Banel e Adama

Lachlan Thiele (منتقد)

نمای خارجی. سرنوشت - روز

«بانل و آداما» دربارهٔ سرنوشت، از دست دادن و فداکاریه. خوشبختانه فیلم برای تعریف کردن این قصه، دست به هیچ فداکاری و کم‌فروشی‌ای نزده. روایت فیلم روون پیش میره و با عشق دو شخصیت اصلی شروع میشه: بانل، زنی که به‌تازگی همسرش رو از دست داده، و آداما که اخیراً هم پدر و هم برادرش رو از دست داده (جالبه بدونید برادرش همون شوهر سابق بانل بوده). بعد از این داغ‌های تازه، دست‌کم در ابتدا به خاطر عشق و البته احساس مسئولیت در قبال جامعه و مذهب به هم می‌رسن.

«بانل و آداما» موسیقی متن فوق‌العاده‌ای داره که با فیلمبرداری درخشانش در ابتدا و انتهای فیلم کاملاً چفت شده و روی داستان تکیه می‌کنه تا مخاطب رو همراه نگه داره. خوشبختانه قصه کم‌کم حقایق رابطه‌شون رو آشکار می‌کنه و اون‌ها رو مجبور می‌کنه تن به وظایف و تعهدات سنتی‌شون بدن.

متأسفانه باورپذیریِ رابطه‌شون یکم لنگ می‌زنه و اون پیوندی که بین‌شون شکل می‌گیره خیلی سخته باورش؛ چون طوری یهویی و بدون مقدمه‌چینی به خورد مخاطب داده میشه و بعدشم خیلی راحت فراموش میشه که انگار این خط داستانی رو دقیقه نود سرهم‌بندی کردن و چپوندن تو فیلم.

با این حال، ۲۰ دقیقه اول و ۲۰ دقیقه پایانی فیلم، چه از نظر بصری، چه روایی و چه صوتی، شاهکارترین لحظاتشن و همین باعث میشه که ارزش دیدن رو داشته باشه.

تصویر محو می‌شود (FADE OUT).