No me llame Ternera

MovieGuys (منتقد)

به نظر من این به‌اصطلاح «مستند»، نگاهی کاملاً یک‌طرفه به اتا (ETA) داره و اون‌ها رو صرفاً «تروریست» نشون میده. خشونت بی‌حدوحصر رژیم فاشیستی فرانکو در اسپانیا و همچنین برخوردهای سرکوبگرانه‌ای که بعداً دولت دموکرات اسپانیا علیه جدایی‌طلبان باسک پیش گرفت، تقریباً نادیده گرفته شده. تا زمان مرگ ژنرال فرانکو، مردم باسک و در کل همه مردم اسپانیا، تحت سلطه حکومت فاشیستیِ برآمده از حمایت‌های آلمان نازی سرکوب می‌شدن. اسپانیا یه دولت پلیسی تمام‌عیار بود که توش حتی آدما رو با وسیله شکنجه باستانی و بی‌رحمانه‌ای مثل گاروت (خفه‌کننده با پیچ) اعدام می‌کردن. کافیه فیلم «سالوادور» محصول ۲۰۰۶ رو ببینید تا بفهمید این حکومت حتی توی دهه ۱۹۷۰ چقدر خشن و منزجرکننده بوده. بعد از اون هم دولت دموکراتیک جدید اسپانیا خیلی وقتا تلاش‌های جدایی‌طلبانه باسک رو با سرکوب و خشونت دولتی پاسخ داد. درست تو دلِ چنین واقعیتی بود که گروه‌هایی مثل اتا به وجود اومدن.

این مصاحبه به جای اینکه تصویر کلی‌تر و منصفانه‌تری از ماجرا ارائه بده، خیلی بسته و محدود فقط روی جنبه «خشونت‌آمیز» اتا زوم کرده. راه‌به‌راه کات زدن به تصاویر تهدیدآمیز از آدم‌های نقاب‌دار و مسلح و مراسم تشییع جنازه پلیس‌ها با یه موسیقی دلهره‌آور، قشنگ این دیدگاه جانبدارانه رو تقویت می‌کنه. اصلاً تعجبی نداشت که حس کردم طرفِ مصاحبه کم‌کم رفت توی لاک دفاعی و از جواب دادن طفره رفت؛ اگه منم جاش بودم همین کارو می‌کردم! به این بنده خدا هیچ‌وقت فرصت واقعی داده نشد تا سمتِ خودش از داستان رو به شکلی شفاف و معنادار بیان کنه. در یک کلام، مستندی بود که به نظر من اون‌قدر یک‌سویه ساخته شده بود که جای هیچ بحث باز و بی‌تعارفی رو درباره اتا و جنبش جدایی‌طلبی باسک تو بستر تاریخ گذشته و حال حاضر سیاست اسپانیا باقی نذاشت. در خوش‌بینانه‌ترین حالت، یه فرصت کاملاً هدررفته بود.