ورود
لوئیز بنکس (Louise Banks)، استاد زبانشناسی، رهبری یک تیم زبده از محققان را بر عهده میگیرد؛ آن هم زمانی که سفینههای فضایی غولپیکر در ۱۲ نقطه از جهان فرود میآیند. در حالی که ملتها در آستانه یک جنگ جهانی قرار دارند، بنکس و تیمش باید در مسابقهای با زمان، راهی برای برقراری ارتباط با بازدیدکنندگان فرازمینی پیدا کنند. او به امید حل این معما، ریسکی را میپذیرد که میتواند جان او و احتمالاً تمام بشریت را به خطر بیندازد.
سال انتشار: 2016 کارگردان: Denis Villeneuve ژانر: Drama، Mystery، Sci-Fi نویسندگان: Eric Heisserer، Ted Chiang امتیاز: 7.9نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
قبل از اینکه برید سراغ این فیلم، یه هشدار بدم: این از اون فیلمهای علمیتخیلیه که بهش میگن «مخصوص آدمهای متفکر». اگه میخواید تماشاش کنید، خواهش میکنم تمام توجهتون رو بهش بدید، چون واقعاً تجربه ارزشمندیه؛ یکی از هوشمندانهترین و خوشساختترین شاهکارهای علمیتخیلی سالهای اخیره. «Arrival» بهترین اثر دنی ویلنوو (Villeneuve) هست.
اول از همه برای اینکه خیالتون راحت بشه، بگم که قرار نیست داستان رو تحلیل کنم، پس خبری از اسپویل نیست. ویلنوو توی این دهه با فیلمهایی مثل «زندانیان»، «سیکاریو» و حالا این جواهر علمیتخیلی، آثار هنری فوقالعادهای خلق کرده و امیدوارم مسیرش با شاهکارهای بیشتر ادامه پیدا کنه. توی دنیایی که معماها هنوز باقی موندن و احتمال وجود حیات فرازمینی هنوز بیپاسخه، Arrival با یه نگاهِ بدون کلیشه به این ژانر نزدیک میشه.
برد فورد یانگ (Bradford Young) که نسبتاً ناشناختهست، یکی از خیرهکنندهترین فیلمبرداریهای تاریخ رو ارائه داده و از نور گرگ و میش برای دادن یه ظاهر منحصربهفرد به فیلم استفاده کرده. موسیقی یوهان یوهانسون (Jóhann Jóhannsson) ایسلندی هم که هم ترسناکه و هم زیبا، عالی از کار حمایت کرده. اگه دنبال یه داستان علمیتخیلی هستید که مدام شما رو به فکر وا داره و بازیها، فیلمبرداری، موسیقی و کارگردانیاش بینقص باشه، Arrival فیلم شماست. شاهکار سال ۲۰۱۶!
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دنی ویلنوو (Denis Villenueve) فیلم بزرگی ارائه داده، ولی دقیقاً همون چیزیه که توی تریلرها دیدیم؛ این یه فیلم جنگی علمیتخیلی یا یه فیلم ترسناک مدرن نیست. این یه اثر شخصیتمحور درباره سیاست، زندگی، انسانیت و ارتباطاته. نمره نهایی: ۳.۵ ستاره - شدیداً توصیه میکنم براش وقت بذارید.
2016-12-05
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یه تماس عالی بود، ولی توی ارتباط مشکل داشت.**
فیلم خوبی بود. این روزها کلی نسخههای تغییر یافته میآد که نمیشه راحت گفت بازسازیه یا ریبوت یا اسپینآف یا هر چی که اسمش رو میذارن. مثل نسبت «پرومتئوس» به «بیگانه»، این فیلم هم آدم رو یاد چندتا اثر قدیمی میندازه، ولی اکثر ما معتقدیم که از فیلم «تماس» (Contact) الهام گرفته.
هشت نامزدی اسکار برای این فیلم واقعاً عجیبه. میدونم بعضیها دوستش داشتن و فیلم خوبی هم بود، ولی معنیش این نیست که یه محصولِ اسکاریه. با بخشهای فنیاش مشکلی ندارم چون لیاقتش رو داشت. از نظر بصری خیلی خوب بود، ولی یه نمایشِ جلوههای ویژه عجیب و غریب نبود. فقط یه درام علمیتخیلی ساده با یهکم هیجان، مخصوصاً اواخر فیلم.
وقتی مهمونهای ناخونده از فضا توی ۱۲ نقطه مختلف زمین فرود میآن، انسانها با صبوری سعی میکنن باهاشون ارتباط برقرار کنن تا هدفشون رو بفهمن. داستان روی خاک آمریکا تمرکز داره، جایی که متخصصها رو میآرن تا زبان فضاییها رو رمزگشایی کنن. به نظر من این فیلم بوی سهگانه میده. اگه نباشه هم، باید باشه. من ازش لذت بردم، عمدتاً چون یه درام بود. علمیتخیلی همیشه با اکشن و ماجراجویی همراهه، ولی این درام توی دنیای سینمای امروز که جلوههای کامپیوتری توش حرف اول رو میزنه، یه چیز تازه بود. این فیلم مخصوصاً برای خانوادهها و آدمهای بزرگسالتره. جوونترها عاشق اکشن و خشونت هستن. در کل فیلمیه که ارزش یک بار دیدن رو داره و همون یه بار هم کافیه. ۷/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«یه ایده عالی برای فیلم دارم: دانشمندها رو نشون میدیم که قدم به قدم یاد میگیرن چطوری با فضاییها ارتباط برقرار کنن.»
«عالیه، ولی یه بخش احساسی هم لازم داریم وگرنه حوصله تماشاچی سر میره.»
«باشه، دخترِ اون دانشمند اصلی مرده و هر چند دقیقه یه بار صحنههایی از اون رو نشون میدیم.»
«حله، بسازش!»
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم Arrival سعی میکنه یه نگاه واقعگرایانه به فرود فضاییها و واکنش سیاستهای جهانی داشته باشه. هسته اصلی داستان اینه که ایمی آدامز (Amy Adams) باید بفهمه فضاییها چی میخوان، قبل از اینکه کشورهای دیگه گند بزنن به همه چیز. انتخاب ایمی آدامز عالی بود؛ من معمولاً نسبت بهش بیتفاوت هستم ولی اینجا واقعاً کارش رو خوب انجام داد. جرمی رنر (Jeremy Renner) هم تا جایی که میتونست خوب بازی کرد، هرچند چون اینجا خبری از تیراندازی و تیکهانداختن نبود، مطمئن نیستم بهترین انتخاب بوده یا نه. فارست ویتاکر (Forrest Whitaker) هم خوبه، ولی یه لهجه احمقانه داره که هیچ دلیلی براش نیست و آدم رو از فیلم پرت میکنه بیرون.
داستان برای مسیری که میخواد بره خوبه. شخصاً از یه سری کلیشهها متنفرم و Arrival دقیقاً روی یکی از همونها سوار شده. نمیگم چیه چون فیلم نباید اسپویل بشه، ولی به نظرم یه حرکت الکی بود که قضایا رو بیخودی پیچیده کرد. Arrival درباره اومدن فضاییها به زمینه، ولی این فقط بنزینیه برای شعلهور کردن یه درام انسانی که خیلی دیالوگمحوره و بیشتر درباره ایمی آدامزه تا فضاییها.
فیلم بیشتر توی مونتانا میگذره و مناظر زیبایی رو میبینیم. فیلمبرداری ایدههای جالبی داره و از رنگها برای تقویت داستان استفاده میکنه. با شنیدن مقایسهاش با «میانستارهای» (Interstellar)، میترسیدم که فیلم مغرورانه و متظاهرانه باشه، ولی اصلاً اینطور نیست. Arrival ادای چیزی که نیست رو درنمیآره. اگه با این ذهنیت برید سراغش که ممکنه کند باشه و خبری از زرق و برق علمیتخیلیهای معمولی نیست، ناامید نمیشید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
پسر، عالی بود. نمیتونم از فکر کردن بهش دست بردارم. Arrival یکی از بهترین فیلمهای علمیتخیلیه که امسال دیدم. همه چیزش در بالاترین سطح بود. ایمی آدامز فوقالعاده بود؛ یه بازی خیلی رئال و زمینی. احتمالاً بهترین بازی عمرش. همین رو میشه درباره جرمی رنر هم گفت. نحوه حضور فضاییها توی داستان هم خیلی هوشمندانه بود. بدون اینکه اسپویل کنم، ظاهر منحصربهفردی داشتن، شبیه عنکبوت. در طول فیلم حضورشون رو حس میکنید؛ حضوری که هم ترسناکه و هم شگفتانگیز.
دنی ویلنوو کارگردان محبوب منه. اون میتونه هر سال فیلم بسازه و باز هم به شاهکار نزدیک باشه. ویلنوو یه داستان تکاندهنده و غمانگیز ارائه میده که تجربهاش با آدم میمونه. یه فیلم علمیتخیلی زیبا و تاملبرانگیز که اکشن یا جنگی نیست. موسیقی عالی، فیلمبرداری خیرهکننده، فیلمنامه هوشمندانه و اون پایان اشکآور که من رو داغون کرد. لطفاً به خودتون لطف کنید و ببینیدش. فعلاً که زبونم بند اومده.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم Arrival عمیقترین و یکپارچهترین نمادگرایی رو خلق کرده که شاید تا به حال توی سینما دیده شده باشه. در ظاهر، این داستان درباره ارتباط انسان با یه گونه بیگانه است. ولی برای اونایی که اهل تفکر عمیق هستن، اون موجودات عجیبِ اولِ فیلم، اونی نیستن که آخر فیلم میفهمیم. این فیلم کلی تصویر و سرنخ عمیق رو جلوی چشم همه بافته. مثل یکی از اون خطای دیدها که اولش فقط یه مشت نقطه نامنظم به نظر میآن، ولی وقتی تمرکز میکنی، یه تصویر پیچیده میبینی که تمام مدت اونجا بوده.
وقتی فیلم رو میدیدم، برام سوال بود که چرا فضاییها این شکلی هستن. اصلاً شبیه یه گونه پیشرفته نبودن. وقتی داشتم با خودم کلنجار میرفتم که دلیل این طراحی چیه... بالاخره فهمیدم. بوم!! مخم سوت کشید!!!! مرکز معنای این شاهکار بصری با شکل فضاییها شروع میشه. اگه بتونید اون رو رمزگشایی کنید، مثل الیزابت بنکس میشید و معنای عمیق پشت این داستان رو میفهمید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این ممکنه فیلم محبوب جدید من بشه. اونقدر از نظر احساسی درگیرش شدم که دروغ چرا، آخر فیلم چند قطره اشک هم ریختم.
2021-08-12
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یه فیلم عالی، که تم اصلیاش اون چیزی نیست که به نظر میرسه.**
در کل من طرفدار فیلمهای فضایی نیستم... چون به نظرم خیلی غیرمحتمل میآن. با این حال، واقعاً از این فیلم لذت بردم. فیلم از موضوع فرود ۱۲ سفینه استفاده میکنه تا نگاه ما به گذر زمان و خطی بودنش رو به چالش بکشه.
برای درک فیلمنامه، باید یادتون باشه که موضوع اصلی سفینهها و فضاییها نیستن، بلکه «زمان» و نحوه نگاه ما به اونه. فیلم از یه روایت غیرخطی استفاده میکنه که شاید اولش برای بیننده سخت باشه. از طریق رویاها، قهرمان داستان دخترش رو میبینه و ما فکر میکنیم اینها خاطرات گذشتهست... ولی بعداً میفهمیم قضیه این نیست. نمیخوام بیشتر لو بدم، ولی برای فهمیدن فیلم باید به این نکات دقت کنید.
روایت کند فیلم ممکنه بعضیها رو که دنبال اکشن هستن کلافه کنه. ماهیت علمی فیلم هم یهکم درکش رو سخت میکنه. بازی ایمی آدامز رو خیلی دوست داشتم و به نظرم داورهای اسکار در حقش کملطفی کردن. اون با روح و قلبش بازی کرد. جرمی رنر هم یکی از بهترین بازیهای عمرش رو ارائه داد. متأسفانه بقیه بازیگرها مثل فارست ویتاکر نقشهای خیلی سطحی و بدون پردازشی داشتن.
دنی ویلنوو موفق شد به فیلمی که میتونست فقط بهانهای برای جلوههای ویژه باشه، عمق و احساس بده. فیلمبرداری هم عالیه، با کلی صحنههای تار که به فضای مرموز فیلم کمک میکنه. تدوین هم خوب بود، هرچند یهکم مشکل ریتم داشت. در نهایت، موسیقی یوهان یوهانسون و مخصوصاً قطعه «On the Nature of Daylight» اثر مکس ریشتر فوقالعاده بود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم بدی نبود ولی یه جاهایی واقعاً حوصلهسربر میشد. فقط بخشهای مربوط به سفینه و فضاییها جالب بود. بقیهاش یهکم احمقانه بود. همکاری و عشق چیزایی هستن که این سیاره هیچوقت نمیفهمه، یا حداقل رهبرهای ما که نمیفهمن.
2023-06-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
جلوههای بصری رو دوست داشتم و ایمی آدامز هم عالی تیم بازیگری رو جلو میبرد. من موقع دیدن علمیتخیلی میتونم منطق رو کنار بذارم، پس گیر نمیدم که «ارتش این کار رو نمیکرد». فیلم شروع خیلی خوبی داره و درباره زبان، فرهنگ و درک ما از جهان حرف میزنه. ولی متأسفانه از این پتانسیل استفاده میکنه تا یه حرف کلیشهای قدیمی رو تحویل بده و کلاً پایان داستان علمیتخیلی رو که تا اون لحظه فکر میکردیم موضوع اصلیه، رها میکنه. بله، میدونم سرطان توی دنیای واقعی غمانگیزه، ولی میشه لطفاً بگید آخرش چی شد؟ فضاییها حوصلهشون سر رفت و رفتن؟
2023-11-05
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«لوئیز» (ایمی آدامز) که یه زبانشناس خبرهست، توسط ارتش آمریکا استخدام میشه تا به یه تیم بینالمللی ملحق بشه که وظیفهشون ارتباط با ۱۲ سفینهایه که دور دنیا فرود اومدن. اونجا با «دانلی» (جرمی رنر) آشنا میشه و با هم سعی میکنن راهی برای حرف زدن با «ابوت» و «کاستلو» پیدا کنن. این دو تا، فضاییهایی هستن که به نظر میرسه اونا هم دوست دارن حرف بزنن، ولی پیدا کردن یه زبان مشترک تقریباً غیرممکنه.
فیلم یهکم شبیه نسخه اصلی «روزی که دنیا از حرکت ایستاد» (۱۹۵۱) هست، چون هوشمندانهتر به موضوع حیات فرازمینی نگاه میکنه و فقط دنبال جلوههای ویژه گرونقیمت نیست. ایمی آدامز توی اوج بازیگریاش هست و رنر و فارست ویتاکر هم خوب همراهیاش میکنن. این یه تریلر علمیتخیلی برای آدمهای متفکره که تا لحظه آخر شما رو تشنه نگه میداره. یهکم دیر راه میافته، ولی باعث میشه امیدوار بشید که اگه واقعاً فضاییها اومدن، استقبال ازشون همینطوری باشه، نه با تانک و موشک!