Test

CinemaSerf (منتقد)

در سان فرانسیسکو در سال ۱۹۸۵، اخبار مربوط به بیماری اسطوره سینما راک هادسن در تمام رسانه‌ها پیچیده و جامعه همجنس‌گرا دارد کم‌کم با این واقعیت کنار می‌آید که آن‌ها به طور ویژه در برابر یک بیماری کشنده جدید آسیب‌پذیر هستند. این موضوع ممکن است به خوبی روی زندگی یک گروه رقص حرفه‌ای که هم «فرانکی» (با بازی اسکات مارلو) و هم «تاد» (با بازی متیو ریش) در آن کار می‌کنند تأثیر بگذارد. تادِ مسن‌تر و باتجربه‌تر، به صراحت اعلام کرده که درآمد سی هفته در سال خود را با برخی فعالیت‌های فوق‌برنامه تکمیل می‌کند و این چندان به دل «فرانکی» مضطرب نمی‌نشیند، بنابراین در ابتدا او را از خود دور نگه می‌دارد. سپس، با نزدیک شدن به یک اجرای مهم، این دو نفر کم کم به هم نزدیک‌تر می‌شوند و ما شروع به کشف ابعادی از شخصیشان می‌کنیم. جدا از اینکه مشخص است هر دو بازیگر و بسیاری از عوامل مکمل، رقصنده‌هایی چابک و ماهر هستند، مارلو نیز تلاش تحسین‌برانگیزی به‌عنوان پسری ارائه می‌دهد که به رابطه جنسی نسبتاً منظم عادت کرده و حالا به شدت نگران است مبادا به ویروس مبتلا شده باشد. در سطح وسیع‌تر، برخی از دوستان او جانب احتیاط را با کاندوم رعایت می‌کنند، برخی دیگر بدون توجه به کار خود ادامه می‌دهند و برخی هم کاملاً پرهیز می‌کنند، پس او چه کار مسئولانه‌ای باید انجام دهد؟ علم پزشکی هنوز در رابطه با HIV عقب است و تنها زمانی که آزمایش خون توسعه می‌یابد، هشدار دادن به بیماران احتمالی در مورد مثبت بودنشان ممکن می‌شود. آیا دانستن بهتر است، حتی زمانی که هیچ درمان ممکنی وجود ندارد، یا جهل سیاست بهتری است؟ شاید تست‌های مورد نظر فقط شامل یک سوزن نباشد! این بازه زمانی، زمینه داستان و رقص است که به پیشبرد فیلم کمک می‌کند تا دیالوگ‌های اغلب نه چندان جذاب، و مارلو کار خود را بسیار خوب انجام می‌دهد؛ چرا که شخصیتش شروع به بروز ترس‌هایی می‌کند که بسیاری از مردان همجنس‌گرا در زمانی که هراس و انگ‌زنی بسیار بیشتر از اطلاعات دقیق شیوع داشت، حس می‌کردند. همچنین مقدار زیادی از آهنگ‌های گروه Bronski Beat در موسیقی متن وجود دارد و آهنگ «Smalltown Boy» دارای شعرهایی است که به ما یادآوری می‌کند حتی بدون این «طاعون»، همجنس‌گرا بودن خود به خود همیشه هم کار ساده‌ای نبوده است. فیلم از هرگونه احساسات‌گرایی چیپ و رمانس‌های لوس دوری می‌کند و دارای رقص‌های شیک و طراحیشده‌ای است، و به عنوان یک کپسول زمانی همجنس‌گرا از سال ترسناک ۱۹۸۵، برای نود دقیقه تماشا کردن ارزش دارد.