Jane Austen's Period Drama

CinemaSerf (منتقد)

آیا پارودی کردن داستان‌های جین آستین کفرگویی حساب نمیشه؟ خب حتا اگه باشه، من از این ترکیب احمقانه و خنده‌دار از تمام چیزهای احساسی، لوس و تاریخی داستان‌هاش لذت بردم.

«میس استروجنیا» (جولیا آکس) به سبک فیلم «زنان کوچک» مشتاقانه منتظره تا «مستر دیکلی» (تایموا) جذاب و پولدار ازش خواستگاری کنه، که یکی از خواهرهاش متوجه ترشحات بدنی جایی میشه که دقیقاً نباید اون لحظه می‌بود! اما قبل از اینکه بتونن لباسشو عوض کنن، یارو از راه میرسه و بلافاصله بدترین برداشت رو میکنه و دکتر خبر میکنه. نیازی به گفتن نیست که پدر دانا و باتجربه‌ش (هوگو آرمسترانگ) اصلاً نمی‌تونه صبور باشه و میخواد از اتاق بزنه بیرون، و خواهر بزرگترِ نگرانش «لابینیا» (سامانتا استوارت) مصممه که هر چیزی غیر از حقیقت گفته بشه تا نامزد خواهرش ناراحت نشه. وقتی بالاخره توی اون همه تور و ژست‌های اعیانی تنها میشن، چه اتفاقی ممکن بود بیفته؟

به‌جز متلک‌های تند و تیزی که به ناکارآمدیِ بهترین تحصیلاتِ ممکن میزنه (که نتونسته به این جوان ساده‌لوح حتا ابتدایی‌ترین مفاهیم بدن زن رو یاد بده)، فیلم خیلی آروم به سطح نادانی و بی‌خبری کاراکترهای ادبیات قرن ۱۹ انگلستان هم طعنه میزنه؛ ادبیاتی که لیست ممنوعه‌هاش به اندازه طول دست یه بچه بود! فیلمنامه خیلی هوشمندانه و رک نوشته شده و با اینکه گاهی خطر نزدیک شدن به شوخی‌های بچه‌گانه تهدیدش میکنه، اما ۲۰ دقیقه کاملاً لذت‌بخش و شاد بود که برای من جواب داد.