Feral

CinemaSerf (منتقد)

سبک انیمیشن این کار واقعاً جذاب بود؛ ما داستان پسربچه‌ای رو دنبال می‌کنیم شبیه به «موگلی» که مشخصاً یاد گرفته چطور به شکلی کاملاً حیوانی و غریزی توی جنگل دوام بیاره. اوضاعش تو درگیری با یه گرگ حسابی به هم ریخته که یه شکارچی از راه می‌رسه و نجاتش میده. شکارچی اونو می‌بره خونه خودش، حمومش می‌کنه، موهاش رو می‌زنه و بلافاصله راهی مدرسه‌اش می‌کنه؛ جایی که در بدو ورود، اولین چیزی که از معلمش می‌بینه یه ترکه گنده توی دستشه! وقتی معلوم میشه پسربچه اصلاً نمی‌دونه با توپ فوتبال باید چی کار کنه، هم‌کلاسی‌هاش شروع می‌کنن به مسخره کردنش؛ ولی اصلاً فکرش رو نمی‌کردن که اون با غریزه وحشیش چه واکنشی به قلدری‌هاشون نشون میده. از اون طرف، خود پسر هم آماده عواقب و واکنش مدرسه به کارش نیست، طوری که آدم به این فکر می‌افته که شاید اگه تنهایی برمی‌گشت به همون جنگل برفی براش خیلی بهتر بود؟ فیلم هیچ گفتار یا راوی نداره، اما موسیقی متنش تمام حس‌های خوش‌بینی، بدبینی و واقع‌گرایی رو به شکل فوق‌العاده درگیرکننده‌ای به تصویر می‌کشه، اونم درست وقتی که این پسر نوجوان سازگاری و هنجارهای خودش رو با قواعد جامعه عوض می‌کنه. سلیقه‌ها متفاوته، ولی ارزش دیدن داره؟