چاله

Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

توی دنیای تلویزیون که درام‌های پزشکی بیشتر از اینکه درباره پزشکی باشن، درگیر رابطه‌های عاشقانه شدن، سریال «پیت» (The Pitt) واقعیت عریان طب اورژانس رو با نگاهی دقیق و انسانی نشون می‌ده که از زمان سریال ER تا حالا ندیده بودیم. نوآ وایلی (Noah Wyle) از تجربه‌ی سال‌ها بازی در نقش دکتر جان کارتر در سریال ER استفاده کرده، اما اینجا اصلاً سراغ کپی‌پیست کردن اون شخصیت نرفته. شخصیت دکتر رابیِ اون، تکامل و عمقی داره که این دو تا نقش فوق‌العاده رو از هم جدا می‌کنه و باعث می‌شه این سریال یه تجربه‌ی جدید باشه، نه فقط یه بازسازی از ER.

سریال «پیت» تجربه‌ی یه شیفت توی یه اورژانس شلوغ شهری رو بدون هیچ حذفیاتی نشون می‌ده؛ هر اپیزود یک ساعت تمام از تجربه‌ی این دکترها و پرستارها توی یک روزه. هنوز فصل اول تموم نشده ولی من بدجوری جذبش شدم. خیلی زود دارم به شخصیت‌های مختلفش علاقه (یا حتی تنفر) پیدا می‌کنم. یه وجهه‌ی انسانی و اصالت توی انگیزه‌ها، احساسات، مهارت‌ها و اشتباهاتشون هست. قهرمان‌بازی شخصیت‌ها از دل کارهای ساده و روال عادی یه شیفت میاد، نه از درام‌های اجباری و غیرواقعی. شخصیت‌پردازی‌ها لایه به لایه و عمیقه و با اینکه شاید بعضی جاها به نظر برسه طبق کلیشه‌های سریال‌سازی پیش می‌ره، ولی باز هم مطمئن نیستید چی می‌شه. این همون درام پزشکی‌ایه که مسیر رو دوباره به سمت واقعیت برمی‌گردونه، نه اون درام‌های پزشکی که فقط دنبال رابطه‌های عاشقانه هستن. این سریال یه نامه‌ی عاشقانه و ادای احترام به کادر درمانیه که توی سخت‌ترین محیط‌های بهداشتی کشورمون می‌جنگن، پیروز می‌شن، رنج می‌کشن و شفا می‌دن.