毒舌大狀

CinemaSerf (منتقد)

«آدرین لام» (با بازی دیو وانگ) قاضی دادگاهیه‌ که خیلی به شغلش اهمیت نمیده. اما وقتی رئیس جدیدش اونو دوباره می‌فرسته به دادگاه تا رسماً وکالت کنه، شوک بزرگی بهش وارد میشه. درست همین‌جاست که بعد از یه شب مستی، وکالت زنی رو بر عهده می‌گیره که متهم به قتل غیرعمد فرزند خردسالشه. ترکیب تنبلی، بی‌کفایتی و خمار بودنش باعث میشه وقتی یکی از شاهدان داستانش رو عوض می‌کنه (چون آدرین شهادت مکتوب ازش نگرفته بود)، این زن بدبخت بی‌دفاع بمونه و کارش به زندان بکشه. زن روانه زندان میشه و آدرین هم غرق در ناامیدی میشه تا اینکه عذاب وجدان یقه‌شو می‌گیره و تصمیم می‌گیره به خودش بیاد. او و وکیل همکارش «اولین» (رنسی یانگ) که توی دادگاه اول هم بودن، تصمیم می‌گیرند زن محکوم‌شده یعنی «جولین» (لوئیز وانگ) رو قانع کنند تا اجازه بده روی پرونده استینافش کار کنند. ادامه این درام دادگاهی تا حدی یکنواخت، تلاش‌های اون‌ها رو دنبال می‌کنه. فیلم شروع خیلی سرگرم‌کننده‌ای داره و کل‌کل‌های بین وکلا جالبه، دیو وانگ هم خداییش نقش این وکیل خسته و تنبل رو خیلی خوب بازی کرده. اما متأسفانه همین که اوضاع دوباره روبه‌راه میشه، داستان می‌فته تو دام روابط فامیلی پیش‌بینی‌پذیر و قدرت‌طلبی‌هایی که کلی بازیگر مکمل بی‌خاصیت با دیالوگ‌های معمولی رو به رخ بکشه. فیلم‌برداریش حالت تله‌فیلم‌های تلویزیونی رو داره و پایان‌بندی، با اینکه ریتم پرجنب‌وجوشی داره، ولی از کیلومترها قبل می‌شد حدسش زد. زمان ۲ ساعت و ربع هم برای این فیلم خیلی زیاده و داستان اون‌قدر جون نداره که این همه وقت بکشه. شاید اگه تدوین دقیق‌تری داشت و چندتا از داستان‌های جانبی حذف می‌شد، به یه اثر جذاب‌تر تو سبک «پری میسون» تبدیل می‌شد، اما با وضعیت فعلی، من آخرای فیلم دیگه رسماً حوصله‌م سر رفته بود.