Let the Canary Sing
روایتی از اوجگیری سریع سندی لاپر تا عرصه ستارهشدن و تأثیر عمیق او بر نسلهای مختلف از طریق موسیقی، استایل پانک همواره در حال تغییر، فمینیسم تزلزلناپذیر و حمایتهای بیوقفهاش.
سال انتشار: 2023 کارگردان: Alison Ellwood ژانر: Documentary، Biography، Music امتیاز: 7.5نقدها و نظرات
Louisa Moore - Screen Zealots (منتقد)
مستند «بگذار قناری بخواند» به کارگردانی آلیسون الوود، اثری سرراست درباره زندگی و حرفه سندی لاپر، آیکون پاپ دهه هشتاده که اگه سوژه عجیبوغریب و غیرمتعارفش نبود، میشد یه فیلم معمولی و فراموششدنی دیگه. خیلیا لاپر رو با استایل خاصش و اون صدای منحصربهفرد پشت آهنگهای محبوب مثل «She Bop»، «Money Changes Everything» و «Time After Time» میشناسن، اما الوود دست روی بعد شخصی و فعالیتهای اجتماعی این ستاره موسیقی گذاشته. واقعاً قشنگه که میبینیم بالاخره صحنه سینما رو به این پرنده خوشصدا و دوستداشتنی دادن.
این مستند دوران کودکی و ریشههای اولیه لاپر رو به تصویر میکشه؛ از یه محیط خانوادگی پر از بدرفتاری که باعث شد دست به مصرف بیرویه مواد و رفتارهای خودتخریبی بزنه. اون دوران رشد سختی رو در نیویورک گذروند، اما داستانش پایان خوشی داره. جذابترین بخشهای مستند به مسیر ستاره شدن لاپر میپردازه؛ از اولین اجراش بهعنوان خواننده اصلی گروه «بلواینجل» گرفته تا نقشش در شروع یک انقلاب پاپ با یه سرود توانمندسازی زنان که هنوزم که هنوزه جذابیتش رو حفظ کرده. اون ایده ساخت شخصیتی رو داشت که خیلی رو شوخطبعی، خودشکستفرمانی و لهجه غلیظش مانور میداد و از همون اول جذابیتش رو به رخ میکشید. لاپر یکی از اولین هنرمندایی بود که اهمیت ویدیو کلیپ رو درک کرد و از این ابزار برای پرواز دادن به کارنامهاش استفاده کرد.
فیلم ادای احترامیه به موسیقی اون، و الوود اصلاً از بهکارگیری بزرگترین هیتهای لاپر بهعنوان موسیقی متن ابایی نداره. آکوردهای بلندِ شروع آهنگ «Girls Just Wanna Have Fun» فیلم رو به بستری برای جشن گرفتن آهنگهای پاپ شاد و پرانرژی سندی تبدیل میکنه، آهنگهایی که درست مثل خود اون پر از حس زندگی هستن. مستند ساختاری سنتی داره و مصاحبه با خانواده، طرفداران، مدیران برنامه و همکارانش رو کنار هم میذاره تا تصویر جامعی از زندگی و حرفهاش ارائه بده. این فیلمیهکه تمرکزش اصلیش رو موسیقیه، و دقیقاً بهترین زاویهای بود که میشد سراغش رفت.
خیلیها شاید از دغدغهمندیها و حمایتهای بیوقفه لاپر خبر نداشته باشن، اما خوشبختانه فیلم به تلاشهای مداوم اون برای آرمانهای مهمی مثل فمینیسم، حقوق جامعه LGBTQ+ و تنوعطلبی میپردازه. اون نه تنها شخصاً در کنگره شهادت داده، بلکه جزو اولین هنرمندایی بود که اصرار داشت موزیکویدیوهاش زیرنویس داشته باشه تا ناشنوایان هم استفاده کنن. لاپر پیشگامی بود که از افراد همجنسگرا، ترنس و درگکوئینها در ویدیوهاش استقبال میکرد. اون توی کارهای اخیرش هم سراغ مسائل اجتماعی رفته و ترانههایی با موضوعات داغ مثل سقط جنین و سوءاستفاده نوشته. اون هنرمندیه که با وجود فراز و نشیبهای تجاری و نظر منتقدان، همواره به خودش و ذاتش وفادار مونده.
«بگذار قناری بخواند» ادای احترامی صمیمانه به زنیه با صدای منحصربهفرد، شخصیتی پرشور و استعدادی خالص که میراثی ماندگار در موسیقی آمریکا به جا میذاره.