Wander to Wonder

CinemaSerf (منتقد)

این فیلم کوتاه یک جورهایی واقعاً غم‌انگیز است. داستان درباره سه شخصیت تلویزیونی کودکان است که زمانی معروف بودند اما پس از پایان پخش برنامه‌شان در تلویزیون، به حال خود رها شده‌اند. آن‌ها واقعاً در یک اتاق پر از مگس به حال خود رها شده‌اند و پوسیده می‌شوند، و تنها چیزی که برایشان مانده کلی نوار VHS قدیمی از روزهای خوش‌تری است که با این شخصیت‌ها آشنا شدیم؛ شخصیت‌هایی که معرف خیلی چیزهایی هستند که با آن‌ها بزرگ شدیم و با عشق پایش نشستیم. «مری» همچنان قانع نشده که هنوز کسی جایی نیست که دارد آن‌ها را تماشا می‌کند و نامه‌های رنگارنگ طرفداران را زیرورو می‌کند؛ «فامبلتون» یک بازیگر ناامید و ناکام است؛ و بعد «بیلی‌باد» را داریم که همگی دلتنگ روزهایی هستند که «عمو گیلی» آن‌ها را به ماجراجویی می‌برد و سرگرمی‌هایشان را کشف می‌کرد. وقتی اتفاق غیرمنتظره‌ای می‌افتد و شاید افق دیدشان وسیع‌تر می‌شود، رنگ قرمز معنای کاملاً تازه‌ای پیدا می‌کند. این یک نگاه تکان‌دهنده به سادگی چیزهایی است که زمانی مخاطبان جوان ما را مجذوب خود می‌کرد و همچنین نشان می‌دهد که وقتی دیگر جذابیت نداریم، چقدر می‌توانیم دمدمی‌مزاج باشیم. ناخودآگاه یاد اسباب‌بازی‌هایی افتادم که یک روزی برایم عزیز بودند، اما وقتی علاقه‌ام را از دست دادم، دور انداخته شده و شکسته شدند. پایان‌بندی اینجا چندان به دلم ننشست، اما چیزی در این انیمیشن کوچک و فضاساز وجود دارد که باعث شد لبخند بزنم و به فکر فرو بروم!