شورشی
در حالی که تریس (Tris) و فور (Four) پس از قیام به دنبال متحد و پاسخ میگردند، در حال فرار هستند. آنها که توسط جنین متیوز (Jeanine Matthews)، رهبر فرقه ارودایت (Erudite)، تحت تعقیب هستند، در مسابقهای با زمان تلاش میکنند بفهمند فرقه ابنگیشن (Abnegation) جان خود را برای محافظت از چه چیزی فدا کردند و چرا رهبران ارودایت برای متوقف کردن آنها دست به هر کاری میزنند. تریس که از انتخابهای گذشتهاش رنج میبرد اما برای محافظت از عزیزانش مستأصل است، با چالشهای غیرممکن یکی پس از دیگری روبرو میشود تا حقیقت گذشته و در نهایت آینده دنیای خود را کشف کند.
سال انتشار: 2015 کارگردان: Robert Schwentke ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Brian Duffield، Akiva Goldsman، Mark Bomback امتیاز: 6.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
مثل نقدی که برای قسمت اول نوشتم، اینجا هم باید بگم که من کتابها رو نخوندم. بعضیها میگن فیلم طبق کتاب پیش نرفته ولی خب من نمیتونم نظری بدم. پس نقد من فقط بر اساس خود فیلمه. اعتراف میکنم بیشتر به خاطر این دیدمش که قسمت اول رو دیده بودم و میخواستم ببینم ته داستان چی میشه. فیلم یه سری جلوههای ویژه باحال داره، مخصوصاً وقتهایی که تریس توی دنیای واقعیت مجازی سعی میکنه اون مکعب حاوی پیام رو باز کنه. متأسفانه کل بخشهای خوب فیلم در همین حد خلاصه میشه. مثل فیلم «سنتشکن» (Divergent)، این یکی هم به نظرم خیلی متوسط بود. یکی از منتقدها گفته بود این فیلمیه که برای مخاطب نوجوان سطحش رو پایین آوردن. متأسفانه فکر کنم حق با اون بود. البته اینم بگم که به نظرم خیلی از نوجوانها باهوشتر از اون چیزی هستن که هالیوود فکر میکنه. داستان متوسطه، بازیها هم چنگی به دل نمیزنه. شخصیت اصلی یعنی تریس، اصلاً کاریزما نداره و کل فیلم رو با یه حالت افسرده و غمگین راه میره و برای خودش و اتفاقات دور و برش دلسوزی میکنه. به جز «فور»، بقیه شخصیتها رفتارای بچهگانه و بیمنطق داشتن، یا وقتی اتفاق بدی میافتاد کپ میکردن یا مثل لباس عوض کردن، جبههشون رو تغییر میدادن. وقتی تریس بالاخره مکعب رو باز کرد، منتظر یه چیز خفن و غیرمنتظره بودم، ولی چیزی که نصیبمون شد یه پیام خستهکننده درباره شهر و «هدفش» بود. توی نقد قسمت اول هم گله کرده بودم که هیچ اطلاعاتی درباره اینکه مردم چطوری به این وضعیت مسخره و سیستم فرقهها رسیدن بهمون ندادن. این پیام قرار بود توضیح بده ولی هیچی رو روشن نکرد جز اینکه «سنتشکنها» یه جور هدف یا راه حل بودن. پایانش؟ خب چون کتابه، عجیب نیست که با تعلیق تموم بشه ولی واقعاً پایان چیپی بود، از اونهایی که توی اپیزودهای سریالهای تلویزیونی میبینیم. در کل نمیتونم بگم از فیلم خوشم اومد. جلوههای ویژه واقعیت مجازی خوب بود ولی فقط همین.
2015-08-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خلاصه بگم؛ این فیلم واقعاً بده. قسمت اول هم خوب نبود ولی این یکی همون راه رو ادامه داده. جلوههای ویژه کاملاً تابلویه که کامپیوتریه و بازیگرها هم اصلاً جذابیت ندارن. جدا از اینها، داستان هم افتضاحه. یه فیلم دیگه با نقشهای اصلی شبهنوجوان در یه آینده ویرانشهری که حماقت تو کل بشریت موج میزنه. ما فقط شاهد کلکلهای قهرمان داستان با حس گناهِ خودساختهاش هستیم، اونم با دشمنهای احمقی که هر لحظه اجازه میدن زنده بمونه تا بتونه همون منجیای بشه که قرار بوده باشه. فکر کنم تنها نکته مثبت فیلم، حضور شخصیتهای زن قوی و مهم بود. غیر از اون، کلاً بیخیالش بشید.
2016-04-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
> جعبه اسرارآمیز و رهبران تشنه قدرت!
این دنباله بدی نیست، من که ازش لذت بردم، هرچند فکر کنم «سنتشکن» (Divergent) رو بیشتر دوست داشتم. داستان دقیقاً از کمی بعد از پایان قسمت اول شروع میشه. توی این قسمت، همه چیز حول محور قدرت میچرخه و خیلیا دنبال رسیدن به مقام بالا هستن. از طرف دیگه، تلاشی برای باز کردن یه جعبه مرموز وجود داره که ممکنه جزئیات مهمی رو دربارهشون فاش کنه. خط داستانی خوب به نظر میرسید، اتفاقات غیرقابل پیشبینی هم داشت، ولی از پتانسیلش کامل استفاده نشده بود. با اینکه بازیگرها خوب بودن، مخصوصاً شیلین وودلی با موهای کوتاهش خیلی جذاب شده بود. انگار مستقیم از فیلم «بخت پریشان» (The Fault in Our Stars) اومده بود اینجا، چون برادرش توی این فیلم، اونجا دوستپسرش بود! از نظر بصری هم با اون گرافیک عالی خیلی خیرهکننده بود و اولین فیلم سه بعدی دیجیتال این مجموعه است. کلی پیچشهای کوچیک داره، مخصوصاً موقع رمزگشایی جعبه. برای همین حس کردم اواسط فیلم بهترین بخشش بود. فکر میکردم داستان بیرون دیوارها اتفاق بیفته، ولی یه داستان جدید ساخته شد و هنوز راز بقیه دنیا رو نگه داشتن. کتاب رو نخوندم ولی این موضوع یکم ناامیدم کرد. امیدوارم فیلم بعدی یعنی «همپیمان» (Allegiant) بره اونور دیوار و چیزای جدیدی رو نشون بده. منتظر قسمت بعدی هستم. ۶ از ۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فراریهایی که در حال فرار هستن و دیگه عملاً خبری از فرقهها نیست. فیلم یکم خستهکننده بود ولی پایان نسبتاً خوبی داشت.
2023-06-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بعد از تجربه اولشون در «سنتشکن»، گروه هنوز دارن سعی میکنن یه قدم از «جنین» (کیت وینسلت) که دنبالشونه جلوتر باشن و این یعنی روزهای خطرناکی برای «تریس» (شیلین وودلی) و دو همراه جذابش - برادرش «کالب» و عشقش «فور». خب، آدمهای بدتری هم میتونستن باشن که باهاشون توی خرابههای شیکاگو فرار کنی و دنبال متحد بگردی تا جلوی زیادهخواهیهای گروه «ارودایت» رو بگیری. برای بدتر شدن اوضاع، شخصیت ترسناکی مثل «اریک» هم دنبالشونه و خطکشیهای جنگ خیلی سریع شکل میگیره. البته، راستش رو بخواید، نه اونقدرها هم سریع. این یه داستان قابل پیشبینی و ضعیفه که فقط به خاطر بازیگرهای خوشچهره و یه سری صحنههای اکشن خوشساخت با جلوههای ویژه کامپیوتری قابل تحمل شده؛ صحنههایی که حداقل سرعت فیلم رو برای اون دو ساعت طولانی حفظ میکنن. یه سری خیانتهای زرد هم از طرف «پیتر» (مایلز تلر) داریم که یکم هیجان تزریق کنه، ولی وقتی با بقیه این اقتباس ضعیف مقایسه میشه، مثل یه ترقه خیس عمل میکنه. کتابها قطعاً فضای بهتری برای تخیل داشتن تا چیزی که رابرت شونتکه اینجا برامون سرهم کرده. دیدنش توی تلویزیون وقتی دارید اتو میکشید یا پایاننامه فیزیک هستهای مینویسید، سرگرمی بیضرریه؛ ولی واقعاً ارزش نداره که فقط به خاطر خودش وقت بذارید و ببینیدش.
2024-09-22
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«شورشی» یه دنباله متوسط برای مجموعه «سنتشکن» هست که اکشن و دنیای داستان رو حفظ کرده و در عین حال درگیریهای جدیدی رو معرفی میکنه. سرعت پیشرفت داستان خوبه، اما گاهی حس میشه که داره برای یه اتفاق بزرگتر زمینهچینی میکنه بدون اینکه واقعاً حق مطلب رو ادا کنه. ساختار فیلم مشخصه، اما بعضی لحظات اون عمقی که باید داشته باشن رو ندارن. روند رشد بعضی شخصیتها و تصمیمگیریهاشون یکم خام به نظر میرسه، که باعث میشه بعضی از بخشهای داستان به جای اینکه منطقی باشن، اجباری حس بشن. کارگردانی با ترکیبی از اکشنهای شدید و لحظات احساسی، بیننده رو درگیر نگه میداره، هرچند اجرا همیشه به پای بلندپروازی فیلم نمیرسه. شیلین وودلی با بازی قوی خودش فیلم رو جلو میبره و تریس رو به یه شخصیت اصلی جذاب تبدیل میکنه، حتی وقتی فیلمنامه چیز زیادی بهش نمیده. بازیگرهای مکمل خوب هستن، هرچند بعضی شخصیتها، مخصوصاً مایلز تلر، تصمیماتی میگیرن که کاملاً منطقی نیست. از نظر بصری، فیلمبرداری و جلوههای ویژه خوب کار شدن، مخصوصاً توی سکانسهای اکشن کلیدی. موسیقی و طراحی صدا هم کارشون رو در بالا بردن تنش و غرق کردن بیننده در فضای فیلم عالی انجام میدن. در کل، «شورشی» با بازیها و جلوههای بصری خوبش سرگرمکننده است، اما در عمق داستانپردازی و شخصیتپردازی لنگ میزنه.
2025-02-08