解密

CinemaSerf (منتقد)

این فیلم که درباره نبوغ ریاضی شگفت‌انگیز رونگ جین‌ژان ساخته شده، شباهت‌های زیادی با «مردی که بی‌نهایت را می‌دانست» (۲۰۱۵) داره. از روی شانس محض، مهارت او در حل مسئله توسط معلمش (دانیل وو) کشف میشه؛ معلمی که این پسر یتیم و تا حدودی گوشه‌گیر رو به سرپرستی می‌گیره، وارد خانواده گرم خودش می‌کنه و فرصت رشد رو بهش میده. در طول دو ساعت بعدی، شاهد تبدیل شدنش (با بازی لیو هائوران) از یک فرد دانشگاهی به مردی هستیم که نقشی حیاتی در تلاش‌های کشور نوپاش ایفا می‌کنه؛ کشوری که داره سعی می‌کنه از سال‌ها کشمکش داخلی کمر راست کنه و با قدرت‌های تثبیت‌شده‌ای مثل بریتانیا و آمریکا به رقابت بپردازه. وقتی حکومت کومینتانگ در چین سقوط می‌کنه و کمونیست‌ها قدرت رو به دست می‌گیرن، استاد لهستانی‌تبارش «لیسویچ» (جان کیوزاک) به آمریکا فرار می‌کنه — و این دو مرد، در دو سوی جهان، خیلی زود به رقبای فکری تمام‌عیاری تبدیل میشن. حالا شاگرد قدیمی برای معادل چینیِ «بلچلی پارک» کار می‌کنه و سعی داره با کدهای به‌شدت پیچیده «بنفش» و «سیاه» که توسط آژانس امنیت ملی آمریکا طراحی میشن، مقابله کنه. چیزی که کاملاً مشخصه اینه که هر دو مرد دارند توسط حکومت‌هاشون بازی داده میشن و این مسئله — همون‌طور که لیسویچ هم از قبل پیش‌بینی کرده بود — تأثیر خیلی عمیقی روی سلامت روانشون و همین‌طور ازدواج جین‌ژان با یه شیائونینگ می‌ذاره. من شیوه خلاقانه‌ای که چن سیچنگِ کارگردان برای روایت این داستان استفاده کرده رو تا حدی دوست داشتم. استفاده او از صحنه‌های سورئال و عجیب در کنار فیلم‌برداری مرسوم، به ما دیدگاهی میده از اینکه تفکر این دو مرد هنگام طراحی و شکستن کدهایی با میلیاردها حالت ممکن، چقدر دور از روش‌های معمول بوده. استفاده از درون‌مایه شطرنج برای سنجش قدرت فکری هم خیلی خوب جواب داده، همین‌طور حس بازیچه شدن این دو نفر دست مافوق‌هاشون در بازی‌ای که انگار همیشه قراره به بن‌بست ختم بشه. کیوزاک اینجا بازی خوبی ارائه میده، هرچند شاید در نمایش جنبه‌های جنون‌آمیز تفکراتش کمی زیاده‌روی کرده باشه، اما در این میان لیو هائوران در نقش دانشمندی خفه‌خون‌گرفته و ناتوان در روابط اجتماعی که مغزش مثل یک قطار از کنترل خارج‌شده کار می‌کنه، بازی جذاب‌تری رو ارائه میده. داستان فیلم کمی درون‌مایه وطن‌پرستی افراطی داره و جمهوری خلق چین رو سنگر آزادی در برابر غرب امپریالیست نشان میده، اما این موضوع فقط یک جنبه فرعیه و اصل داستان روایتگر مهارت‌های ذهن‌ورزی شگفت‌انگیز یک انسانه. فیلم کمی طولانی‌ه و گاهی از ریتم می‌افته، اما وقتی روی دور میفته جذابه و تلاش می‌کنه در پس‌زمینه‌ای با ساختار بصری خوب، گوشه‌ای از شخصیت این دو مرد رو به ما نشون بده. در واقع، بیشتر داستانِ دو تا معتاده.