Red, White and Blue

signsoflife (منتقد)

فقط از روی خلاصه داستان هم می‌فهمید که قرار است چقدر جگرسوز باشد؛ قفسه سینه‌تان واقعاً تیر می‌کشد انگار اصلاً آماده‌ی دیدنش نبوده‌اید و راستش را بخواهید، همین طور هم هست. دو سال پس از اکران، این اثر همچنان بسیار تاثیرگذار باقی مانده، شاید حتی بیشتر از قبل، حالا که همه‌چیز ده برابر وخیم‌تر شده. من آمدم این را دقیقاً بعد از دیدن حضور اسنو (Snow) در پادکست لاس کولتورستاس (Las Culturistas) تماشا کنم و آنجا اشاره کوتاهی به ویران‌گری واقعیِ اجراهای سنگین‌تر او می‌شود... آره، این یکی شاید روی دست همه بلند شود. هیچ‌چیز مثل یک فیلم کوتاه نمی‌تواند هنر بازیگری را در قالب داستان‌گویی فشرده به نمایش بگذارد. چودهوری (Choudhury) دقیقاً می‌دانست دارد چه کار می‌کند و اسنو و دوننفلد (Donenfeld) هم در همراهی با او ناامید نکردند.