جوجو خرگوشه

جوجو خرگوشه

هجویه‌ای درباره جنگ جهانی دوم که داستان پسر تنهای آلمانی به نام جوجو (Jojo) با بازی رومن گریفین دیویس (Roman Griffin Davis) را دنبال می‌کند که دیدگاهش نسبت به جهان زمانی زیر و رو می‌شود که می‌فهمد مادر مجردش (Scarlett Johansson) یک دختر جوان یهودی (Thomasin McKenzie) را در اتاق زیرشیروانی‌شان مخفی کرده است. جوجو که تنها کمکش دوست خیالی احمقش، آدولف هیتلر (Taika Waititi) است، باید با ناسیونالیسم کورکورانه خود روبرو شود.

سال انتشار: 2019 کارگردان: Taika Waititi ژانر: Comedy، Drama، War نویسندگان: Christine Leunens، Taika Waititi امتیاز: 7.9

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 10

تایکا وایتیتی با استفاده از موسیقی و توانایی عجیبش در پیدا کردن طنز و احساس در تاریک‌ترین لحظات، داستانی ماندگار خلق کرده که قدرت رو به ستمدیده‌ها برمی‌گردونه و به گم‌گشته‌ها امید می‌ده. «جوجو خرگوشه» (Jojo Rabbit) باعث می‌شه از خنده گریه کنید، از درد عاطفی گریه کنید و با امید اشک بریزید. این فیلم از هر نظر خیره‌کننده‌ست و واقعاً یه اثر فوق‌العاده و غیرمنتظره‌ست. - جس فنتون

2019-12-15


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

یه جورایی موفق شده یکی از خام‌ترین و بی‌پرده‌ترین نگاه‌ها رو به جنبه‌های مختلف جنگ جهانی دوم داشته باشه که تا حالا دیدم، و در عین حال واقعاً خیلی جاها خنده‌دار باشه. مطمئن نیستم که آدم واقعاً اجازه داره همچین کاری بکنه یا نه... ولی تایکا به هر حال انجامش داد و من عاشقش شدم. امتیاز نهایی: ۳.۵ از ۵ - واقعاً خوشم اومد. شدیداً پیشنهاد می‌کنم براش وقت بذارید.

2020-01-01


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

خنده‌دار، با نشاط و لذت‌بخش؛ «جوجو خرگوشه» جشنی دلنشین و گاهی شاعرانه برای دوستی، عشق و صلحه، و قصیده‌ای شاد برای توانایی و شجاعت ما در نجات دادن و دوست داشتن فراتر از مرزها.

2020-01-13


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

**یه هجویه سیاسی فوق‌العاده خنده‌دار که از جدی بودن نمی‌ترسه**

> خطر بزرگ دروغ گفتن این نیست که دروغ‌ها حقیقت ندارن و واقعی نیستن، بلکه اینه که توی ذهن بقیه واقعی می‌شن. - کریستین لوننز؛ کتاب «آسمان‌های محبوس» (۲۰۰۴)

ما توی دوران خطرناکی زندگی می‌کنیم. توی این عصرِ عقب‌گرد سیاسی، نژادپرست‌ها، بیگانه‌ستیزها، نئونازی‌ها و فاشیست‌ها که زمانی به حاشیه جامعه رانده شده بودن، دوباره راهشون رو به جریان اصلی فرهنگ باز کردن و زیر پوشش کلماتی مثل «ملی‌گرایی» و «میهن‌پرستی»، نفرت و تعصب رو ترویج می‌دن. در همین حال، سیاستمدارها با سکوتشون و محکوم نکردن این گروه‌ها، بهشون اعتبار می‌دن. احزاب راست افراطی توی خیلی از کشورهای اروپایی جای پای نگران‌کننده‌ای پیدا کردن و با شعارهای اسلام‌هراسی و ضد مهاجرت، از ترس مردم سوءاستفاده می‌کنن.

بنابراین، خیلی به جاست که فیلمی در این فضا ساخته بشه که استدلال می‌کنه عشق، مدارا و مهربانی می‌تونه بر شستشوی مغزیِ نفرت‌محور غلبه کنه؛ چون با اینکه داستان فیلم توی سال ۱۹۴۵ آلمان می‌گذره، اما واقعاً درباره همین الان و اینجاست. فیلم «جوجو خرگوشه» که با اقتباسی آزاد از رمان «آسمان‌های محبوس» ساخته شده، یه هجویه سیاسی به نویسندگی و کارگردانی تایکا وایتیتی (Taika Waititi) هست. فیلم موقع معرفی جنجال زیادی به پا کرد (کمدی درباره نازی‌ها؟ واقعاً که! مخصوصاً وقتی بدونیم رمان اصلی کاملاً جدیه) و موقع اکران هم نظر منتقدها رو دو دسته کرد، اما بین تماشاچی‌ها خیلی محبوب شد و شش تا نامزدی اسکار هم گرفت.

وایتیتی با این فرض که اولین قربانیِ شستشوی مغزی، حقیقتِ عینیه، راه فیلمسازهایی مثل چارلی چاپلین (دیکتاتور بزرگ) و مل بروکس (تهیه‌کنندگان) رو دنبال می‌کنه تا با مضحک نشون دادن ایدئولوژی نازی، دندون‌های این هیولا رو بکشه. فیلم کار سختی داشت: استفاده از نازیسم به عنوان یه پس‌زمینه طنز برای یه داستان بلوغ، بدون اینکه به رنج واقعی مردم بی‌احترامی بشه. و وایتیتی این تعادل سخت رو فوق‌العاده خوب برقرار کرده. بخش‌های طنز و لودگی به اندازه بقیه کارهای وایتیتی خنده‌داره و لحظات جدی فیلم مثل یه مشت محکم توی شکم آدم فرود می‌آن. این فیلم می‌تونست از هزار راه شکست بخوره، اما وایتیتی این مسیر خطرناک رو با مهارت طی کرد.

داستان توی سال ۱۹۴۵ می‌گذره. جنگ رو به اتمامه اما ماشین تبلیغاتی نازی هنوز داره به مردم می‌گه که پیشوا در آستانه پیروزیه. جوجوی ده ساله با مادرش رزی (Scarlett Johansson) زندگی می‌کنه. دوست خیالی‌اش هم کسی نیست جز خودِ هیتلر (با بازی اغراق‌آمیز و خنده‌دار وایتیتی). جوجو که یه نازیِ دوآتیشه‌ست، توی اردوگاه جوانان هیتلری شرکت می‌کنه که توسط کاپیتان کلنزندورف (Sam Rockwell) اداره می‌شه. وقتی جوجو نمی‌تونه برای ثابت کردن شجاعتش یه خرگوش رو بکشه، بهش لقب «جوجو خرگوشه» می‌دن. بعد از یه حادثه با نارنجک که باعث می‌شه صورتش زخمی بشه، به خونه برمی‌گرده و اونجاست که می‌فهمه مادرش یه دختر یهودی به اسم السا (Thomasin McKenzie) رو توی دیوار مخفی کرده. حالا جوجو که فکر می‌کنه یهودی‌ها دیوهای شاخ‌دار هستن، باید چیکار کنه؟

شاید تحسین‌برانگیزترین بخش فیلم اینه که چطور وایتیتی لحن‌های مختلف رو با هم ترکیب کرده. فیلم ترکیبی از شوخی‌های فیزیکی، کاریکاتور، هجویه و امیده، اما هیچ‌وقت رنج واقعی رو بی‌ارزش نمی‌کنه. وقتی شوخی‌ها کنار می‌رن و فیلم جدی می‌شه، ضربه عاطفی‌اش خیلی سنگینه چون توی ساختار کمدی جا افتاده. از نظر بصری هم فیلم با رنگ‌های شاد و زنده‌اش، بیشتر شبیه کارهای وس اندرسون (Wes Anderson) هست تا یه فیلم جنگی معمولی، که نشون‌دهنده دیدگاه کودکانه جوجو به دنیاست.

در نهایت، فیلم به ما یادآوری می‌کنه که آدم‌های خوب رو می‌شه حتی توی بدترین شرایط هم پیدا کرد. «جوجو خرگوشه» زیبا، پراحساس و تکان‌دهنده‌ست، اما بیشتر از همه خنده‌دار و امیدوارکننده‌ست. پیامی حیاتی برای دنیای آشفته امروز ما داره: اگه بهش اجازه بدیم، عشق همیشه بر نفرت پیروز می‌شه و امید همیشه راهی از دل تاریکی پیدا می‌کنه.

2020-01-17


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

«مادرت من رو پناه داد. اون مهربونه. با من مثل یه آدم رفتار می‌کنه.» تایکا وایتیتی این روزها روی دور موفقیته و حقش هم هست، چون دید کمدی فوق‌العاده‌ای داره. «جوجو خرگوشه» یه هجویه درباره جنگ جهانی دومه که هم خیلی خنده‌داره و هم به طرز غافلگیرکننده‌ای تراژیک. شادی، وحشت، عشق و نفرت، همه توی یه فیلم جمع شدن. وایتیتی می‌دونه تا کجا شوخی کنه و چطور از طنز برای روشن کردن مسائل زشت استفاده کنه. بازیگرهای تازه‌وارد، رومن گریفین دیویس و توماسین مک‌کنزی، در کنار ستاره‌های بزرگ فیلم عالی درخشیدن. زمان‌بندی کمدی و حس و حال بازیشون واقعاً تحسین‌برانگیز بود. آرچی ییتس هم مثل نسخه بچگیِ بامزه نیک فراست (Nick Frost) بود. اسکارلت جوهانسون هم که یه سال رویایی رو داشت و اینجا هم عالی بازی کرد. سم راکول هم که توی هر نقشی باشه معرکه‌ست. بازی کردن در نقش یه نازیِ همجنس‌گرای پنهان توسط راکول هم خنده‌داره و هم اگه عمیق نگاه کنید، پرمعناست. ضعیف‌ترین بازیگر به نظرم ریبل ویلسون بود که همون تیپ کمدی همیشگی‌اش رو تکرار کرد. خود وایتیتی هم نقش دوست خیالی جوجو یعنی هیتلر رو بازی می‌کنه. کانسپت عجیبی بود که با اینکه سرگرم‌کننده بود، شاید می‌شد حذفش کرد. در کل، با وجود چند تا نقد کوچیک، من واقعاً لذت بردم. خوشحالم که همچین فیلمی ساخته شده.

2020-01-27


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

تایکا وایتیتی فیلمی ساخته که من دقیقاً به همون دلایلی عاشقشم که بعضی‌ها ازش متنفرن. تعادل بی‌نقص بین کمدی و درام جنگی باعث شده «جوجو خرگوشه» یه تصویر تامل‌برانگیز و در عین حال خنده‌دار از حماقت پیروان هیتلر باشه. رومن گریفین دیویس یکی از بهترین بازی‌های بازیگرهای خردسال این هزاره رو ارائه داده. فیلم کلی خنده داره ولی کلی هم احساس توشه. فقط هشدار بدم: اگه زود بهتون برمی‌خوره، این فیلم برای شما نیست. یا با ذهن باز برید سراغش یا اصلاً نبینیدش. امتیاز: -A

2020-02-05


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

به نظرم ۳۵-۴۰ دقیقه اول فیلم یه جورایی کسل‌کننده و بی‌مزه بود، اما بقیه فیلم واقعاً همه چی رو جمع کرد و باعث شد بفهمم وایتیتی توی بخش اول دنبال چی بوده. لحظات خوبی بین دیویس و مک‌کنزی وجود داشت. نمی‌تونم بگم عاشقش شدم، ولی خوشحالم که دیدمش. ۳.۵ از ۵

2020-02-26


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

جایی که شاید فیلم برای بعضی‌ها لنگ زده باشه، بخش کمدی‌اش هست، چون تماشاچی‌ها از فیلم‌های وایتیتی انتظار طنز عمیق‌تری دارن. با این حال، «جوجو خرگوشه» خیلی دلنشینه، مخصوصاً با بازی معصومانه رومن گریفین دیویس. پایان تاثیرگذارش لبخند به لبم آورد. نقل‌قول ریلکه (Rilke) در انتهای فیلم هم اون رو به یه اثر هنری بزرگ تبدیل کرد.

2020-03-29


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

«جوجو خرگوشه» وحشیه! هم گرم و دلنشینه و هم قلب آدم رو می‌شکنه. هم از خنده روده بر می‌شید و هم استرس می‌گیرید. این فیلم دیوانه‌وار خوبه. لطفاً از خندیدن احساس گناه نکنید، فقط از نمایش لذت ببرید.

2020-04-10


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

تقریباً حس بدی دارم که چرا بیشتر از این از فیلم خوشم نیومد.

2020-07-31


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

راستش من اصلاً طرفدار حضور بچه‌ها توی فیلم‌ها نیستم، برای همین با کلی ترس و لرز رفتم سراغ این فیلم. ولی باید بگم اشتباه می‌کردم؛ رومن گریفین دیویس فوق‌العاده‌ست، واقعاً عالیه. مگه یه بچه ۱۱ ساله می‌تونه نامزد اسکار بشه؟ داستان خیلی سورئاله؛ یه عضو جوان هیتلری می‌فهمه مادرش یه دختر یهودی رو مخفی کرده. حالا باید چیکار کنه؟ هیتلر (وایتیتی) توی ذهنش داره براش فلسفه نازی می‌بافه در حالی که انسانیت خودش اون رو به جای دیگه‌ای می‌بره. اسکارلت جوهانسون و زوج سم راکول و آلفی آلن هم عالی بودن. فیلم از اول تا آخر خنده‌دار و خلاقانه‌ست.

2023-12-07


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

**برای کسایی که فیلم‌های هجویه دوست دارن، این فیلم واجبه.** من فیلم رو چند ماه پیش دیدم ولی یادم رفت درباره‌اش بنویسم. در هر صورت، از اون فیلم‌هاییه که دلم می‌خواد دوباره ببینمش. یه هجویه سیاسیه که توش داستان یه پسر آلمانی رو دنبال می‌کنیم که عضو جوانان هیتلریه. اون به شدت متعصبه و هیتلر دوست خیالی‌اش هست، برای همین وقتی یه دختر یهودی رو توی خونه‌شون پیدا می‌کنه شوکه می‌شه. مادرش مخفیانه عضو گروه‌های مقاومت هست. ما فیلم‌های زیادی درباره جنگ جهانی دوم دیدیم، اما کار وایتیتی متفاوته: یه فیلم عمیقاً طنز که دنیا رو از چشم یه بچه می‌بینه که تحت تأثیر تبلیغات بوده و حالا اولین سیلی واقعیت رو می‌خوره. کارگردانی وایتیتی رو خیلی دوست داشتم، مخصوصاً نقشی که خودش به عنوان هیتلر خیالی بازی کرد. فیلم از نظر بصری هم خیلی رنگارنگ و زنده‌ست که با اون تصویر خاکستری که ما از آلمان نازی داریم تضاد داره. اسکارلت جوهانسون هم توی نقش مادری که سعی می‌کنه پسرش رو محافظت کنه و در عین حال فعالیت سیاسی مخفی داشته باشه، عالی بود. تایکا وایتیتی هم در نقش هیتلر هجویه‌ای درخشان ارائه داد.

2024-05-01