선재 업고 튀어

선재 업고 튀어

درست بعد از اینکه ستاره مشهور، ریو سون-جه (Ryoo Seon-jae) به زندگی خود پایان می‌دهد، طرفدار پروپاقرص او، ایم سول (Im Sol)، به شکلی به گذشته و دوران دبیرستانشان سفر می‌کند و سعی می‌کند از او محافظت کند. یک عاشقانه فانتزی شکل می‌گیرد که در آن افرادی که در زمان‌های مختلف دلتنگ هم بودند، سرانجام...

سال انتشار: 2024 کارگردان: ژانر: Comedy، Drama، Fantasy نویسندگان: Kim Bbang امتیاز: 8.6

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

۱. هر کسی نظر خودش رو داره، ۲. داستانِ هی عوض کردن زندگی یا آینده دیگه خیلی شورش دراومده. واقعاً رو اعصابه و حال آدم رو می‌گیره. داستان حتی با اینکه تخیلیه، اصلاً کامل و منسجم نمی‌شه. با بقیه درام‌های کره‌ای خیلی فرق داره. اون یکپارچگی رو نداره که حتی اگه از داستان خوشت نیاد، باز هم به تماشا ادامه بدی. این داستانیه که توش نویسنده مدام در حال دویدنه، گیج می‌شه و خواننده رو خسته می‌کنه. موسیقی خوبه، بازی بازیگر مرد خیلی خوبه و توی همه صحنه‌ها معصوم به نظر می‌رسه، اما بازیگر نقش اول زن خیلی زیاده‌روی می‌کنه و توی بعضی جاها هم حوصله‌سربره. من عاشق فیلم و موسیقی کره‌ای هستم ولی این یکی واقعاً افتضاحه.

2024-05-20


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

این مثلاً قرار بود یادداشت روزانه‌ام برای لترباکسد باشه، ولی فعلاً اینجا می‌ذارمش! با تمام وجودم عاشقشونم و می‌تونم ساعت‌ها درباره داستانشون، روح‌های همزادشون و همه چیزشون بنویسم، چون یهو دلم خواست عشقم مثل عشق اونا قشنگ باشه!! عشقشون اونقدر زیبا و شاعرانه‌ست که هر آهنگی می‌شنوم یاد اونا می‌افتم... حتی براشون پلی‌لیست هم درست کردم! هیچ سریالی رو به اندازه این دوست نداشتم!!!! واقعاً اون حس ذوق‌مرگی (kilig) رو داشت. هر هفته کلی ذوق می‌کردم و همه‌اش به خاطر اونا بود. دوشنبه‌ها و سه‌شنبه‌ها از خوشحالی رو ابرا بودم؛ قبلاً از دوشنبه‌ها متنفر بودم، همون‌طور که سون‌جه از بارون متنفر بود، ولی بعدش سول اومد!!! برای منم همین‌طور شد، «دونده دوست‌داشتنی» اومد تو زندگیم 🥹💞 وای هر هفته از خودم می‌پرسیدم «وقتی تموم بشه چیکار کنم» و فکر کنم تا ابد بشینم دوباره ببینمش. واقعاً این سریال یه جادوی خاصی داشت، رسماً معتادش شدم و خیلی خیلی دوسشون دارم. اصلاً آمادگی خداحافظی رو ندارم!!!!!!! دلم می‌خواد هر هفته از شدت ذوق گریه کنم و یک‌سره بخندم. اونا دلیل انرژی هر هفته من بودن. شاید اغراق‌آمیز به نظر بیاد ولی بعد از این سریال فن جفتشون و بقیه بازیگرا شدم :((( واقعاً برام عمیق بود، عاشق این درامم!!! هیچ سریالی به گرد پات هم نمی‌رسه، حداقل برای من همیشه محبوب‌ترین و شماره یک می‌مونی!!! تازه دیدنش رو تموم کردم :((( هم خیلی ناراحتم و هم خیلی خوشحال، چون مگه می‌شه یه سریال اینقدر کامل باشه و من ببینمش و اینقدر دوسش داشته باشم که بشه محبوب‌ترینم!! ممنون عشق‌های من، هه-یون، وو-سوک، گون-هی، سونگ-هیوب، کارگردان‌ها و نویسنده لی شی-اون و بقیه که باعث شدید این سریال ساخته بشه!! خیلی دوسشون دارم، نمی‌تونم از گفتنش دست بردارم. می‌دونم این نقد خیلی پراکنده شد!!!! فقط اونقدر دوسشون دارم که هر چی به ذهنم رسید رو نوشتم. صبر کنید امتحانام تموم بشه، دوباره می‌شینم می‌بینمش :D

2024-05-28


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 10

**الان با لبخندی روی لبم نشستم و دارم اشک شوق می‌ریزم. حس می‌کنم دیوونه شدم.** داستان، بازیگری، و اون _شیمی_ بینشون... هیچ‌وقت به اندازه این سریال روی هیچ کی‌درامایی اینقدر حساس نشده بودم. بیون وو سوک و کیم هه یون فوق‌العاده بودن و تماشای اونا کنار هم واقعاً لذت‌بخش بود. داستان سبک و بامزه بود، پر از لحظات شیرین و لبخند، اما وقتی نوبت به صحنه‌های احساسی می‌رسید، واقعاً آدم رو تحت تأثیر قرار می‌داد. عاشق تک‌تک ثانیه‌هاش بودم، حتی داستان‌های فرعی شخصیت‌های جانبی. همه جزئیات عالی بود. قبلاً فکر می‌کردم پارک گیو یونگ و چا اون وو توی سریال «یک روز خوب برای سگ بودن» خیلی کیوت هستن، ولی نه بابا! یا مثلاً جونهو که بهترین نقش اول مردی بود که اول خودش عاشق می‌شد. یا سریال «سقوط بر روی تو» که یه داستان عاشقانه درجه یک داشت. این سریال همه اونا رو پشت سر گذاشت. آهنگ «سونگی» (Sonagi) خیلی قشنگ بود و برای سون‌جه خیلی شخصی و برای داستان تأثیرگذار بود؛ عاشق این بودم که صحنه‌های اجرای زنده موسیقی داشتیم. شاید جزئیات بی‌اهمیتی به نظر بیاد، ولی توی کی‌دراماها خیلی کم پیش میاد (حتی اونایی که بازیگرای آیدل دارن) و واقعاً غافلگیرکننده و هیجان‌انگیز بود. این سریال تا سال‌ها با من می‌مونه و مطمئنم هر وقت بهش فکر کنم لبخند به لبم میاره. یکی به من یه چتر زرد بده تا دفعه بعد که بارون اومد، بتونم درباره عشق تقدیرشده رویاپردازی کنم! 💛💛

2024-05-31