Kids in Love

Kids in Love

فیلم «بچه‌های عاشق» (Kids in Love) با پس‌زمینه‌ای از فضای زیرزمینی و بوهمین لندن، رویکردی جدید به داستان‌های سنتی بلوغ و بزرگ شدن ارائه می‌دهد. جک (با بازی ویل پولتر) که سال بین دو مقطع تحصیلی‌اش را با کارآموزی و برنامه‌های سفر می‌گذراند، همیشه حس کرده که زندگی چیزی فراتر از این‌هاست. برخورد تصادفی او با اولینِ زیبا و رویایی (با بازی آلما خودوروفسکی) و دوستانش، از جمله ویولای آزادمنش (با بازی کارا دلوین)، زندگی‌اش را به طور چشمگیری تغییر می‌دهد. اولی شبیه هیچ‌کس دیگری نیست که تا به حال دیده و جک به سرعت در میان مهمانی‌های شبانه‌روزی، شب‌های وحشیانه در کافه‌های پنهان لندن و دوستان جذاب او گرفتار می‌شود. جک برای دنبال کردن اولین و سبک زندگی لذت‌طلبانه‌اش از همه چیز می‌گذرد، اما مدتی طول می‌کشد تا بفهمد چه چیزی را پشت سر گذاشته، عشق بازیچه‌ای نیست که بخواهد آن را ببازد و این افراد شاید همان روح‌های همسانی نباشند که ابتدا فکر می‌کرد.

سال انتشار: 2016 کارگردان: Chris Foggin ژانر: Drama، Romance نویسندگان: Sebastian De Souza، Preston Thompson امتیاز: 5.2

راهنمای والدین Kids in Love

نقدها و نظرات

Reno (منتقد)

امتیاز: 6

**خب، برای هر چیزی بالاخره بار اولی وجود دارد.** یک فیلم درام-عاشقانه در ژانر بلوغ از بریتانیا. فیلمی با بودجه کم که چند سال پیش فیلمبرداری شد اما اکرانش با تأخیر مواجه گشت. همه ویل پولتر (Will Poulter) را از «سرزمین نارنیا» می‌شناسند و جدای از آن، او در تعداد خوبی از فیلم‌های بزرگ بازی کرده، اما بیشتر نقش‌های فرعی داشته‌اند. این فیلم خودش است و داستان از دید شخصیت او روایت می‌شود. داستان یک پسربچه که همیشه پسر خوبی بوده، اما حالا پس از آشنایی با دختری در خیابان، تصمیم می‌گیرد جنبه دیوانه‌وار زندگی را کشف کند. علاقه‌اش به آن دختر بود که مسیرش را تغییر داد. توقع او این بود که دختر را عاشق خود کند، اما با محیطی پیچیده روبه‌رو شد. انتخاب‌ها و تلاش‌های او چگونه به پایان داستان ختم می‌شوند. بازیگران کاملاً تازه‌نفس. این فیلم ویل پولتر است، اما اگر پوستر فیلم را ببینید، کارا دلوین (Cara Delevingne) با یک ژست بزرگ در جلو قرار دارد، در حالی که نقش بسیار کوچکی در داستان دارد. دلیلش هم چهره اوست که در میان بقیه قابل‌فروش‌تر است. فیلم چندان فوق‌العاده‌ای نیست، اما فیلمی قابل‌قبول محسوب می‌شود. زاویه دید و هدف داستان خوب بود، اما حتی برای فیلمی زیر ۹۰ دقیقه کمی کند پیش می‌رود. بازیگر زن فرانسوی، آلما (Alma)، خوب بود. برخی از صحنه‌های فیلم را دوست داشتم، نه کل آن را. اما تلاش خوبی است؛ اگر فیلم در برزیل جریان داشت، به‌خصوص آن صحنه کارناوال، می‌توانست فیلم بسیار شاداب‌تری باشد. _۵/۱۰_

2017-07-30