ジョバンニの島
در پی ویرانگرترین جنگی که بشریت تا به حال به چشم دیده، جزیره کوچک شیکوتان بخشی از استان ساخالین شد... و روی مرز التیامنیافتهی این گوشه دورافتاده از جهان، دوستی میان کودکان دو کشور مختلف به آرامی شکوفا شد؛ دوستانی که میکوشیدند بر موانع زبانی و امواج تاریخ غلبه کنند. الهامگرفته از رویدادهای واقعی.
سال انتشار: 2014 کارگردان: Mizuho Nishikubo, Masaki Tachibana ژانر: Animation، Drama، History نویسندگان: Shigemichi Sugita، David Wolman، Yoshiki Sakurai امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Reno (منتقد)
> پیامدهای جنگ جهانی دوم روی زندگی دو کودک ژاپنی. انیمهای جدید از سینمای ژاپن، بر اساس روایتی داستانی.
بعد از تسلیم شدن ژاپن در جنگ جهانی دوم، روایت فیلم روی این تمرکز میکنه که مردم چطور تحت تأثیر پیامدهای جنگ قرار میگیرند. فیلم با دو فرد مسن شروع میشه که دارند به سمت روستای دوران کودکیشون میرن و خاطراتشون رو مرور میکنند. کل فیلم از زاویه دید بچههاست و آنچه رو که دیدن روایت میکنه. داستان دو پسر بچه که در یک جزیره دورافتاده ژاپن زندگی میکنند؛ عاشق قطارهای اسباببازی هستند و امیدوارند روزی قطار واقعی رو از نزدیک ببینند. وقتی شوروی جزیره رو اشغال میکنه، اونا مجبور میشوند زیر سلطه اونا و در کنارشون زندگی کنند. زندگی زیاد دستخوش تغییر نمیشه، بچهها طبق معمول به مدرسه میرن و اینجاست که این دو پسر با یک دختر موطلایی جوان روسی آشنا میشوند و با هم دوست میشوند. در ادامه با سختیهایی روبرو میشوند که روز به روز سختتر میشه و زنده موندن رو به یک چالش تبدیل میکنه.
انیمه خیلی تاپ و فوقالعادهای نبود که انتظارش رو داشتم، ولی خط داستانی و شخصیتهای خوبی داشت. با این حال، روایت سنتی و بسیار دلنشینی داشت. تا حدی یادآور «مدفن کرمهای شبتاب» (Grave of the Fireflies) هست، ولی در مقایسه با اون، حس احساسی کمتری داره. پایانش واقعاً منو گرفت و عمق کار رو حس کردم. جمعبندی قوی فیلم، نقطه قوتش بود؛ وگرنه شاید اینقدر از فیلم خوشم نمیاومد. با این حال، مطمئن نیستم که همه ازش خوششون بیاد یا نه، ولی اگه علاوه بر نقد من با نظرات دیگه هم قانع شدید، دیدنش رو پیشنهاد میکنم. ۶.۵ از ۱۰