The Mission

Brent Marchant (منتقد)

آیا کار تبلیغاتی مذهبی یک عمل نوع‌دوستانه است یا از روی غرور؟ آیا این نشان‌دهنده تلاشی برای برآورده کردن پتانسیل معنوی فرد است یا پوششی استعاری برای یک ایگوی جامعه‌پریش و تورم‌یافته؟ و در هر صورت، آیا اصلاً تشخیص این دو از یکدیگر امکان‌پذیر است؟ این‌ها سوالات مشروعی در مورد جان چائو، مبلغ مسیحی بنیادگرای ۲۶ ساله هستند که در سال ۲۰۱۸ در جریان تلاش برای گسترش کلام عیسی مسیح به ساکنان بومی و منزوی جزیره نورث سنتینل (North Sentinel Island)، از توابع هند در خلیج بنگال، ناپدید شد و فرض بر این است که جان باخته است. این مکان که یکی از دوردست‌ترین نقاط جهان و کاملاً خارج از محدوده افراد غریبه است، خانه یک قبیله ناشناخته و مرموز است که به بدبینی و ناخوشامدگویی به غریبه‌ها شهرت دارند. با این حال، چائو متقاعد شده بود که سرنوشت او این است که به هر قیمتی، حتی به قیمت جانش، آن‌ها را به مسیحیت دعوت کند؛ مسئله‌ای که خانواده، دوستان و مبلغان باتجربه‌ای که تلاش‌های مشابهی با بومیان در سایر نقاط جهان انجام داده بودند را نگران کرده بود. این تلاشی بود که پرسش‌هایی را در مورد انگیزه‌های چائو ایجاد کرد: آیا او یک متعصب مذهبی متعهد بود که واقعاً می‌خواست کلام مسیح را پخش کند، یا از یک خودشیفتگی جنون‌آمیز رنج می‌برد که مصمم بود محدودیت‌های شجاعت، غرور و توانایی‌های شخصی خود را آزمایش کند؟ کارگردانان، آماندا مک‌بین (Amanda McBaine) و جسی ماس (Jesse Moss)، به دنبال پاسخ دادن به این سوالات دشوار و دیگر پرسش‌ها در مورد این فرد مرموز هستند که انگیزه‌های واقعی‌شان شاید هرگز به طور کامل مشخص نشود و تردیدها و دردهای پایانی را درباره ماموریت او در ذهن کسانی که او را می‌شناختند به جا بگذارد. به لطف دسترسی بی‌سابقه به نزدیکان چائو و همچنین دفترچه‌های خاطرات پیدا شده از او، سازندگان فیلم داستانی جذاب درباره تجربه او به همراه بررسی‌های اخلاقی تأمل‌برانگیز درباره ماهیت و درستی کار تبلیغاتی در ارتباط با جوامع بومی روایت می‌کنند. آیا این کار باید ادامه پیدا کند؟ آیا برای غربی‌ها و مسیحیان مؤمن درست است که در زندگی معنوی کسانی که به دیدگاه‌های جایگزین پایبند هستند مداخله کنند؟ در واقع، آیا این افراد واقعاً نیاز به «اصلاح» دارند، صرف نظر از ادعای نیت نجیبانه‌ای که پشت انجام این تغییرات وجود دارد؟ فیلم «ماموریت» دیدگاهی بسیار متوازن از این مفاهیم را به بینندگان ارائه می‌دهد و حتی فداکارترین مربیان این راه را وادار می‌کند تا به عقب برگردند و نگاهی نو به کارهایی که خود و همکارانشان انجام می‌دهند بیندازند. این اثر همچنین بحثی تکان‌دهنده درباره این موضوع ارائه می‌دهد و ما را تشویق می‌کند از خود بپرسیم که در کار تبلیغاتی مذهبی، هر دینی که باشد، چقدر زیاده‌روی محسوب می‌شود؟ و چه زمانی درست است که همه‌چیز را برای کسانی که از قبل در زندگی و باورهایشان شاد و راضی به نظر می‌رسند، به حال خود رها کنیم؟ در این مستند نامزد جایزه انتخاب منتقدان (Critics Choice Documentary Award)، مسائل زیادی در میان است و با توجه به ماهیت داستانش، این چیزی است که هرگز نباید آن را از نظر دور نگه داریم.