Tiger Orange

CinemaSerf (منتقد)

دو برادر - که هر دو همجنس‌گرا هستند - در یک خانواده تک‌والد و با پدرشان بزرگ شده‌اند. یکی از آن‌ها به نام «تاد» (با بازی فرانکی والنتی) برای زندگی آزادانه‌اش به جای دیگری نقل مکان می‌کند. وقتی پدرشان می‌میرد، او برمی‌گردد و می‌بیند که برادر منزوی‌تر و خانه‌نشین‌اش «چت» (با بازی مارک استرانو) دارد فروشگاه ابزارآلات خانوادگی‌شان را اداره می‌کند. فیلم رابطه آن‌ها را به تصویر می‌کشد - هم وضعیت فعلی و هم از طریق فلش‌بک‌هایی به دوران کودکی‌شان - و تلاش می‌کند بفهمد چه چیزی به رابطه عشق/نفرت آن‌ها دامن می‌زند. هیچ چیز جدیدی در اینجا وجود ندارد، بازی‌ها قابل قبول هستند (همان کلیشه‌های همیشگی شخصیت‌ها) و پایان‌بندی هم تقریباً همان چیزی است که انتظار می‌رود. استانداردهای تولید نسبتاً بالاست و نظرات جالب توجهی درباره نگرش‌ها و پیش‌فرض‌ها مطرح می‌شود؛ اما اگر این فیلم به جای کالیفرنیای روشنفکرتر، در دل آیووا روایت می‌شد شاید جذاب‌تر از آب درمی‌آمد. گریگوری مارسل کمی جذابیت بصری به فیلم اضافه می‌کند، اما در غیر این صورت، این فیلم چیز دیگری جز داستان‌های تکراری آشتی خانوادگی با مضمون همجنس‌گرایی نیست.