The Hatching

The Hatching

پس از مرگ پدرش، تیم وبر به روستای دوران کودکی خود در سامرست بازمی‌گردد تا متوجه شود چیزی شوم، آرامش بی‌نظیر روستاییان را برهم زده است.

سال انتشار: 2014 کارگردان: Michael Anderson ژانر: Comedy، Horror، Thriller نویسندگان: Michael Anderson، Chantelle De Carvalho، Nick Squire امتیاز: 4.0

راهنمای والدین The Hatching

نقدها و نظرات

tmdb63938527 (منتقد)

امتیاز: 5

شعار تبلیغاتی این فیلم اینه: «همون کاری رو با دشت‌ها می‌کنه که "آرواره‌ها" با سواحل کرد». خب، راستش رو بخواید دقیقاً این کار رو نمی‌کنه (این عنوان هنوز دست فیلم "گرگ‌نمای آمریکایی در لندن" هست)، اما این کمدی-ترسناک بریتانیاییِ عجیب و جمع‌وجور تا حدی گلیم خودش رو از آب می‌کشه بیرون، هرچند توی یه سری بخش‌ها واقعاً لنگ می‌زنه. اواخر ۲۰۱۳ یا اوایل ۲۰۱۴ بود که ظاهراً کار تولید این فیلم تموم شده بود، اما به هر دلیلی تا تقریباً ۳ سال بعد اکران نشد. کارگردان فیلم، مایکل اندرسون (Michael Anderson)، اولین فیلم بلندش رو ساخته و قبل از این فقط چندتا فیلم کوتاه کارگردانی کرده بود. جالب اینجاست که اون توی فیلم "گرگ‌نمای آمریکایی" به عنوان دستیار شماره‌زن (clapper loader) کار کرده بود و توی دهه هشتاد و نود هم فیلم‌بردار چندتا اثر دیگه بود. حالا این کارگردان رو بذارید کنار بازیگرایی مثل پاتس (Potts) بازیگر سریال‌های تلویزیونی (سریال دوران کهن)، ایکمن (Aikman) که بیشتر به خاطر صداپیشگی بازی‌های ویدئویی شناخته میشه تا نقش‌های جلو دوربینش، و تورگوس (Turgoose) بازیگر فیلم‌های "اینجا انگلستان است" و "دریاچه ایدن" که نمیشه گفت بازیگر خیلی پرکاریه؛ همه این‌ها دست به دست هم دادن تا با یه فیلم عجیب طرف باشیم که پتانسیل این رو داشت که به یه فاجعه تمام‌عیار تبدیل بشه.

فیلم‌نامه اسکوایر (Squire) چاشنی شوخ‌طبعی کافی رو به کار اضافه کرده تا فیلم جلو بره، که البته موفقیت‌های اخیر فیلم‌های مشابهی مثل "شان می‌میرد" (Shaun of the Dead) هم بی‌تاثیر نبوده و به احیای این زیرژانر کمک زیادی کرده. بگذریم، بریم سراغ خود داستان؛ تیم وبر (با بازی قابل‌قبول پاتس) یه شب برای کل‌کل و جرئت‌ورزی، از مدرسه شبانه‌روزی فرار می‌کنه تا چندتا تخم تمساح از باغ‌وحش محلی بدزده. از اون کارهایی که فقط از یه کله‌خراب برمیاد! طبیعیه که طبق انتظار هر آدم عاقلی، همه‌چیز به بدترین شکل ممکن خراب میشه و تیم تمام مسئولیت رو گردن می‌گیره. حدود پونزده سال بعد، تیم بعد از مرگ پدرش به خونه برمی‌گرده و اینجاست که داستان واقعی فیلم شروع میشه. قهرمان شجاع ما متوجه میشه که یه چیز شوم توی دشت‌ها و کانال‌های محلی کمین کرده و بی‌سروصدا داره اهالی روستای آروم سامرست رو یکی‌یکی غیب می‌کنه. حتماً می‌گید خب چیز مهمی نیست! آیا تیم می‌تونه اشتباهات پونزده سال پیشش رو جبران کنه؟ آیا خودش هم به یکی از قربانی‌های این روستای خواب‌آلود تبدیل میشه؟ اصلاً برامون مهمه؟

خب، با توجه به انبوهی از فیلم‌های آشغالی که هر سال ساخته میشن (مخصوصاً فیلم‌های شبکه نمایش خانگی و تلویزیونی)، این یکی ارزش دیدن رو داره، به‌خصوص وقتی که پیرنگ فرعی قاتل زنجیره‌ای عجیبش رو هم بهش اضافه کنید. آیا این یه فیلم منطقی و حساب‌شده‌ست؟ قطعاً نه. فیلم هیولایی، قاتل زنجیره‌ای، کمدی با چاشنی ترسناک؛ این فیلم همه این‌ها هست و حتی بیشتر. یه فیلم ساده که داستان و شخصیت‌های عجیبش (که کم هم نیستن) اون رو عجیب‌تر هم کردن. اما دقیقاً همین ویژگی‌هاست که این فیلم رو به یه اثر جالب و سرگرم‌کننده تبدیل می‌کنه. آیا به خاطر بریتانیایی بودنش دارم ازش طرفداری می‌کنم؟ دلم می‌خواد بگم نه، ولی خب من با این سبک شوخ‌طبعی بزرگ شدم و شاید برای من جذاب‌تر از بقیه باشه. همون‌طور که گفتم، فیلم‌نامه نسبتاً خوبه و کمدی رو به خوبی با بخش‌های جدی‌تر فیلم ترکیب کرده، هرچند اگه روی شخصیت‌پردازی یا حداقل انگیزه‌های بقیه کاراکترها غیر از قهرمان داستان بیشتر کار می‌شد، بهتر بود.

آیا داستان فیلم یه کم احمقانه‌ست؟ معلومه که هست! ولی همین به جذابیتش اضافه می‌کنه. اصلاً مگه تا حالا کدوم فیلم هیولایی داستان در حد اسکار داشته؟ آیا از فیلم‌هایی مثل "دریاچه آرام" (Lake Placid) یا "تمساح" (Alligator) اسکی رفته؟ بله رفته، ولی این کار رو طوری انجام داده که هنوز هم حس تازگی و خلاقیت داره و سرگرمتون می‌کنه. اما نقاط ضعف فیلم؛ بازیگری‌ها به جز یکی دوتا از بازیگرای اصلی چنگی به دل نمی‌زنه، جلوه‌های ویژه اصلاً خوب نیستن (خود هیولا هم همین‌طور) و فیلم گاهی اوقات کش میاد و حوصله‌سربر میشه. شاید بزرگ‌ترین نقطه‌ضعفش کم بودن حضور خود هیولا باشه. ولی اگه منطقی فکر کنیم، زمان حضور هیولا توی این فیلم در مقایسه با فیلم‌های مشابه واقعاً اون‌قدرها هم کم نیست. همه ما فیلم‌های درجه ب (B-movie) هیولایی و ضعیف رو دوست داریم، اما چرا؟ در حالی که خود هیولا به زور توی کادر دیده میشه! با توجه به اینکه بودجه فیلم حدود یک میلیون دلار بوده، به نظرم با این پول کارشون رو خوب انجام دادن. در نهایت، فیلم‌های خیلی بدتری وجود دارن که بخواید ۹۰ دقیقه از عمرتون رو پاشون تلف کنید و اگه طرفدار فیلم‌های هیولایی یا کمدی-ترسناک بریتانیایی هستید، این فیلم قطعاً ناامیدتون نمی‌کنه.

برای خواندن نقدهای بیشتر به لینک‌های زیر سر بزنید:
http://thecelluloidsage.com/
https://www.facebook.com/thecelluloidsage/

2018-08-17