اینجا افتاده؛ فیلم سعی کرد دو نوع مختلف از فیلم جاسوسی باشد و در نهایت به هیچکدام تبدیل نشد. آخرش از خودت میپرسی اصلاً چرا وقت گذاشتم؟ اگر یکی از این دو مسیر را انتخاب میکردند و تا تهش میرفتند، میتوانست شاهکار شود. اما در حال حاضر، در بهترین حالت یک اثر ولرم است.
2023-01-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم اونقدرها هم خوب نبود. ولی اکشن زیاد داره. چند تا صحنه مبارزه خیلی باحال هم داره.
2023-04-18
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«بلوند اتمی» واقعاً سرگرمکننده است! ۱۱۵ دقیقه پر از اکشن و استایل. عاشق بازی شارلیز ترون در نقش اصلی شدم، واقعاً اجرای درخشانی داشت. بقیه بازیگران هم خیلی خوب بودند، هرچند جیمز مکآووی و سوفیا بوتلا بیشتر به چشمم آمدند. بعضی از دیالوگها میتوانست بهتر باشد و داستان هم گاهی بیش از حد پیچیده میشود. با این حال، شکی نیست که از تماشای این فیلم محصول ۲۰۱۷ لذت بردم؛ فیلمی که اولین تجربه کارگردانی رسمی دیوید لیچ بود. من الان هر پنج فیلم او را دیدهام و از همهشان لذت بردهام، البته با درجات مختلف. «قطار سریعالسیر» (Bullet Train) قطعاً محبوبترین فیلم من از اوست! 🚆
2024-05-11