When Calls the Heart

When Calls the Heart

الیزابت تاچر، زن جوانی از یک خانواده ثروتمند، به شهر کوچک «کول ولی» نقل مکان می‌کند تا معلم جدید آنجا باشد. در حالی که او برای سازگاری با زندگی در مرزهای غربی تلاش می‌کند، دوستان جدیدی پیدا می‌کند، از جمله افسر پلیس سواره‌نظام محلی، جک تورنتون.

سال انتشار: 2014– کارگردان: ژانر: Drama، History، Romance نویسندگان: Brian Bird، Michael Landon Jr. امتیاز: 7.9

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 4

وقتی پدرسالاری فرا می‌خواند!
سریال «وقتی دل فرا می‌خواند» تبدیل شده به نمایش مضحکی از پروپاگاندای فرهنگی جوامع مردسالار. زن‌ها فقط محدود شدن به ازدواج، بچه‌داری و خانه‌داری. توی این قرن، امنیت و ثبات اقتصادی زن‌ها در سراسر جهان بیشتر از قبل تهدید شده، ولی از نظر فرهنگی انگار داریم به عقب برمی‌گردیم. اون پیشرفت اجتماعی زن‌ها که اواخر قرن بیستم شاهدش بودیم، انگار دود شده رفته هوا. این سریال می‌تونست با نشون دادن زن‌های گذشته به عنوان یه گروه پویا و تصمیم‌گیرنده، با زن‌های امروز ارتباط برقرار کنه. با این همه «پورنِ عروسی و خانواده» که توی سرگرمی‌های امروز ریخته، من اسم این سریال رو می‌ذاشتم «وقتی پدرسالاری فرا می‌خواند». این سریال به جای احترام به زن‌های کنشگر گذشته، داره به کسانی باج می‌ده که چسبیدن به کمبود آزادی‌های دیروز. سریال می‌تونست شخصیتی داشته باشه که یادآور «آلیس گی» باشه، همون ذهن خلاقی که سینما رو اختراع کرد. اما به جاش ما «رزماری» رو داریم، یه بازیگر بازنشسته که خانواده‌اش رو دوست داره ولی همیشه انگار یه چیزی بیرون از خونه کمه که باید انجامش بده. انگار اشتیاقش برای خلاقیت توسط محیط خونه خفه شده. یا می‌تونستن شخصیتی شبیه «آگاتا میلر» (کریستی) داشته باشن، موفق‌ترین نویسنده تاریخ. اما به جاش یه مادر فداکار کلیشه‌ای و پسر شادش رو داریم که دارن درباره زندگی معمولی توی یه جامعه فقیر می‌نویسن. این سریال قبلاً یه زن بیزنس‌من به اسم «فیونا» داشت، ولی حالا به لطف «پدرسالاری» اونم حذف شده. اون می‌تونست نمادی از «مارتا ماتیلدا هارپر» باشه، کسی که سیستم فرانچایز رو اختراع کرد. اما به جاش «فلورنس» رو داریم، همسرِ یه صاحب کسب‌وکار! در نهایت، با توجه به فضای سیاسی این روزها، عالی می‌شد اگه شخصیتی شبیه «ویکتوریا کلافلین» داشتیم، اولین زنی که نامزد ریاست‌جمهوری آمریکا شد. اما به جاش گیرِ «لوکاس» افتادیم، یه آدم کند و ساده‌لوح که گذشته‌اش روی کار سیاسیش سایه انداخته. این سریال بازتاب‌دهنده‌ی همون سختی‌هاییه که زن‌ها هنوز هم مجبورن از نظر اجتماعی-فرهنگی تحمل کنن.

2025-01-25