راهنمای والدین: Peter Rabbit

چند حرکت کنایه‌دار و بامزه جزئی

در طول سریال مشخصه که لیلی از پیتر خوشش میاد و پیتر هم همین حس رو بهش داره. گهگاهی خیلی ملایم با هم ابراز علاقه می‌کنن یا همدیگه رو بغل می‌کنن. البته چون برنامه کودکه، اصلاً چیز لوس یا نامناسبی نیست.

هر از گاهی نشانه‌های ملایم و خجالتی از علاقه کودکانه بین لیلی و پیتر دیده می‌شه. پیتر و لیلی چند باری با هم شوخی‌های محبت‌آمیز دارن. گاهی همدیگه، بنجامین و بقیه دوستاشون رو صمیمانه بغل می‌کنن. همین‌طور چند باری هم خرگوش‌ها و مامان و باباشون همدیگه رو می‌بوسن.

توی قسمت «داستان ماجراجویی بزرگ خرگوش و سنجاب» (معروف به جستجو برای دم گمشده)، می‌بینیم که دم ناتکین توسط «اولد براون» کنده می‌شه. با اینکه برای یه انیمیشن مخصوص خردسالان یکم تنده، ولی خشونت چندان واضح یا دلخراشی نشون داده نمی‌شه.

توی قسمت «ماجرای دکتر باب‌تیل»، ناتکین خار می‌خوره و دل‌درد می‌گیره. تمام طول قسمت از درد به خودش می‌پیچه، ولی معلوم می‌شه که خارا به اندام‌های داخلیش آسیب جدی نزدن.

پیتر و دارودسته‌اش مدام با خطراتی از سمت آقای مک‌گرگور و آقای تاد مواجه می‌شن؛ هر دوی این‌ها هم هی با آب و تاب راجع به پختن و خوردن خرگوش‌ها برای شام حرف می‌زنن. بارها پیش میاد که پیرمرد یا گربه‌اش خرگوش‌ها رو از باغچه بیرون می‌اندازن، یا روباه فریبشون می‌ده و به دام می‌اندازه. توی چند مورد حتی دستگیر می‌شن، دست‌وپاشون بسته می‌شه و درست قبل از اینکه توی دیگ بیفتن فرار می‌کنن.

شاید پرتکرارترین کلمه، لغت «احمق/دست‌وپاچلفتی» (oaf) باشه که آقای تاد به کار می‌بره. کلمات دیگه‌ای هم مثل «وحشتناک»، «چندش»، «زورگو»، «نق‌نقو»، «فلک‌زده»، «بی‌عرضه» یا «ابله» گاهی شنیده می‌شه و چیز تندتری وجود نداره.

موردی وجود ندارد.

بین شخصیت‌های منفیِ حیوانی، آقای تاد بزرگ‌ترین خطر به حساب میاد؛ چون با قصد خوردن پیتر و بقیه مدام دنبالشون می‌کنه و از بقیه هم از نظر بدنی تهدیدآمیزتره. این قضیه ممکنه برای بعضی از بچه‌های سن‌پایین‌تر یکم ترسناک باشه.

روبه‌رو شدن شخصیت‌های اصلی با شکارچی‌ها (آقای مک‌گرگور، آقای تاد، تامی بروک و اولد براون) ممکنه برای بچه‌های کم‌سن‌وسال تا حدی ترسناک، اضطراب‌آور و پرهیجان باشه. شخصیت‌های منفی بدجنس، شکارچی و شرور هستن و خباثت یا خطرناکی‌شون ممکنه بچه‌ها رو بترسونه.