Sorda

CinemaSerf (منتقد)

آنخلا (با بازی میریام گارلو) با هکتور (با بازی آلوارو سروانتس) زندگی می‌کند و منتظر به دنیا آمدن فرزندشان هستند. او ناشنواست، مشکلی که از دوران کودکی به آن دچار شده، و همسرش فردی شنواست؛ بنابراین با نزدیک شدن به زمان تولد فرزندشان، آن‌ها نگران این هستند که آیا بچه می‌تواند بشنود یا خیر. خوشبختانه، بچه سالم به دنیا می‌آید و قدرت شنوایی دارد - یا حداقل این واکنش اولیه همه است؛ اما با بزرگ شدن کودک و ارتباط او با خانواده شنوای خودش و پدرش، آنخلا کم‌کم احساس تنهایی، طرد شدن و گاهی اوقات آسیب‌پذیری می‌کند، چرا که تلاش دارد زندگی معمولی مادری را در دنیایی پیش ببرد که به ندرت درک می‌کند او نمی‌تواند حرف‌های دیگران را بشنود. گارلو بازی بسیار قوی‌ای ارائه می‌دهد و داستان قطعاً نکات درستی را مطرح می‌کند، اما به نظر من سروانتس کمی ضعیف بود و فیلم‌نامه هم تا حدی آشفته و گاهی حتی ملودرام از آب درآمده بود. فیلم ترجیح می‌دهد موقعیت‌های ساختگی خلق کند، به‌ویژه در صحنه طولانی زایمان و پس از آن در روابط بین زوجین، که بیشتر برای بزرگ‌نمایی مشکلات آن‌ها طراحی شده‌اند تا اینکه برای یک زوج ظاهراً باسابقه و عاشق، کاملاً طبیعی و واقعی به نظر برسند. فیلم نور تندی روی مسائل مربوط به آگاهی‌بخشی و هم‌زیستی می‌تاباند، اما به عنوان یک درام، برای من کم‌فروغ ظاهر شد. ارزش یک بار دیدن را دارد، اما حس کردم روی حرفش بیش از حد پافشاری می‌کند و شخصیت‌ها را آن‌طور که باید و شاید پخته نکرده است.