Verbrannte Erde

jw (منتقد)

**شادوران**! احتمالا تبلیغات فیلم نیاز داشته به موج نو (Nouvelle Vague) اشاره کنه؛ منم خیلی سریع یاد کلاسیک‌های ملویل افتادم. ولی حتی اگه فیلم قبلی اسمش «در سایه‌ها» هم نبود: این خود شادوران (Shadowrun) هستش. بدون جادو و متاریس‌ها، و تو آلمان سال ۲۰۲۰ به بعد - ولی در کل یه Shadowrun خیابونیه. یه سولو، یه فیکسر، یه کار؛ یه ریگر، یه دکر، یه سامورایی که داره بازنشسته میشه؛ یه اشمیت¹... و در نهایت ران (عملیات). بعد از معرفی شخصیت‌ها - که سهم تروجان از همه طولانی‌تره و بقیه به مرور کوتاه‌تر میشن - ران به سبک کلاسیک شادوران شروع میشه. واقع‌گرایی خشک و بی‌روح فیلم خیلی دلنشینه. حتی این روزا سریال‌های جنایی شبکه ÖRR آلمان هم یه هاله قهرمانانه روی شخصیت‌هاشون دارن. اما اینجا برعکس، ساختار فیلم میگه: رفیق، اینجا کف خیابونه؛ یه گلوله منفرد می‌تونه کلکت رو بکنه. و همین هیجان رو بالا می‌بره. که البته لازمه، چون ظاهر خشک، چرک و مولف‌گونه‌ی «زمین سوخته» تمام انتظاراتی که از یه فیلم اکشن داری رو برمی‌داره. ریگر خوب رانندگی می‌کنه، تروجان هم زیاد رانندگی می‌کنه، اما با ماشین‌های واقعی و فیزیک دنیای واقعی. از اسلحه استفاده میشه، هک و جعل انجام میشه - اما فقط در حدی که احتمالاً تو دنیای واقعی ممکنه. از نظر بازیگری، تقریباً همه کاملاً مسلط و موثر عمل کردن و حس بازی‌ها با توجه به وزن نقششون تنظیم شده؛ کستینگ خیلی خوبی حتی تا نقش‌های مکمل انجام شده. فقط بیلگه بینگول نشون میده که بازیگر حرفه‌ای نیست؛ بازی اون شاید تو یه کمدی جواب می‌داد، اینجا کمی رو اعصاب بود. ولی نه اون‌قدر زیاد. اگه به امید یه فیلم اکشن برید سراغش، ناامید میشید؛ اما اگه منتظر یه فیلم نوآر باشید، حالشو می‌برید. و اگه ترکیب موج نو و شادوران رو می‌تونید تصور کنید: این دقیقاً همونه. من که خیلی خوشم اومد. به نظر من ارزش دیدن و پیشنهاد کردن رو داره، ولی نه برای عموم مردم. ¹نسخه آلمانی جکسون.