Instruments of a Beating Heart

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 7

وای خدای من، این همه خرت و پرتی که بچه‌ها این روزها با خودشون می‌برن مدرسه! ما همراه می‌شیم با گروهی از بچه‌های کلاس اولیِ ماسک‌پوش که وظیفه دارن نسخه خودشون از اثر به شدت معروف بتهوون یعنی «سرود شادی» رو اجرا کنن. قرار کلی تست و گزینش برگزار بشه و این کوچولوها محک بخورن؛ چون نه تنها باید تا حدی مهارت زدن طبل بزرگ، سنج، دایره‌زنگی و غیره رو داشته باشن، بلکه باید اعتماد به نفس شرکت تو این فرآیند انتخاب رو هم داشته باشن؛ فرآیندی که توش همه نمی‌تونن برنده بشن. آیاومه کسیه که به شدت دنبال یکی از این افتخاراته، اما آیا می‌تونه بر استرس خودش و همکلاسی‌هاش غلبه کنه تا نمره قبولی رو بگیره؟ بچه‌ها انگار اصلاً حضور دوربین رو حس نمی‌کنن و خیلی بازیگوشانه و طبیعی با هم رقابت می‌کنن. لحظات گریه‌آور، مضطرب‌کننده و قهر و لج‌بازی‌های عجیبی هم توش دیده میشه، اما در اصل این فیلم تاییدیه‌ای بسیار قدرتمند بر صبر و مهارت معلم‌هاست که موفق می‌شن حس مشارکت، تعهد و رقابت‌پذیری رو بدون هیچ‌گونه خشم یا پرخاشگری تو وجود دانش‌آموزاشون نهادینه کنن. کاملاً مشخصه که این مدرسه امکانات خوبی داره و بچه‌ها به طور جدی تشویق می‌شن تو خیلی از فعالیت‌هایی که برای معرفی و توسعه حس وابستگی متقابل و دوستی طراحی شده شرکت کنن، و شخصیت‌های کافی توی فیلم هست که ما باهاشون ارتباط برقرار کنیم. فیلم همچنین یادآورِ دلتنگ‌کننده و تلخِ دردسرهای «فاصله‌گذاری اجتماعی» است و به نوعی، اون پارتیشن‌های پلاستیکی توی این فضای پر از احساس، حتی غریبه‌تر و اضافه‌تر به نظر می‌رسن، اما از هدف کلی فیلم یعنی کار کردنِ مثبت، خلاقانه و لذت‌بخش در کنار هم کم نمی‌کنن. خوشبختانه هیچ سازی مثل فلوت ریکوردر توی رپرتوارشون نیست، با این حال ممکنه من دلم نخواد دیگه هیچ‌وقت این ملودی رو بشنوم!

2025-01-23