روزاریو
روزاریو در شبی با بارش شدید برف، در حالی که منتظر رسیدن آمبولانس است، وقت خود را بالای سر جسد مادربزرگش میگذراند. در این میان، او مورد حمله موجوداتی از دنیای دیگر قرار میگیرد که بدن مادربزرگش را به تسخیر خود درآوردهاند.
سال انتشار: 2025 کارگردان: Felipe Vargas ژانر: Horror نویسندگان: Alan Trezza امتیاز: 4.4نقدها و نظرات
GenerationofSwine (منتقد)
والا من کلاً گیج شدم چون دیدم ردهبندی سنیش رو زدن R (بزرگسال) که حتماً یه اشتباهی شده. رفتم IMdB رو چک کردم دیدم اونجا هم زده R. بعد گوگلپلی رو دیدم اونجا هم همین بود. خداییش تعداد فحشهاش رو نشمردم، ولی کلاً شبیه این فیلم ترسناکهای ضعیف بود که سعی میکنن ردهبندی رو PG دربیارن تا صندلیهای بیشتری رو پر کنن و آخرش هیچی از آب درنمیاد. هیولا رو تا حد خوبی توی سایهها نگه داشته بودن که کار درستیه و گذاشتن به عهده خیالپردازی خودمون، ولی خب رسماً حس ترس... و البته پیرنگ فیلم رو بیحس کرده بودن. در مورد داستان هم بگم که به نظرم هیچ منطقی نداشت، البته اینم بگم که وسطش رسماً شروع کردم به انجام کارهای اداری خونه تا فقط حوصلهام سر نره.
2025-05-26Dean (منتقد)
«روزاریو» یه فیلم ترسناک ماوراءالطبیعیه که آخر سر شبیه مجموعهای از فرصتهای از دست رفته به نظر میرسه. داستان درباره یه کارگزار موفق وال استریته که بعد از فوت مادربزرگش به آپارتمان کلنگی اون برمیگرده، اما وسط کولاک برف با یه جسد و یه اتاق مخفی پر از وسایل علوم خفیه و شیطانی گیر میفته. با اینکه سوژه فیلم پتانسیل یه اثر هیجانانگیز و نفسگیر در یک محیط بسته رو داره، اما اجراش متأسفانه خیلی کسلکنندهست و اصلاً نمیتونه تماشاگر رو واقعاً بترسونه. فیلم خیلی زیاد به کلیشههای خستهکننده این ژانر متکیه؛ از جامپاسکارهای قابل پیشبینی گرفته تا افکتهای صوتی کرکننده که بیشتر از اینکه بترسونن، التماس فیلم برای ترسوندن رو نشون میدن. حتی حضور دیوید دستمالچیان بااستعداد هم نتونسته فیلم رو نجات بده؛ نقشش خیلی فرعی و عجیبه و کلاً از بدنه اصلی داستان جدا به نظر میرسه. امرود توبیا هم تو نقش اصلی نتونسته انرژی لازم رو منتقل کنه و بازی سرد و غیرقابلباوری داره، مخصوصاً وقتی کاراکترش خیلی راحت و سریع از یه آدم شکاک به متخصص جادوی باستانی تبدیل میشه. از نظر بصری، فیلم با طراحی صحنه کثیف و افکتهای ترس جسمانی (Body horror) مثل صحنههای چندشآور کرمها و بقایای پوسیده کار نسبتاً خوبی انجام داده، اما این صحنههای رقتانگیز نمیتونن ضعف فیلمنامه و ریتم نامتعادل رو جبران کنن. فیلم در پرداختن به تم «نفرین خانوادگی» زیادی دستبهعصا و محافظهکارانه عمل کرده و نتیجهاش شده یه اثر ۴ از ۱۰ که برای پخش تو پسزمینه بدون اینکه رو اعصاب بره بد نیست، ولی کاملاً فراموششدنیه.
2025-06-10