I Will Never Leave You Alone

HaremCinema (منتقد)

«جامپ‌اسکر» یا صحنه ترسناک نهایی، دقیقاً بازتاب‌دهنده کل این فیلمه؛ اصلاً ترسناک نیست. قطعاً می‌تونست باشه، هیچ شکی درش نیست. همه‌چیز چیده شده بود تا چند تا صحنه واقعاً دلهره‌آور تحویلمون بدن، اما یه اتفاق عجیبی افتاد. فیلم‌نامه از روی کاغذ تا رسیدن به پرده سینما یه جایی راهش رو کج کرد و گم شد. این اتفاق متأسفانه برای خیلی از فیلم‌هایی که در طول این سال‌ها دیدم افتاده، اما چیزی که این ماجرا رو عجیب‌تر می‌کنه اینه که نویسنده و کارگردان فیلم یک نفره! دی. دبلیو. مدوف خودش داستان رو نوشته، صحنه‌ها رو ساخته‌وپرداخته کرده و بعد جلوی دوربین برده. اصلاً نمی‌تونم درک کنم چطور همچین چیزی ممکنه؛ چون کاملاً معلومه بلده چطور موقعیت‌های ترسناک رو تصور کنه، ولی توی ثبت کردنشون روی فیلم ناکام مونده. خیلی عجیبه!

نتیجه کار برای من شبیه یه ترن هوایی مهدکودکی بود. بالا و پایین داشت، ولی اصلاً از اون بالارفتن‌های آروم و دلهره‌آور به سمت اوج و بعد سقوط‌های وحشتناک به سمت زمین خبری نبود. همه‌چیز زیادی تخت و بی‌هیجان بود. جالب اینجاست که استعداد واضح این آدم من رو مشتاق کرد کارهای دیگه‌ش رو هم ببینم تا بفهمم آیا این فیلم فقط یه استثنا بوده و مهارت‌هاش تونسته توی کارهای دیگه‌ش شکوفا بشه یا نه. شاید همین حرف‌ها کسایی رو که دارن این نظر رو می‌خونن ترغیب کنه برن سراغ فیلم «هرگز تو را تنها نخواهم گذاشت». شاید عجله‌ای نداشته باشید که به آرشیو شخصی‌تون اضافه‌ش کنید، اما مطمئنم تجربه‌ایه که از دیدنش پشیمون نمی‌شید.