Lesbian Space Princess
شاهزاده‌خانمی فضایی از زندگی نازپرورده‌اش بیرون کشیده می‌شود و وارد یک ماموریت کهکشانی می‌شود تا دوست‌دختر سابقش را که جایزه‌بگیر است، از دست فضایی‌های سفیدپوست دگرجنس‌گرا نجات دهد.
سال انتشار: 2024 کارگردان: Emma Hough Hobbs, Leela Varghese ژانر: Animation، Comedy، Fantasy نویسندگان: Emma Hough Hobbs، Leela Varghese امتیاز: 7.1راهنمای والدین Lesbian Space Princess
نقدها و نظرات
BoostJuice (منتقد)
جشنی پر از شادی و رنگ برای فرهنگ کوییر از دیدگاه همین جامعه، همراه با شوخ‌طبعی گستاخانه و خاص استرالیایی.
2025-12-27CinemaSerf (منتقد)
توی سیاره‌ای پر از لزبین‌ها که مامان‌های سرخورده‌اش بر اون حکومت می‌کنن، «پرنسس سایرا» همیشه در نهایت سر از بخش مجردهای مجلل‌ترین جشن سالانه‌شون درمی‌آره. تا اینکه بالاخره با دختری به اسم «کیکی» دوست می‌شه و امید مامان‌هاش به عروس‌دار شدن به اوج می‌رسه! اما متأسفانه، سایرا برای دوست ماجراجوش زیادی احساساتی و دخترونه از آب درمیاد و کیکی ولش می‌کنه. در همین حین، توی یک کهکشان خیلی خیلی دور، سه تا فضایی «مرد» سفیدپوستِ دگرجنس‌گرا بدجور دنبال مخ‌زنی هستن. اونا یه نقشه خبیثانه می‌کشن تا «کیکی» رو بدزدن و ازش به عنوان طعمه استفاده کنن تا سایرا رو بکشن به سیاره خودشون. هدفشون اینه که «لابریس» (یک‌جور قدرت درونی، اما جذاب‌تر) سایرا رو بدزدن و بالاخره به دهه‌ها پرهیز از سکس اجباریشون پایان بدن! شاهزاده‌خانم که هنوز بدجور عاشقه و اصلاً هم برای جنگیدن آماده نیست، راهی یک ماموریت نجات بین‌کهکشانی می‌شه که نشون میده قراره خیلی راحت لقمه چپ دشمنان قدرتمندش بشه... یا شاید هم نه؟ این وسط چند تا پیام کاملاً رک وجود داره که نشون میده چقدر سخته یک فرزند از پیله خودش بیرون بیاد و وارد دنیایی پر از انتظارات خانواده، دوستان و حتی خودش بشه؛ علاوه بر اینکه به شوخی ما رو تشویق می‌کنه برای دگرجنس‌گراهای بیچاره‌ای که دیگه نمی‌تونن کسی رو پیدا کنن دل بسوزونیم! در طول مسیر، این انیمیشن با ریتم خوبش، شوخی‌های واقعاً خنده‌داری رو جا داده (هرچند شاید یکم بی‌ادبانه و قطعاً کلیشه‌ای باشه) که باعث شد لبخند بزنم و یادم بیاد این یک اثر کاملاً بی‌پروا و ساختارشکنانه استرالیاییه. شاید به درد همه نخوره، اما من که خداییش ازش لذت بردم.
2026-06-30kingacethegreat (منتقد)
یک فیلم کمدی کلاً دو راه پیش رو داره: یا خنده‌دار باشه و زیرش یک داستان فرعی احساسی داشته باشه، یا کلاً بزنه سیم آخر کمدی و اصلاً نره سراغ جدی بودن. «شاهزاده فضایی همجنس‌گرا» از نوع دومه. من خودم عاشق این‌جور آثارم، اما مشکلِ زدن سیم آخر اینه که اگه فیلم خنده‌دار از آب در نیاد، آدم عملاً فقط داره به یک‌سری تصویر متحرک نگاه می‌کنه! توی طول فیلم، افکار خودم بیشتر از شخصیت اصلی روی پرده بودن! این اولین فیلمیه که رسماً هیچ حس خاصی بهم نداد. حتی از دستش عصبانی هم نیستم.
2026-08-26