Top Dog

John Chard (منتقد)

حالم از این فیلم به هم خورد. فیلم «سگ بزرگ» به کارگردانی مارتین کمپ (Martin Kemp) و نویسندگی داگی بریمستون (Dougie Brimson)، با بازی لئو گریگوری (Leo Gregory)، ریسی هارتنت (Ricci Harnett)، وینسنت ریگان (Vincent Regan)، دانیل برنت (Danielle Brent) و لورین استنلی (Lorraine Stanley) ساخته شده است. داستان درباره‌ی گریگوری در نقش یک اوباشِ فوتبالیِ رده‌بالای لندنی است که وقتی در کارِ باج‌گیریِ یک گانگستر دخالت می‌کند، لقمه‌ای بزرگ‌تر از دهانش برمی‌دارد. موج فیلم‌های اوباشِ بریتانیایی، بدون توجه به کیفیت، همچنان به راه خودش ادامه می‌دهد. روزگاری فضای مناسبی برای این ژانر وجود داشت تا جذابیت، شوک و هیجان خلق کند، اما حالا پر شده از فیلم‌هایی درباره پسربچه‌ها که فقط به خاطر خودِ پسربچه‌ها ساخته می‌شوند. «سگ بزرگ» فیلم ضعیفی است؛ پر از بازی‌های بی‌حوصله و نصفه‌نیمه که بیشتر بازیگرانش فهمیده‌اند این هم پول درآوردنِ مفت دیگری است، با کارگردانیِ شل و ول (صحنه‌های مبارزه ضعیف و دیالوگ‌های کلیشه‌ای و چیپ)، و فیلمنامه‌ای که هیچ چیز جدیدی به موضوعاتِ تکراری و پر از کلیشه اضافه نمی‌کند؛ و توهین‌آمیزتر اینکه مخاطب عملاً هیچ‌چیز درباره شخصیت‌های اصلی نمی‌فهمد. البته که این فیلم بالاخره مخاطب خودش را پیدا می‌کند، چون می‌دانیم این جور فیلم‌ها مدام ساخته می‌شوند، اما روزهای اوجِ فیلم‌هایی مثل «کارخانه فوتبال» (۲۰۰۴) و «قفل، انبار و دو بشکه باروت» (۱۹۹۸) حالا خیلی دور به نظر می‌رسند. ۳/۱۰