Echoes of War
سال ۱۸۶۶ است و خونین‌ترین درگیری در تاریخ آمریکا یعنی جنگ داخلی، اخیراً به پایان رسیده است. مایل‌ها دورتر در حومه دورافتاده تگزاس، دو خانواده همسایه یکدیگرند. خانواده ریلی حیوانات را تله می‌اندازند و پوست آن‌ها را برای امرار معاش ناچیزی می‌فروشند، در حالی که خانواده مک‌کلاسکی که کسب‌وکار پرشکوه دامداری خود را به خاطر جنگ از دست داده‌اند، از تله‌های ضعیف‌ترِ خانواده ریلی دزدی می‌کنند. این وضعیت ادامه دارد تا اینکه وید، عموی محبوب بچه‌های ریلی و یک کهنه‌سرباز جنگ‌زده، برای استراحت از وحشت‌هایی که دیده به دیدن خانواده‌اش می‌آید. وید از کارهای خلاف خانواده مک‌کلاسکی باخبر می‌شود و تصمیم می‌گیرد جلوی آن‌ها را بگیرد، و طولی نمی‌کشد که خود را درگیر جنگ دیگری می‌بیند؛ این بار جنگی که خودش به راه انداخته است.
سال انتشار: 2015 کارگردان: Kane Senes ژانر: Drama، Thriller، Western نویسندگان: John Chriss، Kane Senes امتیاز: 5.4نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
_**فیلمی درباره جنگ داخلی و پیامدهای همراه آوردن جنگ به خانه**_
یک سرباز سابق ارتش مؤتلفه (جیمز بج دیل) در خانه روستایی خواهر درگذشته‌اش در مرکز تگزاس ظاهر می‌شود؛ جایی که با شوهرخواهر صلح‌طلبش (ایتان امبری) درگیر می‌شود و در برابر فساد پدرخوانده همسایه (ویلیام فورسایت) و پسر عقب‌مانده‌اش می‌ایستد. در همین حال، خواهرزاده‌اش (مایکا مونرو) دیدارهای مخفیانه‌ای با پسر بزدل خانواده دیگر (ریس ویکفیلد) دارد. «پژواک‌های جنگ» (۲۰۱۵) یک وسترن واقع‌گرایانه پس از جنگ داخلی است که نشان می‌دهد وقتی یک سرباز سابق، جنگ را با خودش به خانه می‌آورد چه اتفاقی می‌افتد. این فیلم هم‌قماش فیلم‌هایی مثل «ارتش فرعون» (۱۹۹۵) و «سامرزبی» (۱۹۹۳) است. «سواری با شیطان» (۱۹۹۹) و «کوهستان سرد» هم به یاد آدم می‌آیند. این یک درام روستایی با روند رو به رشدِ کند است که عناصر کینه‌توزانهِ مشابه هتفیلدها و مک‌کوی‌ها را دارد، اما می‌توانید روی تقابل‌های پرهیجان در پرده پایانی حساب کنید. جیمز بج دیل در نقش اصلی بسیار جذاب ظاهر شده است، تقریباً هم‌سطح مارلون براندو (واقعاً جدی می‌گویم). در همین حال، مایکا هم به شکلی خیره‌کننده زیباست. درست مثل «ارتش فرعون»، همه‌چیز حس و حال زندگی واقعی را دارد. در حالی که فیلم بدون شک کم‌بودجه است، اصلاً این‌طور به نظر نمی‌رسد. فیلمسازی کاملاً حرفه‌ای است و حس زیبایی‌شناختی دلپذیری دارد. بررسی‌های منفی تک‌ستاره که از سوی مبلغان یا مخالفان نوشته شده‌اند، پوچ هستند؛ به آن‌ها توجه نکنید (احتمالا تهیه‌کنندگان تیم پذیرایی را عصبانی کرده بودند!). یک سکانس جنسی کوتاه در فیلم وجود دارد، اما با واقع‌گرایی فیلم همخوانی دارد؛ اصلاً مستهجن یا سخیف نیست، بلکه فقط واقع‌گرایانه و پخته است. این زندگی است... و مرگ. فیلم ۱ ساعت و ۴۴ دقیقه است و احتمالاً در آستین و باسترپ تگزاس فیلمبرداری شده است. امتیاز: A-/B+