Seve
فیلم «سِوِه» با تلفیق بازسازی‌های دراماتیک و تصاویر آرشیوی هیجان‌انگیز، داستان شگفت‌انگیز رسیدن او از فرش به عرش را روایت می‌کند؛ از آغاز فروتنانه‌اش در سواحل اسپانیا، جایی که در شش سالگی با یک چوب گلف شکسته که به یک تکه چوب بسته شده بود، این بازی را به صورت خودآموز یاد گرفت، تا تبدیل شدن به مرد شماره یک جهان و بزرگ‌ترین گلف‌باز یک نسل. این فیلم به کارگردانی جان-پل دیویدسون (John-Paul Davidson) (سازنده مستندهای «استیون فرای در آمریکا» و «برزیل با مایکل پیلین») و تدوین ساسکا سیمپسون (Saska Simpson) («سه پادشاه»، «شاهد ماوراءالطبیعه») ساخته شده و موسیقی متن آن اثری از برنده جایزه اسکار، استیون واربک (Stephen Warbeck) («شکسپیر عاشق») است. تهیه‌کنندگی این اثر را استیون ایوانز (Stephen Evans) («هیاهوی بسیار برای هیچ»، فیلم نامزد بافتا «جنون شاه جرج» و «اعترافات یک ذهن خطرناک») با حمایت کامل بنیاد سوه بالستروس (Seve Ballesteros Foundation) بر عهده داشته است.
سال انتشار: 2014 کارگردان: John-Paul Davidson ژانر: Biography، Drama، History نویسندگان: Tom Hodgson امتیاز: 7.2نقدها و نظرات
Reno (منتقد)
> برای کسایی که گلف براشون فقط یه ورزش ساده نیست. من چیز زیادی از تاریخچه گلف نمی‌دونم، چون کلاً این ورزش رو دنبال نمی‌کنم و فقط چند تا اسم از نسل جدیدشون شنیدم. واسه همین تا قبل از دیدن این فیلم قشنگ، اسم «سوریانو بالستروس» (Severiano Ballesteros) اصلاً به گوشم نخورده بود. واقعاً خوشحالم که به دلایل مختلف این فیلم رو دیدم. همه فیلم‌ها که فقط برای سرگرمی نیستن؛ بعضی‌هاشون مثل این اثر، یه روایت تاریخی فوق‌العاده‌ان که باعث میشن داستان‌های واقعی به گوش آدم‌های بیشتری برسه. هر ورزشی اسطوره‌های خودش رو داره و این فیلم هم تمرکزش روی گلفه. یکی از بهترین درام‌های ورزشی بود که تا حالا دیدم و یه فیلم خیلی مهم درباره گلف که مخصوصاً تقدیم شده به طرفدارهای «سوه». این فیلم دو زبانه (انگلیسی-اسپانیایی) با همکاری بریتانیا و اسپانیا ساخته شده. داستان از سال ۱۹۶۷ توی یه شهر ساحلی کوچیک در شمال اسپانیا شروع میشه، جایی که با سوهِ ۱۰ ساله آشنا میشیم. فیلم نشون میده چطور پسری که توی یه خانواده کشاورز و زحمت‌کش به دنیا اومده و علاقه‌ای هم به درس نداره، عاشق گلف میشه. اون از همون بچگی مدام به این بازی فکر می‌کنه و گلف میشه تمام زندگی‌ش. حمایت خانواده‌اش و تمرین کردن توی شرایط سخت، از اون یکی از بااستعدادترین گلف‌بازهای تاریخ رو می‌سازه. این فیلم یکی از عجیب‌ترین شیوه‌های روایت رو داشت که تا حالا دیدم. از نظر جلوه‌های بصری چیز خارق‌العاده‌ای نیست، و اگه انتظار دارید فیلمی ببینید که کل زندگی‌ش رو بازسازی کرده باشه، شاید ناامید بشید؛ چون این اثر ترکیبی از فیلم داستانی و مستنده. دوران بچگی‌ش قبل از اینکه حرفه‌ای بشه به شکل فوق‌العاده‌ای به تصویر کشیده شده و بقیه‌اش تصاویر آرشیوی از مسابقاتیه که توشون شرکت کرده بود.
> «کسی برنده میشه که قلب بزرگ‌تری داشته باشه.» این همون بخشیه که هیچ‌کس نباید از دستش بده؛ چون بعضی از بهترین ضربه‌هایی که زده و اینکه چطور بعد از یه ضربه بد دوباره به بازی برگشته، واقعاً الهام‌بخش بود. تکنیک‌های خیره‌کننده و شخصیت متواضعش باعث میشه هر کسی هم که نمی‌شناستش، مثل من عاشقش بشه. تلفیق ویدیوهای واقعی و بازی بازیگرها فوق‌العاده از آب دراومده بود. یه نمایش عالی روی پرده سینما برای یه شخصیت ورزشی بزرگ. بزرگ شدن توی یه خانواده فقیر مانع رسیدن اون به رویاهاش نشد. هر کسی برای رسیدن به رویاهاش سختی می‌کشه و سوه هم با وجود استعداد بی‌نظیرش از این قاعده مستثنی نبود. این یه مسیر طولانی بود که بیشتر زندگی‌ش رو پوشش می‌داد. مصاحبه‌های کوتاهی که توی فیلم گنجونده شده، ابعاد ناشناخته‌ای از شخصیتش رو از زبون خانواده، دوست‌ها، هم‌تیمی‌های سابق و رقیب‌هاش نشون میده. حتی چند تا از مصاحبه‌های قدیمی خودش هم هست که توشون می‌گه چقدر عاشق این بازی بوده. این فیلم شبیه فیلم‌های بیوگرافی-ورزشی معمولی نبود، ولی قطعاً ارزش دیدن داره. فیلم‌نامه خیلی هوشمندانه نوشته شده و تدوینش هم واقعاً عالیه. مخصوصاً اگه طرفدار سوریانو بالستروس باشید، حتماً از دیدنش لذت می‌برید. اگه هدف از ساختن فیلم پول درآوردن نباشه و فقط بخوایم به دنیا نشون بدیم سوریانو بالستروس کی بوده، باید اسطوره‌ها رو این‌طوری به تصویر بکشیم. در واقع کارگردان این اثر خودش مستندسازه و واسه همین کارش رو عالی انجام داده. اما بخش غم‌انگیزش اینه که فیلم اون‌طور که باید و شاید به دست مخاطب‌های زیاد یا حتی طرفدارهای گلف نرسید؛ بیشتر به این خاطر که اکران جهانی نداشت، ولی خب نسخه دیجیتالش در دسترسه. امیدوارم این نقد کنجکاوتون کرده باشه و باز هم امیدوارم که اون رو به دوستاتون معرفی کنید. ۹/۱۰