شبگرد
فیلم NIGHTCRAWLER (شبگرد) یک اثر مهیج است که در دنیای زیرزمینی و شبانه لوس آنجلس امروزی روایت میشود. جیک جیلنهال (Jake Gyllenhaal) در نقش لو بلوم بازی میکند؛ جوانی بااراده و جویای کار که دنیای پرسرعت خبرنگاری جنایی در لوس آنجلس را کشف میکند. لو با پیدا کردن گروهی از فیلمبرداران آزاد که از تصادفات، آتشسوزیها، قتلها و سایر فجایع فیلمبرداری میکنند، راه خود را به قلمرو بیرحم و خطرناک «شبگردی» باز میکند؛ جایی که صدای هر آژیر پلیس به معنای یک سود بادآورده احتمالی است و قربانیان به دلار و سنت تبدیل میشوند. لو با کمک نینا (Rene Russo)، که از پیشکسوتان دنیای خشن اخبار تلویزیونی محلی است، مرز بین مشاهدهگر و شرکتکننده را از بین میبرد تا به ستاره داستان خودش تبدیل شود.
سال انتشار: 2014 کارگردان: Dan Gilroy ژانر: Crime، Drama، Thriller نویسندگان: Dan Gilroy امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بقای دیوانهترینِ دیوانهها. اینجا با یک جامعهستیزِ عصر دیجیتال طرف هستیم. یه جورایی مثل «راننده تاکسی» (Taxi Driver) برای اوایل قرن بیست و یکمه. انگار لوئیس بلوم همین دیروز به دنیا اومده، اونم درست قبل از اینکه یه دوره آنلاین مدیریت کسبوکارهای کوچک رو بگذرونه؛ روش جدید خودآموزی، بدون دردسرهای تماس و تعامل انسانی. هر درس پایهای که یاد گرفته رو با هدفی وسواسگونه و انفرادی برای موفقیت به کار میگیره. جیک جیلنهال (Jake Gyllenhaal) با یک بهتِ روانی خودش رو غرق در این نقش کرده. اون با همون قاطعیتِ برنامهریزیشده حرف میزنه، چه وقتی داره کلیشههای بدیهی رو تکرار میکنه و چه وقتی چیز درخشانی رو فاش میکنه. یک کارآفرین کامل. یک نابغه دیوانه و منزوی در یک ماموریت شکارچیانه و بیرحمانه. اخلاق و سیستم قانونی برای اون فقط موانع کوچیکی هستن که باید ازشون جا خالی داد، معماهایی برای حل کردن و احساساتی برای غلبه کردن. روانپریشی خودشیفتهوار اون مثل یک جهش ژنتیکیه که بقای گونه رو تضمین میکنه. مثل یک بولدوزر آریایی، ضعیفها رو از پا درمیآره و میکشه، از نقاط ضعف بشریت سوءاستفاده میکنه، محدودیتهای تمدن رو میبلعه و از هر فرصتی در هر قدمی برای نفع شخصی خودش استفاده میکنه. در عین حال، غریزی میدونه که کی باید پشت کسی رو بخارونه و کی باید از پشت خنجر بزنه. کارآفرین نمونه. قهرمان تمامعیار سینماییِ دوران پس از ۱۱ سپتامبر. جایی که تراویس بیکل به دنبال نابودی فساد برای نجات بیگناهان بود، لوئیس بلوم برعکس عمل میکنه؛ اون از آدمهای شکستخورده تغذیه میکنه و کدهای اجتماعی و اخلاقی که ما رو به هم وصل میکنه رو برای موفقیت انفرادی خودش میبُره. استثناگرایی آمریکایی. شبگرد، اقتصاد نانو در خالصترین، شرورانهترین و وحشیانهترین شکل ممکنه. مطمئنم بعضیها ممکنه این فیلم رو نه به عنوان نقدی بر دردهای ما، بلکه به عنوان الهامی برای شروع کار ببینن و بلوم رو به عنوان یک الگوی مصمم و پیگیر برای تقلید در نظر بگیرن. «چگونه بدون داشتن احساس در بیزنس موفق شویم». انسانیت برای او صرفاً یک سازه است که میشه تسلیمش کرد، دستگاهی برای اوراق کردن، و اسباببازیِ بچهای که همه چیز رو با هم میخواد.
2015-02-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «شبگرد» یک تریلر نئو-نوآر با بازی بسیار تاثیرگذار (و فیزیک لاغر) جیک جیلنهال هست که به شکلی هوشمندانه وسواس صنعت رسانه به وحشت و خشونت رو هجو میکنه. شباهت پوستر فیلم با فیلم Drive ساخته نیکلاس ویندینگ رفن یک انتخاب کاملاً آگاهانه بوده، چون این دو فیلم از نظر تم و حتی موسیقی متن خیلی به هم شبیهن. فیلم همچنین شباهت زیادی به «راننده تاکسی» اسکورسیزی و «هفت» دیوید فینچر داره، چون فیلمبرداریش خیلی دلگیر و تاریکه. داستان به طرز آزاردهندهای گیراست؛ مخاطب شاهد رشد لو بلوم به عنوان یک خبرنگار آماتوره که انگار برای گرفتن بهترین تصاویر از صحنههای جنایی هولناک دست به هر کاری میزنه. چیزی که شوکهکنندهتره، شبکههای خبری هستن که کارهای اون رو میخرن و شعارشون اینه: «اگه خون بریزه، میره صدر اخبار!». جیک جیلنهال در نقش اصلی درخشانه؛ اون هم ترسناک به نظر میرسه و هم قدرتمند و زیرک. ★★★★
2017-03-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
واقعاً برام عجیبه که جیک جیلنهال برای این بازی خیرهکننده در نقش لوئیس بلوم، برنده اسکار نشد و حتی نامزد هم نشد. آدم به شک میافته که چقدر از این نامزدیها و برندهها بر اساس سیاستهای داخلیه و نه شایستگی. یا اینکه چند تا از نامزدیها و بردهای اسکار صرفاً «هدیه» هستن؛ به این معنی که یا بازیگر کلی نقش عالی داشته و تا حالا نبرده (مثل هنری فوندا برای On Golden Pond) یا تلاشی که برای نقش کرده یه جورایی اون رو مستحق اسکار میکنه (مثل لئو دیکاپریو در The Revenant). جیلنهال تبدیل به خودِ کاراکتر میشه؛ یک موجود وحشی و تکبعدی که معتقده هدف وسیله رو توجیه میکنه، یک «لجنخوار» که از بدترین غرایز بشری - یعنی نیاز درونی ما به دیدن درد دیگران - تغذیه میکنه. اون اصلاً هیچ اشکالی در کارش یا روش انجامش نمیبینه. به راحتی میتونم بگم اون باورپذیرترین جامعهستیزیه که تا حالا در سینما دیدم. در بازیای که پر از لحظات درخشانه، شاید تکاندهندهترین لحظه نه یک سکانس اکشن، بلکه یک لحظه آرام (قبل از طوفان) باشه که به کارمندش میگه: «شاید مشکل من این نیست که آدمها رو درک نمیکنم، بلکه اینه که ازشون خوشم نمیآد.» اینکه کار اون برای اسکار نادیده گرفته شد، فراتر از بحث بازیگریه و قطعاً به زدوبندهای پشت پرده هالیوود برمیگرده. طبق آمار IMDb، اون تقریباً برای هر جایزه دیگهای نامزد شد به جز آکادمی. شاید لو بلومِ اون بیش از حد خوب بود و نگاه کردن به این نقش برای هالیوود مثل نگاه کردن به تاریکترین تاریکیها بود؛ درک اینکه تصویری که در اون میدیدن، خودِ خودشون بود.
2017-05-03
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«این شغل منه، کاریه که انجام میدم؛ دوست دارم فکر کنم اگه من رو میبینی، یعنی داری بدترین روز زندگیت رو سپری میکنی.» یک شروع عالی از نویسنده و کارگردان، دن گیلروی (Dan Gilroy). شبگرد با بازی جیک جیلنهال در نقش لوئیس بلوم، یک دزد خردهپای لوس آنجلسیه که به شدت دنبال کاره. اون با برخورد اتفاقی با یک صحنه تصادف، با دنیای فیلمبرداری خبری آشنا میشه و چشمش به پولی که میشه از جنایات واقعی درآورد باز میشه. با زور وارد این عرصه میشه و طولی نمیکشه که لوئیس مرز بین درست و غلط این حرفه رو از بین میبره. ما اینجا با دنیای «شبگردها» (آدمهای واقعی) آشنا میشیم که دنیای تیره و تاریه. گیلروی از ترکیب ژانرها لذت میبره و بخشهایی از قواعد تریلر وحشت رو با نیش و کنایههای طنزآمیز به رسانههای تلویزیونی ترکیب میکنه. بلوم شخصیت ترسناکیه؛ یک جامعهستیز که به راحتی در این دنیای مشکوک مانور میده و جیلنهال به زیبایی به اون جان بخشیده. با چهرهای تکیده (جیلنهال وزن زیادی برای این نقش کم کرد) و چشمهای گودرفته، و تکرار دیالوگهای مدیریتی که از اینترنت یاد گرفته، بلوم بدبختی انسانها رو فقط راهی برای پول درآوردن میبینه. نه اینکه نینا رومینا (Renee Russo)، سردبیر شبکه تلویزیونی، آدم خیلی بهتری باشه؛ رابطه بین این دو نفر به لطف فیلمنامه عالی، پر از تنش و در عین حال پویاست. ظاهر فیلم باید از نظر اتمسفر با تم داستان همخوانی میداشت که خوشبختانه همینطوره. فیلم که عمدتاً در شب میگذره، پر از تاریکی و سایهست که با مناظر شهری با نور نئون و چراغهای کمنور خیابون ترکیب شده. بلوم اینجا در خونه خودشه، محیط با تمایلاتش سازگاره؛ اون رسالتش رو در بخشی از «شهر فرشتگان» پیدا کرده که یک جور جذابیتِ فاجعهبار و باورپذیر داره. نکته کلیدی اینه که گیلروی و جیلنهال ما بینندهها رو تا جایی با خودشان همراه میکنن که نمیتونیم چشم برداریم، حتی وقتی بلوم بدتر و از نظر اخلاقی فاسدتر میشه، ما درست کنارش هستیم و از توی دوربینهای اون نگاه میکنیم. رابطه بین بلوم و تنها کارمندش، ریک (Riz Ahmed) کمی جای کار داشت، اما این یک ایراد جزئیه. چون این یک فیلمسازی دقیق و هوشمندانهست؛ غمانگیز، اما هیجانانگیز و به طرز لذتبخشی آزاردهنده. ۹/۱۰
2019-01-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«این شغل منه، کاریه که انجام میدم؛ دوست دارم فکر کنم اگه من رو میبینی، یعنی داری بدترین روز زندگیت رو سپری میکنی.» یک شروع عالی از نویسنده و کارگردان، دن گیلروی (Dan Gilroy). شبگرد با بازی جیک جیلنهال در نقش لوئیس بلوم، یک دزد خردهپای لوس آنجلسیه که به شدت دنبال کاره. اون با برخورد اتفاقی با یک صحنه تصادف، با دنیای فیلمبرداری خبری آشنا میشه و چشمش به پولی که میشه از جنایات واقعی درآورد باز میشه. با زور وارد این عرصه میشه و طولی نمیکشه که لوئیس مرز بین درست و غلط این حرفه رو از بین میبره. ما اینجا با دنیای «شبگردها» (آدمهای واقعی) آشنا میشیم که دنیای تیره و تاریه. گیلروی از ترکیب ژانرها لذت میبره و بخشهایی از قواعد تریلر وحشت رو با نیش و کنایههای طنزآمیز به رسانههای تلویزیونی ترکیب میکنه. بلوم شخصیت ترسناکیه؛ یک جامعهستیز که به راحتی در این دنیای مشکوک مانور میده و جیلنهال به زیبایی به اون جان بخشیده. با چهرهای تکیده (جیلنهال وزن زیادی برای این نقش کم کرد) و چشمهای گودرفته، و تکرار دیالوگهای مدیریتی که از اینترنت یاد گرفته، بلوم بدبختی انسانها رو فقط راهی برای پول درآوردن میبینه. نه اینکه نینا رومینا (Renee Russo)، سردبیر شبکه تلویزیونی، آدم خیلی بهتری باشه؛ رابطه بین این دو نفر به لطف فیلمنامه عالی، پر از تنش و در عین حال پویاست. ظاهر فیلم باید از نظر اتمسفر با تم داستان همخوانی میداشت که خوشبختانه همینطوره. فیلم که عمدتاً در شب میگذره، پر از تاریکی و سایهست که با مناظر شهری با نور نئون و چراغهای کمنور خیابون ترکیب شده. بلوم اینجا در خونه خودشه، محیط با تمایلاتش سازگاره؛ اون رسالتش رو در بخشی از «شهر فرشتگان» پیدا کرده که یک جور جذابیتِ فاجعهبار و باورپذیر داره. نکته کلیدی اینه که گیلروی و جیلنهال ما بینندهها رو تا جایی با خودشان همراه میکنن که نمیتونیم چشم برداریم، حتی وقتی بلوم بدتر و از نظر اخلاقی فاسدتر میشه، ما درست کنارش هستیم و از توی دوربینهای اون نگاه میکنیم. رابطه بین بلوم و تنها کارمندش، ریک (Riz Ahmed) کمی جای کار داشت، اما این یک ایراد جزئیه. چون این یک فیلمسازی دقیق و هوشمندانهست؛ غمانگیز، اما شیک، و همچنین هیجانانگیز و به طرز لذتبخشی آزاردهنده. ۹/۱۰
2019-01-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم Nightcrawler صعود تاریک و سادیستی یک تولیدکننده ویدئویی مستقل و زیرزمینی رو نشون میده که در تمام طول فیلم من رو از شدت ناباوری روی لبه صندلی نگه داشت. فیلم با دنبال کردن لو بلوم شروع میشه، مردی که در دوران آشفتگی اقتصادی بدشانسی آورده و سعی میکنه راهش رو در دنیا پیدا کنه. تمام پرده اول فیلم واقعاً حس درماندگی و اراده اون رو برای بیرون کشیدن خودش از سختیهای مالی میسازه. این اراده در طول کل داستان تقویت میشه، چون با هر قدم، اخلاقیات و خط قرمزهای اجتماعی بلوم بیشتر و بیشتر از هنجارها فاصله میگیره. تم کلی داستان واقعاً با جامعه امروز آمریکا همخوانی داره؛ جایی که بهت میگن سخت کار کن و راه خودت رو بساز، مهم نیست به چه قیمتی برای اطرافیانت تموم بشه. دن گیلروی در کارگردانی و نویسندگی کل فیلم کار فوقالعادهای انجام داده. ماهیت ناخوشایند دیالوگها و رفتارها/انگیزههای شخصیتها به طرز عجیبی ترسناکه چون نشوندهنده جامعه امروز ماست. هر صحنه واقعی به نظر میرسه، انگار بازگویی اتفاقات واقعیه. من هر ثانیه از شخصیت لو بلوم رو باور کردم و این تا حد زیادی مدیون بهترین بازی جیک جیلنهال تا به امروزه. جیلنهال در به تصویر کشیدن این شخصیت طردشده عالی عمل میکنه. به عنوان یک آدم منزوی، اون بیشتر وقتش رو صرف یادگیری در اینترنت میکنه و به همین دلیل ظرافتهای زندگی روزمره رو واقعاً درک نمیکنه. این موضوع خیلی خوب دراومده چون هر جملهای که جیلنهال میگه خیلی تیز و در عین حال نپختهست، اما منبع کلماتش به شدت قدرتمنده. حس عاطفی که بازیگر نقش اول نشون میده هم فوقالعادهست؛ اون از شدت ناراحتی ناگهان به یک بیزنسمن آرام و مسلط تبدیل میشه. این نشوندهنده اشتیاق شدید بلوم برای این کاره، چون احساساتش نه تنها روی حرف زدنش، بلکه کمکم روی اخلاقیاتش هم سایه میندازه. تمام جنبههای بازی جیلنهال به شدت عمیق بود و واقعاً مستحق اسکار بود. من اینجا خیلی روی نقش اول تمرکز کردم، اما بازیگرهای مکمل هم همگی معرکه بودن. رنه روسو و ریز احمد در نقشهاشون عالی بودن. اونها تونستن واکنشهای مخاطب رو نسبت به ماهیت مهارنشدنی لو بلوم منعکس کنن و این جنبه واقعاً روی من تاثیر گذاشت. در کل، Nightcrawler یکی از بهترین فیلمهایی بود که در این مدت طولانی دیدم. تونست من رو در دنیای خودش غرق کنه و کاملاً درگیر داستانی کنه که گیلروی قصد داشت ارائه بده. فیلم با قدرت تموم میشه و تا ساعتها بعد از تماشا ذهنم رو درگیر نگه داشت. نمره: ۹۷٪ - حکم: شاهکار
2022-07-12