برش
یک بوکسور بازنشسته برای آخرین شانس کسب قهرمانی به رینگ بازمی‌گردد، اما تنها به این شرط که بتواند به وزن درخواستی برسد. او که در اتاقی در لاس‌ویگاس مخفی شده، همراه با یک مربی بی‌اخلاق، برنامه‌ای فشرده و غیرقانونی را برای کاهش وزن سریع آغاز می‌کند.
سال انتشار: 2024 کارگردان: Sean Ellis ژانر: Thriller نویسندگان: Justin Bull، Mark Lane امتیاز: 5.6نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
فیلم با نشان دادن بوکسوری شروع می‌شود - که نامی ندارد، پس بیایید او را «کلینت» بنامیم - که مبارزه‌ای را که می‌توانست او را به شهرت و افتخار برساند جا می‌زند و از دست می‌دهد. ۱۰ سال بعد، او در یک باشگاه کوچک برای دوست‌دخترش «کیتلین» (کیتریونا بالف) کار می‌کند و فحش و بدرفتاری اراذل محلی را تحمل می‌کند. ناگهان یک روز از طرف دلال سرشناس بوکس «دانی» (گاری بیدل) تماسی دریافت می‌کند که پیشنهاد بازی بر سر عنوان قهرمانی را به او می‌دهد.
دوست‌دخترش راضی نیست اما می‌داند که کلینت باید با شیاطین درونش تسویه‌حساب کند، پس راهی لاس‌ویگاس و مراسم وزن‌کشی می‌شوند. بدون در نظر گرفتن دلایلش، او حدود ۲۰ کیلوگرم اضافه وزن دارد و اگر می‌خواهد اصلاً پایش به رینگ برسد، باید یک جهنم واقعی را برای کاهش وزن تحمل کند!
کل فیلم درباره همین موضوع است و خدای من، اورلاندو بلوم بازیگری متد را به سطح جدیدی برده! او رسماً در تلاش برای کم کردن وزن عرق می‌ریزد و خون می‌گرید. خیلی زود برای «دانی» مشخص می‌شود که این تمرین‌ها کافی نیست، بنابراین «بوز» (جان تورتورو) را وارد کار می‌کند؛ کسی که رژیم جدید و میان‌برهای وسوسه‌انگیزی می‌آورد که اصلاً قانونی نیستند. همان‌طور که «کلینت» خسته‌تر، ناامیدتر و از «کیتلین» دورتر می‌شود، شروع به زندگی در یک گیجی و توهم می‌کند که در آن از گذشته‌اش و مادری که خرج زندگی‌اش را از راه‌های خاصی در ایرلند شمالی درمی‌آورد باخبر می‌شویم.
با رو آمدن این تراماهای روحی در کنار شکنجه‌ی جسمی، آیا شانسی هست که ترازو به او اجازه مبارزه بدهد؟ حتی اگر بشود، با چه وضعیتی وارد رینگ می‌شود؟
این فیلم فرسنگ‌ها با کارهای قبلی بلوم فاصله دارد و تلاش او کاملاً باورپذیر است. اما متأسفانه داستان اصلاً رشد نمی‌کند. شخصیت‌پردازی‌ها واقعاً ضعیف و خام هستند و با اینکه تماشای برخی صحنه‌ها شکنجه‌آور و دردناک است، اما کل کار کمی سطحی به نظر می‌رسد. بازی تورتورو مرا یاد جی.کی. سیمونز در فیلم «ویپلش» انداخت، با این تفاوت که نقش مربیگری او اینجا با ورود مبهم شخصیتی به نام «لوپه» کمی خراب می‌شود. اجرای اورلاندو بلوم عالی است و در فصل جوایز حرف برای گفتن دارد، اما فیلم‌نامه بسیار ضعیف و جانیفتاده است.
Horseface (منتقد)
راکی ۶: جلسه شستشوی مغزی فمینیستی!
عدم درک بوکس، عدم درک کاهش وزن، عدم درک تمرین، عدم درک مفهوم مادری، عدم درک دوران کودکی، عدم درک روابط انسانی و البته، تنفر از مردان!
یک شاهکار آشغال دیگر از هالیوود امروزی و ضد مرد، آن‌قدر دور از واقعیت و تجربه انسانی که تنها ارزشش نشان دادن این است که این احمق‌های هالیوودی و ابزارهای هوش مصنوعی‌شان چقدر از دنیا پرت هستند. یک فاجعه‌ی مطلق با دور کند! سال‌هاست که حتی یک سنت هم برای زباله‌های هالیوود خرج نکرده‌ام. خداحافظ هالیوود خوب، دلمان برایت تنگ می‌شود. سلام به سینمای آسیا و اروپا، خوشحالم که هستید! 🤗