Sujo

CinemaSerf (منتقد)

یک قتل انتقام‌جویانه در شهری دورافتاده در مکزیک، «سوهو»ی کوچک (با بازی کوین آگویلار) را که از قبل هم بی‌مادر بوده، یتیم می‌کند. خوشبختانه عمه‌اش «نمه» (با بازی یادیرا پرز) او را از همان سرنوشت پر از کینه نجات می‌دهد و طوری بزرگش می‌کند که مصمم باشد در برابر وسوسه‌های شهر مقاومت کند؛ وسوسه‌هایی که ممکن است او را به راه پای گذاشتن در جای پای پدرش بکشاند. این کار اصلا ساده نیست، چرا که دوستان صمیمی‌اش خیلی زود با کارتل محلی درگیر می‌شوند و به همین دلیل او عمه را مجبور می‌کند تا این پسر نوجوان را برای پیدا کردن کار به وسعت پایتخت بفرستد. در آنجا او (که حالا نقش جوآن خسوس وارلا را دارد) به دنبال تحصیل می‌رود و با معلمی به نام «سوزان» (با بازی سندرا لورنزانو) دوست می‌شود، اما دیدار با دوست دوران کودکی‌اش «های» (با بازی الکسیس وارلا) به او یادآوری می‌کند که بریدن از پیوندهای گذشته‌اش بسیار دشوار خواهد بود. این فیلم واقعاً تصویرسازی تأثیرگذاری از زندگی در جامعه‌ای است که تنگاتنگ، وفادار و خخشونت‌آمیز است. اگر از نظم مستقر فاصله بگیرید، زندگی خیلی زود بی‌ارزش می‌شود، بقا به خطر می‌افتد و این کل یک خانواده است که می‌تواند به یک هدف تبدیل شود. آگویلارِ جوان شخصیت‌پردازی را به شکلی بسیار مؤثر به عنوان یک پسربچه معصوم که در میان گردبادی از اتفاقات گرفتار شده و بی‌سرپناه و تنهاست، پایه‌گذاری می‌کند؛ پیش از آنکه به شخصیت بزرگتری تبدیل شود که وارلا به آرامی آن را به جوانی تبدیل می‌کند که اهداف، باورها و نجابت ذاتی‌اش شاید بتوانند به او کمک کنند تا از چرخه ناامیدی رها شود. پرز نیز با ترکیبی از عمل‌گرایی و جنبه‌های ماورایی، بازی بسیار قدرتمندی ارائه می‌دهد تا پسر و دوستانش را -علیرغم وسوسه‌های آشکار چراغ‌های شهر و پولی که به همراه دارند- در مسیری متفاوت نگه دارد. پدر مرحومش ماشینی داشت؛ ماشینی شیک و باکلاس، و وقتی این جوان رانندگی با آن را یاد می‌گیرد، شاید این ماشین راهی برای نجات یا راهی برای سقوط باشد...؟ داستان با ریتمی آرام پیش می‌رود، اما در اصل درباره انتخاب‌هاست، آن هم انتخاب‌های شجاعانه. وضعیت موجود پذیرش، بربریت و عادی‌سازی را به همراه دارد؛ زندگی جدید نیازمند تغییرات نگران‌کننده و خطراتی تقریباً به همان اندازه بزرگ است. برای این جوان هیچ پیروزی ساده‌ای وجود ندارد.