Le assaggiatrici
زنانی که به عنوان چشندگان غذای آدولف هیتلر به خدمت گرفته می‌شوند.
سال انتشار: 2025 کارگردان: Silvio Soldini ژانر: Drama نویسندگان: Rosella Postorino، Doriana Leondeff، Silvio Soldini امتیاز: 0.0راهنمای والدین Le assaggiatrici
نقدها و نظرات
MovieGuys (منتقد)
«چشندگان» داستان جذاب اما تراژیک زنان جوانی را روایت می‌کند که وظیفه داشتند غذای رهبر فاشیست، آدولف هیتلر را بچشند تا مطمئن شوند دستکاری یا سم‌آلود نشده است. در حالی که این فیلم بر اساس واقعیت ساخته شده، اما آزادی‌های خلاقانه زیادی به خرج داده است. فقط یک زن زنده ماند تا در سن ۹۵ سالگی داستان خود را تعریف کند، و بقیه چشندگان جوان ظاهراً توسط ارتش پیشروی روسیه در جریان جنگ جهانی دوم تیرباران شدند. هنجار ساده انسانیِ یک وعده غذایی مشترک، به شکلی از نظر روانی آزاردهنده و از نظر جسمی خفقان‌آور زیر و رو می‌شود. این زنان هیچ چاره‌ای ندارند جز اینکه نمونه‌ای از غذای آماده شده توسط سرآشپز برای هیتلر را بخورند، وگرنه در صورت سرپیچی با تهدید خشونت فوری روبرو می‌شوند؛ این را به مرگ احتمالی در صورت سم‌آلود بودن غذا هم اضافه کنید. غذا ممکن است عالی باشد اما هیچ‌کس نمی‌تواند از آن لذت ببرد. چیزی که این فیلم نشان می‌دهد، هزینه واقعی و هویت‌زدای توتالیتاریسم است. زندگی گروهی از زنان جوان که برخی خانواده دارند، بارها و بارها برای منافع یک دیکتاتور میانسال به خطر می‌افتد و زیر پا گذاشته می‌شود. خلاصه اینکه، این یک فیلم نسبتاً منحصر به فرد است که عناصر آشنا را می‌گیرد و به شکلی عمیقاً آزاردهنده آن‌ها را وارونه می‌کند. قطعا ارزش دیدن را دارد.
2025-09-26CinemaSerf (منتقد)
«روزا» (با بازی الیزا اشلوت) به تازگی به خانه خانواده همسرش در پروس شرقی رسیده تا خبری از همسرش که در جبهه روسیه می‌جنگد بشنود، که در به صدا درمی‌آید. یک سرباز از او می‌خواهد که همراهش به اعماق جنگل مجاور برود، جایی که می‌دانند آدولف هیتلر «آشیانه شیر» خود را در آنجا دارد. در مجموع هفت زن حضور دارند و ابتدا همه گیج شده‌اند زیرا به نظر می‌رسد ماموریت آن‌ها فقط نشستن پشت میز و خوردن غذاهایی است که بقیه مردم کشور حاضرند برایش جان بدهند. چه خبر است؟ خب، سرآشپز آن‌ها (با بازی بوریس آلجینوویچ) قضیه را روشن می‌کند. آن‌ها در حال چشیدن غذایی هستند که در آشپزخانه او پخته شده، قبل از اینکه به اتاق غذاخوری خود سرجوخه اتریشی فرستاده شود. شاید تعجب‌آور نباشد که این اطلاعات اشتهای هر کسی را کور می‌کند، اما «سوانح ظالم» ستوان زیگلر (با بازی ماکس ریملت) به سرعت جلو هرگونه مقاومت را می‌گیرد. او همچنین به «روزا» علاقه‌مند می‌شود و طولی نمی‌کشد که این دو به معنای واقعی کلمه روی کاه‌ها می‌غلتند و او چیزهایی درباره مردی با گذشته‌ای بسیار وحشتناک یاد می‌گیرد. بقیه خانم‌ها بلافاصله با «روزا» گرم نمی‌گیرند چون او اهل برلین است و فکر می‌کنند حس خودبرتربینی دارد. به جز احتمالاً «الفریده» (با بازی آلما هاسون)، اما به زودی مشخص می‌شود که او هم رازهای تاریکی دارد - که برای همه آن‌ها خطرناک است. وقتی توطئه‌ی شوم فون اشتاوفنبرگ اوضاع را داغ‌تر می‌کند، شرایط برای تقریباً همه متزلزل می‌شود زیرا خبر شکست قریب‌الوقوع نازی‌ها و پیشروی شوروی باعث آشوب می‌شود و «روزا» باید به دقت درباره قدم بعدی‌شان فکر کند. ظاهراً شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد او واقعاً چشندگانی برای غذایش داشته، و از این منظر فیلم به خوبی خطرات زندگی روزمره آن‌ها را به تصویر می‌کشد... متأسفانه با این حال، این تمرکز به خاطر فرعی‌های زیاد و حواس‌پرت‌کن کم‌رنگ می‌شود؛ فرعی‌هایی که بد نیستند اما چندان جذاب یا خلاقانه هم نیستند. اشلوت حس درگیری درونی و اضطراب را به خوبی منتقل می‌کند، اما هیچ‌کدام از نقش‌های دیگر آنقدر پرداخته نشده‌اند که چیزی به داستانی اضافه کنند که به زور خودش را در کمی بیش از دو ساعت حفظ می‌کند. با این حال، برای تولید زحمت کشیده شده و فریادهای مداوم «هایل هیتلر» تا حدی نشان می‌دهد که کیش شخصیت او چقدر قدرتمند بوده، حتی زمانی که وفادارترین‌ها هم می‌دانستند روزهای این رژیم به شماره افتاده است. اگر بیست دقیقه از فیلم کم می‌کردند و بیشتر روی شخصیت او و پارانوئید شدن حکومت تمرکز می‌کردند، فیلم خیلی بهتری از آب درمی‌آمد.
2026-03-18