Camp Belvidere

shingsam (منتقد)

من همیشه برای هنر پشت فیلم‌های کوتاه، مستندها و هر چیز دیگری در این مایه احترام و ارزش قائل بوده‌ام... کاملاً اتفاقی به این پروژه کوچک و جذاب برخوردم و خیلی خوشحالم که این اتفاق افتاد! هیجان‌زده شدم وقتی دیدم داستان در دهه ۵۰ جریان دارد؛ چون نگاه‌ها در آن زمان از جنبه‌های زیادی متفاوت بود... از رنگ‌بندی‌های فیلم در طول داستان لذت بردم و موسیقی متن همه‌چیز را به زیبایی تکمیل کرده بود :)
شیمی بین دو بازیگر زن عالی بود و این قطعاً به تجربه تماشای من خیلی کمک کرد... آرامش مطلق و هماهنگی رفتار «جین» جنبه‌های بسیار جالبی از شخصیت او بودند، با این حال مجذوب شدن، مبهوت شدن کامل توسط «رز» و از دست دادن کنترل روی آن احساسات، این ایده و مفهوم را به ما بینندگان منتقل کرد که عشق، صرف نظر از عقاید، درگیری‌ها یا تردیدهای هر کس، پیروز خواهد شد... با اینکه «جین» با حس کششی که نسبت به «رز» دارد دست‌وپنجه نرم می‌کند، اما تسلیم می‌شود... و باز هم موفق می‌شود آرامشش را حفظ کند... او طمع و میل شدید به رویاپردازی را در «رز» می‌بینید و این موضوع او را مجذوب و تحت‌تأثیر قرار می‌دهد...
یکی شدن آن‌ها ما بینندگان را سوار بر ترن هوایی احساسی کرد تا با آن‌ها کاوش کنیم، کشف کنیم و خودمان را گم کنیم... پیام‌های زیادی به بینندگان منتقل می‌شود و این واقعیت که امیدی وجود دارد، این فیلم را شگفت‌انگیزتر می‌کند...
آهان و یک احترام خیلی بزرگ برای شور و شوق و محبت داستان!! آسترید اوالس (Astrid Ovalles) و مالی وِی (Molly Way) بازی‌های قابل‌توجه و خیره‌کننده‌ای ارائه داده‌اند. بدون شک، یک اثر عالی برای تماشا، یک وقت‌گذرانی دوست‌داشتنی و قابل تماشا برای چندمین بار!! این حس را به من داد که شاید قسمت دومی هم در راه باشد... این خیلی چیز هیجان‌انگیزی برای انتظار کشیدن خواهد بود... آسترید، هیچ‌وقت از خلق کردن دست نکش! همان‌طور که گفتم... به معنای واقعی کلمه الهی... برای انتشار نسخه دی‌وی‌دی‌اش لحظه‌شماری می‌کنم... دستتون درد نکنه :)