مرتد

مرتد

دو زن جوان مذهبی در خانه مردی غریبه درگیر بازی موش و گربه می‌شوند.

سال انتشار: 2024 کارگردان: Scott Beck, Bryan Woods ژانر: Horror، Thriller نویسندگان: Scott Beck، Bryan Woods امتیاز: 7.0

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

فکر می‌کنم خیلی از ما تجربه‌اش رو داشتیم که یه گروه مذهبی بیان دم در خونه و بخوان فلسفه‌بافی‌هاشون رو به خوردمون بدن، اما بعید می‌دونم کسی به اندازه «آقای رید» (Hugh Grant) که در ظاهر خیلی موجه به نظر می‌رسه، آماده یا وسوسه‌انگیز باشه؛ اونم وقتی خواهرهای پرشور، «بارنز» (Sophie Thatcher) و «پاکستون» (Chloe East) به در خونه‌اش می‌رسن. وعده ملاقات با همسرش و خوردن پای زغال‌اخته اون‌ها رو به داخل می‌کشونه و خیلی زود وارد یه بحث عمیق می‌شن که حسابی دخترها رو به چالش می‌کشه. این اضطراب وقتی بیشتر می‌شه که خبری از همسر رید نیست و شمع معطری که روشن کرده، بوی خیلی عجیب و افشاگرانه‌ای داره. اون‌ها به این نتیجه می‌رسن که فرار از خونه بهترین راهه، اما این کار اصلاً راحت نیست. رید نقشه‌های دیگه‌ای داره و اون‌ها اگه می‌خوان امیدی به برگشتن به کلیسا داشته باشن، باید وارد بازی «باور/ناباوری» بشن.

جنبه‌های ترسناک فیلم خیلی خاص نیست - یه جورایی ترکیب متوسطی از «اتاق فرار» (Escape Room) و بازی «کلودو» (Cluedo) است. چیزی که باعث می‌شه فیلم کمی متمایز بشه، بازی ظریف و تهدیدآمیز هیو گرانت و سطح نویسندگی کاره. گفتگوی بین این سه نفر در نیمه اول فیلم به خودی خود خیلی تامل‌برانگیزه. سوالاتی رو مطرح می‌کنه که واقعاً معتبرن و ارزش فکر کردن دارن، چه برای مذهبی‌ها و چه برای غیرمذهبی‌ها. ادعاهایی که درباره «تکرارها»، برگرها و بازی «مونوپولی» مطرح می‌شه هم سوالات جالبی درباره علت و معلول ایجاد می‌کنه که من واقعاً ازشون خوشم اومد؛ چون ما رو دعوت می‌کنه تا کل گستره ادیان توحیدی و نقششون در زندگی‌مون رو ارزیابی کنیم. دو بازیگر زن هم اینجا خیلی خوب با هم هماهنگ شدن و متوجه می‌شن که در خطر هستن - هم خطر فکری و هم فیزیکی؛ که این تهدید دومی با فضاسازی‌های ترسناک و استفاده خلاقانه از صدا به خوبی نشون داده شده. از پایان‌بندی فیلم زیاد خوشم نیومد - در واقع به نظرم خیلی ناامیدکننده بود، انگار اسکات بک (Scott Beck) ایده‌هاش تموم شده بود یا شجاعت کافی برای ادامه دادن مسیر اولیه‌اش رو نداشت، اما این جدی‌ترین نقشی بود که از گرانت در این مدت دیدم و خیلی خوب از پسش براومد. یه درام روان‌شناختی معمولی نیست و به نظرم ارزش دیدن داره.

2024-11-03


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

این یه فیلم خشن، عجیب، مضحک و در عین حال کاملاً تماشاییه. یه کوکتل پیچیده که به لطف بازی بی‌نقص و شیک هیو گرانت (Hugh Grant) در نقش یه موجود کاملاً شرور، به طرز عجیبی قابل هضم شده. اجرای اون یه جذابیت شیطانی به فیلم داده که دیوانگی‌های داستان رو تلطیف می‌کنه و باعث می‌شه وحشت‌های عجیب و غریب فیلم، تقریباً باکلاس به نظر بیان.

2024-11-04


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

در فیلم جدید «کافر» (Heretic)، دو مبلغ مذهبی به نام‌های خواهر بارنز (Sophie Thatcher) و خواهر پاکستون (Chloe East) روزهاشون رو به تبلیغ و جذب اعضای جدید برای ایمانشون می‌گذرونن. خواهر پاکستون نسبت به اون یکی بی‌تجربه‌تره، چون خواهر بارنز از ساحل شرقی اومده و خودش با تغییر دین به کلیسا ملحق شده و به نظر می‌رسه نسبت به همکارش، دنیا رو بهتر می‌شناسه. پاکستون که مشتاقه اولین عضو جدیدش رو جذب کنه، همراه بارنز به دیدن آقای رید (Hugh Grant) می‌ره؛ کسی که قبلاً به کلیسای اون‌ها ابراز علاقه کرده بود و اسمش تو لیست تماس دخترها قرار گرفته بود.

همزمان با رسیدن دخترها، طوفان شروع می‌شه. اون‌ها طبق قوانینشون نمی‌تونن بدون حضور یک زن دیگه وارد خونه آقای رید بشن، اما رید بهشون اطمینان میده که همسرش تو آشپزخونه مشغول پخت‌وپزه و اون‌ها هم دعوتش رو برای فرار از بارون قبول می‌کنن. آقای رید در ابتدا خیلی جذاب به نظر می‌رسه و اطلاعات الهیاتی بالایی داره؛ اون می‌گه بیش از یک دهه است که روی ادیان مطالعه می‌کنه و دانشش دخترها رو تحت تاثیر قرار می‌ده. اما کم‌کم سوالات، جواب‌ها و لحنش نگران‌کننده می‌شه و غیبت همسرش که ادعا می‌کنه تو اتاق بغلیه، شک اون‌ها رو برمی‌انگیزه. وقتی دخترها می‌خوان برن، می‌فهمن که زندانی شدن و خونه با لایه‌های فلزی پوشونده شده که سیگنال موبایل رو قطع می‌کنه. بدتر از همه، رفتارهای عجیب آقای ریده که اصرار داره اون‌ها هر وقت بخوان می‌تونن برن، اما در عین حال با انواع سوالات و چالش‌های الهیاتی جلوشون رو می‌گیره.

چیزی که در ادامه می‌بینیم، یک آزمون ایمان دلهره‌آور برای دخترهاست در فیلمی گیرا که تا آخر شما رو در حال حدس زدن نگه می‌داره. تیم بازیگری عالیه و گرانت در نقشی که اصلاً بهش نمی‌خوره (ضد کلیشه) خیلی خوب بازی کرده. این یه فیلم اسلشر روانی معمولی نیست، بلکه یه بازی روان‌شناختی عمیق از وحشت و دست‌کاری ذهنیه؛ چون رید معتقد است که داره به دخترها کمک می‌کنه تا حقیقت رو در میان تمام تعصبات مذهبی ببینن. فیلم در پرده آخر کمی بیش از حد به سبک هالیوودی پیش می‌ره که به سلیقه من خوش نیومد، چون بعضی افشاگری‌ها و نتایج از اون ایده هوشمندانه‌ای که بنا شده بود فاصله گرفت، اما بخش زیادی از فیلم دلهره‌آور، جذاب و گیرا بود و بازی‌های قوی بهش قدرت می‌داد. کارگردان‌ها، اسکات بک (Scott Beck) و برایان وودز (Bryan Woods) که نویسنده فیلم هم هستن، با ژانر وحشت و تعلیق غریبه نیستن و فیلمی ساختن که به عنوان یک تریلر نفس‌گیر واقعاً جواب میده. ۴ ستاره از ۵.

2024-11-04


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 2

هر چی هم بقیه بگن، رژ لب زدن به لب یه خوک، این واقعیت رو که هنوز با یه خوک طرفی عوض نمی‌کنه! و این دقیقاً حکایت این تلاش شکست‌خورده و ناامیدکننده اسکات بک و برایان وودز برای ساختن یه «ترسناکِ هوشمندانه» است. وقتی دو مبلغ ساده‌لوح مورمون (Sophie Thatcher و Chloe East) به خونه دورافتاده یه مرد میانسالِ تنها و پرحرف (Hugh Grant) می‌رن تا اون رو به دین خودشون دربیارن، این سه نفر وارد یه بحث طولانی درباره ماهیت «تنها دین واقعی» می‌شن. تا یه جایی، این یه بحث فلسفی جالبه - حداقل برای مدتی - تا اینکه کم‌کم به مجموعه‌ای از سکانس‌های کش‌دار، بی‌ربط و حل‌نشده تبدیل می‌شه که صبر بیننده رو لبریز می‌کنه.

دیالوگ‌ها مدام به سمت موقعیت‌های ساختگی و اغراق‌آمیز می‌رن که با شخصیت‌پردازی غیرقابل‌باور دخترها خراب‌تر می‌شن؛ مخصوصاً وقتی این دو دخترِ به ظاهر ساده و بی‌تجربه، حرف‌هایی می‌زنن که با جهان‌بینی محدودشون اصلاً جور درنمی‌آد. بعد هم فیلم در تلاشی ناامیدانه برای حفظ توجه مخاطب، به یه فیلم اسلشر سردرگم تبدیل می‌شه، هرچند با طراحی صحنه بهتر از فیلم‌های مشابه. بدتر از همه اینکه فیلمنامه کلافه‌کننده اثر، مدام از منابع مذهبی، فلسفی و سینمایی مختلف «قرض» می‌گیره و حتی یه جاهایی ادای فرنچایزهای «اثر پروانه‌ای» و «ماتریکس» رو درمی‌آره. با اینکه گرانت و هم‌بازی‌هاش واقعاً بازی‌های خوبی ارائه دادن، اما حتی بازی اون‌ها هم برای پوشوندن ضعف‌های ذاتی این اثر کافی نیست. با توجه به این‌ها، واقعاً از تعریف و تمجیدهایی که از این فیلم شده متعجبم؛ چون با یه روایت خسته‌کننده و کارگردانی متظاهرانه و بی‌هدف طرف هستیم که اصلاً جواب نداده. به عنوان طرفدار ژانر وحشت هوشمند، واقعاً ناامیدم که خالقان خلاق «یک مکان ساکت» (A Quiet Place) نتونستن چیز بهتری بسازن.

2024-11-09


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

فیلم «کافر» (Heretic) به نویسندگی و کارگردانی اسکات بک و برایان وودز، یک به اصطلاح ترسناک روان‌شناختیه که در تمام زمینه‌ها ناامیدکننده ظاهر می‌شه. بعد از دیدن تریلر، فکر می‌کردم با فیلمی درباره یه قاتل سریالی (Hugh Grant) طرفم که از خونه‌اش مثل یه تله‌موش پیچیده برای گیر انداختن مبلغ‌های مذهبی استفاده می‌کنه. با اینکه بخشی از داستان همینه، اما فیلم بیشتر روی دو مبلغ مذهبی تمرکز داره که به خونه آقای رید می‌رن. اون‌ها خیلی زود می‌فهمن که در این خونه عجیب با برق تایمری و دیوارهای فلزی که سیگنال رو قطع می‌کنه، زندانی شدن.

رید که ادعا می‌کنه دین واقعی رو پیدا کرده، وارد بحث‌های طولانی می‌شه. هیو گرانت بعد از سال‌ها دوری از ژانر وحشت، اینجا خیلی سرزنده به نظر می‌رسه و انگار از شکنجه دادن بقیه لذت می‌بره. فیلمبرداری چانگ چونگ-هون (Chung Chung-hoon) دو سکانس بصری موندگار خلق کرده، مخصوصاً اونجایی که دوربین با چرخوندن شمع می‌چرخه یا وقتی حرکت دختر در مدل مینیاتوری خونه به واقعیت پیوند می‌خوره. اما مشکل اینجاست که فیلمنامه عجیبه؛ نه اونقدر ترسناکه که بترسونه و نه دیالوگ‌هاش اونقدر عمیقه. بیشتر شبیه یه موعظه دو ساعته است که می‌خواد با کمی خون و خون‌ریزی، ایمان شما رو تخریب کنه. بحث‌های رید درباره مونوپولی، موسیقی و شباهت ادیان شاید اولش جالب باشه، اما فیلم خیلی زود خسته‌کننده می‌شه. در نهایت، مفهوم جذاب فیلم زیر سایه تمایل سازندگان به «از دین برگردوندن» مخاطب و یه افشای نیم‌بند درباره دین واقعی گم می‌شه. تماشای این فیلم مثل اینه که در کلیسای دینی که بهش باور ندارید گیر افتاده باشید و یه کشیش با تعصب بیش از حد بخواد شما رو متقاعد کنه که دیگه هرگز اونجا برنگردید.

2024-11-19


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

فیلم «کافر» (Heretic) جذابیتش رو مدیون تیم بازیگریشه. داستان فیلم قطعاً سرگرم‌کننده‌ست، اشتباه نکنید، اما اواخرش دیگه داشت کمی کش می‌اومد و اگه بازیگرها نبودن شاید خسته‌کننده می‌شد. در کل، یه ترسناک روان‌شناختی باحاله. هیو گرانت در نقش اصلی فوق‌العاده‌ست؛ اون بازیگریه که پتانسیل این ژانر رو داره. قبلاً هم گفته بودم که شخصیتش در فیلم‌های «بریجت جونز» به نظرم ترسناک می‌اومد، پس این فیلم ثابت کرد که درست فکر می‌کردم! گرانت اینجا واقعاً مورمورکننده است. کلویی ایست و سوفی تچر هم عالی بودن. پایان فیلم یه کم جای بحث داره، اما حاضرم از مشکلات احتمالی‌ش چشم‌پوشی کنم.

2025-06-25