راهنمای والدین: Sonic

در کل برای یه فیلم سونیک بد نیست. بیشتر از اینکه خشن باشه، حس ناراحت‌کننده و معذب‌کننده‌ای داره.

فیلم حال‌وهوای ویران‌شهری و آخرالزمانی داره. سنترال سیتی قبل از اینکه ۳ ماه پیش سقوط کنه، از نظر بصری محیطی شاداب و پرجنب‌وجوش بود؛ اما الان چه از لحاظ ظاهری و چه از نظر فضا کاملاً دلگیر و ماتم‌زده شده که ممکنه برای بعضیا ناخوشایند باشه.

چندتا از سربازهای گروه G.U.N توسط ربات‌ها گیر می‌افتن. سونیک بالاخره سر می‌رسه و نجاتشون می‌ده.

در سراسر فیلم تم خفقان و ظلم به چشم می‌خوره و روبوتنیک بعد از به دست گرفتن موبیوس، مدام هرکسی رو که سونیک یا همون «لکه آبی» (The Blue Blur) رو دیده باشه بازجویی می‌کنه.

سونیک هر رباتی که سر راهش میاد رو درب‌وداغون می‌کنه. در طول فیلم به هیچ وجه به خودش آسیبی نمی‌رسه.

مردی حین بازجویی توسط دکتر روبوتنیک دچار شوک الکتریکی می‌شه و بعد برای «رباتیک‌سازی» آماده‌اش می‌کنن (خارج از کادر تصویر می‌بینیم که دارن می‌برنش، ولی فرایندش رو نشون نمی‌دن و فقط بهش اشاره می‌شه).

فیلم بیشتر از اینکه ترسناک باشه، هیجانی و پرتنشه.

یک بار استفاده از واژه لعنتی (Damn).

سربازهای G.U.N کمی با هم جروبحث می‌کنن و ممکنه چندتا توهین و تیکه‌پرونی لفظی داشته باشن.

سونیک مدام روبوتنیک رو به‌خاطر هیکل چاقش «اگ‌من» (مرد تخم‌مرغی) صدا می‌زنه که ممکنه برای افراد دارای اضافه‌وزن توهین‌آمیز به نظر برسه.