Calamity Jane

Wuchak (منتقد)

**_روایتی جدی از زندگی این زن پیشگام که مرز میان واقعیت و افسانه‌سرایی را به هم آمیخته است_**

می‌گویم «جدی» چون آخرین فیلم وسترنی که درباره کلامیتی جین ساخته شده بود، آن موزیکال مفرح سال ۱۹۵۳ با بازی دوریس دی (Doris Day) بود. با این حال، این اثر را نمی‌توان یک فیلم زندگینامه‌ای دقیق درباره مارتا جین کنری دانست، چرا که اسطوره‌پردازی‌های فاحشی در آن به چشم می‌خورد. علاوه بر این، داستان تماماً روی روز تیراندازی به وایلد بیل هیکاک سر میز پوکر در ددوود و دستگیری بعدی قاتل، جک مک‌کال، متمرکز شده که یعنی کل ماجرا ظرف چند روز اتفاق می‌افتد. شایعه شده بود که جین سرکردگی جمعیتی را بر عهده داشت که قصد لینچ کردن مک‌کال را داشتند، اما پیوستن او به یک گروه کوچک برای ردیابی قاتل بیل، کاملاً خیالی و ساختگی به نظر می‌رسد. هرچند همین موضوع داستان جذابی ساخته، اینطور نیست؟ (چیزی که در پایان فیلم هم حسابی بر آن تأکید می‌شود).

یکی دیگر از انحرافات از واقعیت، فضای نیمه‌زمستانی فیلم است، در حالی که در واقعیت، هیکاک در اوت ۱۸۷۶ تیر خورد و قاتلش هم همان موقع دستگیر شد. یک نکته شک‌برانگیز دیگر هم رابطه عاشقانه بین جین و هیکاک و ازدواج قریب‌الوقوع آن‌هاست. در حقیقت، هیکاک پنج ماه قبل از مرگش با اگنس تاچر لیک ازدواج کرده بود، هرچند همسرش موقع قتل او در وایومینگ به سر می‌برد. جین و هیکاک احتمالاً برای اولین بار زمانی همدیگر را دیدند که جین از بازداشت نظامی در فورت لارامی آزاد شد (یا طبق ادعای خودش از بیمارستان مرخص شد) و به کاروانی پیوست که وایلد بیل در آن حضور داشت و در ژوئیه ۱۸۷۶ وارد ددوود شد. با وجودی که جین ادعا می‌کرد رابطه نزدیکی داشتند و حتی زن و شوهر بودند، مورخان معتقدند که به سختی همدیگر را می‌شناختند. البته از طرفی، هر اتفاقی که در مرزهای غرب وحشی می‌افتاد همان‌جا دفن می‌شد، پس چه کسی حقیقت ماجرا را دقیقاً می‌داند؟

با این حال، این واقعیت دارد که جین زنی سرکش، بددهن، تیراندازی ماهر و به شدت اهل نوشیدن الکل بود؛ ویژگی‌هایی که همه در فیلم به خوبی به تصویر کشیده شده‌اند. او همچنین داستان‌سرای قهاری بود، به این معنی که برای سرگرم کردن دیگران اتفاقات را از خودش می‌ساخت یا پیازداغ واقعیت را زیاد می‌کرد.

راستش قبل از تماشای این فیلم وسترن کمی مردد بودم، چون کارگردانش هشت سال پیش فیلم ضعیف «Stagecoach: The Texas Jack Story» را ساخته بود. اما ظاهراً اینجا یا بودجه بیشتری داشته، یا دست‌کم در فیلم‌سازی پخته‌تر شده (یا هر دو)، چون این اثر یک وسترن مدرن و کاردرست از آب درآمده؛ لوکیشن‌ها، دکورها، نورپردازی، لباس‌ها و بازی‌ها فوق‌العاده‌اند، بماند که صحنه‌های اکشن خوبی هم دارد. متأسفانه نیمه اول فیلم خیلی بهتر است، چون بیشتر روی فضاسازی و معرفی شخصیت‌ها در ددوود وقت می‌گذارد، در حالی که نیمه دوم فقط تیراندازی و چاقوزدن کاراکترها به یکدیگر در برهوت است. کسانی که طرفدار اکشن‌های سنگین و پربرخورد هستند، احتمالاً نیمه دوم را بیشتر از من بپسندند.

مدت زمان فیلم یک ساعت و ۳۵ دقیقه است و در سال ۲۰۲۳ در کملوپس بریتیش کلمبیا و همچنین در ۱۹۰ مایلی جنوب غربی آن، یعنی لوکیشن جیمزتاون در شهرک لنگلی (۳۰ مایلی جنوب شرقی ونکوور) فیلمبرداری شده است.

نمره: B